ไพบูลย์ บุตรขัน” กับภูมิปัญญาทางสังคมและวัฒนธรรมที่ปรากฏในบทเพลงลูกทุ่งไทย - ปุญชเขตต์ทิกุล ณกมล (Academic Journal Phranakhon Rajabhat University, 2016)
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ถอดองค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมไทยในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน 2) ถอดองค์ความรู้ด้านภูมิปัญญาไทยที่ปรากฏในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน และ 3) เผยแพร่องค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทยที่ปรากฏในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน ทางระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ซึ่งผู้วิจัยมีวิธีดำเนินการวิจัยโดยใช้วิธีการศึกษาในเชิงมานุษยวิทยา (Anthropology) โดยใช้ระเบียบแบบแผนวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) และสนทนากลุ่ม (Focus Group) จากนั้นได้เรียบเรียงจัดกระทำและนำเสนอผลการวิเคราะห์แบบพรรณนาวิเคราะห์ (Descriptive Analysis) ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มผู้ถ่ายทอดข้อมูล ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้ด้านเพลงลูกทุ่งจำนวน 20 คน 2) ทายาทของ ไพบูลย์ บุตรขัน และ 3) คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิจากสมาคมนักเพลงลูกทุ่งแห่งประเทศไทย (ส.ล.ท.) (The Association of Country Music Artist of Thailand) ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์ถอดองค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมไทยในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน ได้แก่ วัฒนธรรมการใช้คำ ประกอบด้วย การใช้คำง่าย การใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติ คำกล่าวเกินจริง การหลากคำ การใช้คำเปรียบเทียบ การใช้คำบุคลาธิษฐาน การใช้ภาษาพื้นถิ่นทางสังคม การใช้คำจากวรรณคดี การใช้คำภาษาต่างประเทศ การใช้คำเลียนสำเนียงท้องถิ่น การใช้คำพังเพยสุภาษิต การใช้ถ้อยคำแสดงอารมณ์น้อยใจ การใช้ถ้อยคำแสดงอารมณ์รัก การใช้ถ้อยคำแสดงอารมณ์โกรธ และการใช้ถ้อยคำแบบเล่นคำ 2) ผลการวิเคราะห์เพื่อถอดองค์ความรู้ด้านภูมิปัญญาไทยที่ปรากฏในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์ ได้แก่ ภูมิปัญญาด้านวิถีชีวิตและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ภูมิปัญญาด้านประเพณี ภูมิปัญญาด้านค่านิยมในความกตัญญู ภูมิปัญญาด้านศาสนา ภูมิปัญญาด้านความรักชาติ ภูมิปัญญาด้านศิลปะการประพันธ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวกับอาหารและพืชผักพื้นบ้าน และภูมิปัญญาด้านดนตรีและเพลงพื้นบ้าน และ 3) ผลการเผยแพร่องค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทยที่ปรากฏในบทเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน ทางระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตเผยแพร่ในเว็บไซด์ http://punchakhettikun.blogsport.com/ The purposes of this research were to: 1) examine in an emergent Thai cultural body of knowledge in folk songs composed by Phaiboon Butkhan, 2) examine emergent wisdom in folk songs composed by Phaiboon Butkhan, and 3) disseminate emergent social, cultural wisdom and body of knowledge in Thai Folk Song composed by Phaiboon Butkhan by internet networking in which researcher has carried out extensive qualitative research into anthropology using in-depth interview, focus group, as tools, then established descriptive analysis and reported accurate and clear findings. Two non-probability samples used were: 1) 20 folk song expertise as pass on data, and 2) Phaiboon Butkhan’s successor, and 3) The Association of Country Music Artist of Thailand expert committees.The research findings suggested: 1) An examine in emergent Thai cultural body of knowledge in folk songs composed by Phaiboon Butkhan such as wording culture; simple wording, onomatopoeia, exaggeration, various wording, comparative wording, personification, jargon, literal wording, foreign language, jargon sound imitation, proverb and aphorism, offended wording, loved wording, angry wording, and play on words, 2) An examine in examine emergent wisdom in folk songs composed by Phaiboon Butkhan, such as natural environment and lifestyle, cultural wisdom, grateful values, religious wisdom, patriotic wisdom, art of composition, local wisdom of food and Homegrown vegetables and wisdom of music and folk song, and 3) disseminate emergent social, cultural wisdom and body of knowledge in Thai Folk Song composed by Phaiboon Butkhan by internet networking http://punchakhettikun.blogsport.com/