วารสารฟ้าเหนือ

แนวทางการออกแบบการเรียนรู้สังคมศึกษาเพื่อเชื่อมโยงท้องถิ่นสู่โลกผ่านบริบทพื้นที่ชายแดนสามเหลี่ยมทองคำ

2025-07-14T22:25:47+07:00

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการออกแบบการเรียนรู้สังคมศึกษาเพื่อเชื่อมโยงท้องถิ่นสู่โลกผ่านบริบทพื้นที่ชายแดนสามเหลี่ยมทองคำ ประกอบด้วย บริบทของพื้นที่สามเหลี่ยมทองคำ พลเมืองโลกจากฐานรากท้องถิ่น และการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาผ่านสามเหลี่ยมทองคำ มุ่งเน้นการบูรณาการความรู้ด้านภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ศาสนา และเศรษฐกิจในบริบทชายแดนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ วัฒนธรรม ความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างรัฐ และชุมชนชายขอบ ด้วยกระบวนการแนวคิดวัฏจักรการเรียนรู้เชิงพื้นที่ (AAAR Teaching Approach) ซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การสร้างความตระหนัก (Awareness) การกำหนดความคาดหวัง (Anticipation) การลงมือปฏิบัติ (Action) และการสะท้อนคิด (Reflection) ผสมผสานกับแนวคิด Glocalization ที่เชื่อมโยงกระแสโลกาภิวัตน์กับรากฐานทางวัฒนธรรมท้องถิ่น ผ่านกิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดเชิงวิพากษ์ การตั้งคำถาม การเรียนรู้จากประสบการณ์จริง การผลิตสื่อสร้างสรรค์ และการประเมินผลที่เน้นการเข้าใจเชิงลึกและทักษะแห่งศตวรรษที่ 21
การศึกษาแสดงให้เห็นว่า การใช้พื้นที่สามเหลี่ยมทองคำเป็นฐานการเรียนรู้ สามารถเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้เข้าใจพลวัตของโลกผ่านสายตาของท้องถิ่น เสริมสร้างทักษะชีวิตในโลกยุคใหม่ ตลอดจนพัฒนาความรับผิดชอบทางสังคม จริยธรรม และเจตคติในการดำรงชีวิตร่วมกับผู้อื่นในสังคมพหุวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน ทั้งนี้ยังเสนอข้อแนะนำเพื่อขยายผลแนวทางดังกล่าวไปยังพื้นที่ชายแดนอื่น ๆ และศึกษาบทบาทของรัฐ ทุน และชุมชนในการขับเคลื่อนการศึกษาเชิงพื้นที่ เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ในมิติท้องถิ่นและโลกอย่างเป็นองค์รวม

การศึกษาการสร้างคำที่ปรากฏในเพจวุ้นแปลภาษาติ่ง

2025-01-30T16:09:44+07:00

การศึกษาการสร้างคำที่ปรากฏในเพจวุ้นแปลภาษาติ่ง เพื่อศึกษาการสร้างคำ โดยศึกษาข้อมูลจากแอปพลิเคชั่น อินสตาแกรม ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม - วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2567 จำนวน 276 คำ ผลการศึกษาพบว่า การสร้างคำในเพจวุ้นแปลภาษาติ่ง มีการสร้างคำ 2 ลักษณะ คือ การสร้างคำเชิงโครงสร้างและการสร้างคำในลักษณะอื่น ๆ ซึ่งพบการสร้างคำเชิงโครงสร้างในลักษณะการประสมคำมากที่สุด พบจำนวน 87 คำ รองลงมาการสร้างคำซ้ำ พบจำนวน 15 คำ คำตัด พบจำนวน 11 คำ การสร้างคำซ้อน พบจำนวน 7 คำ และพบน้อยที่สุด คือ การสร้างคำย่อและการสร้างคำผวน พบจำนวน 2 คำ ส่วนการสร้างคำในลักษณะอื่น ๆ พบการใช้ข้อความมาจากวงการบันเทิงและโฆษณามากที่สุด พบจำนวน 48 รองลงมา คือ สร้างคำขึ้นใหม่ พบจำนวน 38 คำ การยืมคำต่างประเทศพบจำนวน 32 คำ การใช้คำเดิมแต่เปลี่ยนความหมายใหม่ พบจำนวน 29 คำ การใช้คำภาษาถิ่น พบจำนวน 3 คำ และพบน้อยที่สุด คือ การเปลี่ยนแปลงสะกดคำ พบจำนวน 2 คำ

การพัฒนาทักษะการเขียนอีเมลของนิสิตไทยที่เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศผ่านกระบวนการเน้นภาระงานในระบบออนไลน์

2025-07-14T22:03:19+07:00

ในปัจจุบันนี้ภาษาอังกฤษมีบทบาทสำคัญต่อองค์กรในการดำเนินงานภาคธุรกิจ บุคลากรในองค์กรรวมถึงนิสิตที่จะเข้ามาทำงานต้องมีความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษอย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้สถาบันการศึกษาตระหนักถึงความจำเป็นในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อรองรับการทำงานของนิสิตในอนาคต อย่างไรก็ตามในการจัดการเรียนการสอนทางสถาบันต่าง ๆ ได้นำเทคโนโลยีหลากหลายมาช่วยพัฒนาให้ผู้เรียนมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการสอนผ่านระบบออนไลน์เป็นหนึ่งในเครื่องมือที่นำมาใช้อย่างแพร่หลาย การวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะการเขียนอีเมลธุรกิจสำหรับนิสิตมหาวิทยาลัยพะเยาผ่าน ระบบออนไลน์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเขียนอีเมลธุรกิจโดยใช้กิจกรรมการเรียนการสอนแบบเน้นภาระงานผ่านระบบออนไลน์ 2) เพื่อศึกษาทัศนคติของนิสิตไทยต่อกระบวนการเรียนการสอนการเขียนอีเมลธุรกิจ การวิจัยนี้ ใช้วิธีการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจงวิธีดำเนินการวิจัยเป็นเชิงปริมาณ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยายซึ่งประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแตกต่างของค่ากลางทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า คะแนนสอบหลังเรียนของนิสิต (x̅ = 2.92, S.D. = 0.42) มีผลสัมฤทธิ์ดีกว่าคะแนนสอบก่อนเรียน (x̅ = 2.38, S.D. = 0.62) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 นอกจากนี้นิสิตยังมีทัศนคติที่ดีต่อการจัดการเรียนการสอนแบบเน้นภาระงานผ่านระบบออนไลน์ โดยสรุปแล้ว ผลการวิจัยในครั้งนี้พบว่ารูปแบบการจัดกิจกรรมการสอนแบบเน้นภาระงานผ่านระบบออนไลน์สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาประสิทธิภาพการเขียนอีเมลธุรกิจของนิสิตได้เป็นอย่างดี

การพัฒนาการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่องอิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค CIRC สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

2025-07-15T08:58:41+07:00

การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่องอิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค CIRC สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4” มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทยก่อนและหลังการใช้เทคนิค CIRC และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อวิธีการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/3 จำนวน 32 คน จากโรงเรียนสตึก และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/2 จำนวน 16 คน จากโรงเรียนไพศาลพิทยาคม จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling)
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ ผู้วิจัยใช้แบบแผนการทดลองแบบ One-Group Pretest-Posttest Design และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (T-test for Dependent Sample)
ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนด้วยเทคนิค CIRC สูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค CIRC ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจเท่ากับ 4.77 (S.D.=0.49) ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ แสดงให้เห็นว่าเทคนิค CIRC สามารถพัฒนาการเรียนรู้วรรณคดีไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ภาษาภาพพจน์และแนวคิดในวรรณกรรมเพลงของชูเกียรติ ฉาไธสง

2025-07-21T09:32:13+07:00

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ภาษาภาพพจน์และแนวคิดในวรรณกรรมเพลงของชูเกียรติ ฉาไธสง ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษา คือ วรรณกรรมเพลงของชูเกียรติ ฉาไธสง จำนวน 44 เพลง ประยุกต์ใช้แนวคิดในการวิเคราะห์ ดังต่อไปนี้1) ภาษาภาพพจน์ จากหนังสือภาษาวรรณศิลป์ ของ สมเกียรติ รักษ์มณี (2551)ว่าด้วยโวหารการประพันธ์และโวหารภาพพจน์ และการใช้โวหารชนิดต่าง ๆ จากหนังสือวรรณคดีศึกษาว่าด้วยหลักการอ่าน ของ วิภา กังกะนันทน์ (2556) 2) แนวคิดการอ่านวิเคราะห์วิจารณ์ของวรวรรธน์ ศรียาภัย (2562) ว่าด้วยความรู้ของผู้วิเคราะห์วิจารณ์ประเด็นความรู้ในตัวบท รวมทั้งแนวคิดความรู้นอกตัวบท ประเด็นประวัติตัวบท ประสบการณ์ชีวิตของผู้อ่าน ผู้แต่งกับสังคมวัฒนธรรม ภาษากับวรรณศิลป์ และแนวคิดการวิเคราะห์วิจารณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ 1) แบบบันทึกข้อมูลรูปแบบการใช้ภาษาภาพพจน์ในวรรณกรรมเพลง 2) แบบบันทึกแนวคิดในวรรณกรรมเพลง วิเคราะห์ข้อมูลและนำเสนอผลวิจัยแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบการใช้ภาษาภาพพจน์ 6 ประเภท ได้แก่ สัญลักษณ์ อุปมา อุปลักษณ์ บุคลาธิษฐาน อธิพจน์ และปฏิปุจฉา ด้านแนวคิดในวรรณกรรมเพลง พบแนวคิด 6 ด้าน คือ ด้านสังคม ด้านธรรมชาติ ด้านชีวิต ด้านความรัก ด้านการเมือง และด้านศิลปวัฒนธรรม

ปัจจัยในการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาของนักบริบาลไทยเพื่อ โน้มน้าวใจผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่นให้รับประทานอาหาร

2025-07-15T20:48:12+07:00

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยในการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาของนักบริบาลไทยเพื่อโน้มน้าวใจผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่นให้รับประทานอาหาร โดยอิงกรอบแนวคิดความสุภาพของ Brown และ Levinson (1987) ซึ่งระบุว่าการเลือกใช้กลวิธีความสุภาพขึ้นอยู่กับปัจจัย 3 ประการ ได้แก่ ความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ อำนาจสัมพัทธ์ และความรุนแรงของสถานการณ์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับนักบริบาลไทยจำนวน 6 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ปลายเปิดเพื่อเก็บข้อมูลพื้นฐาน ประสบการณ์การทำงาน แนวทางการโน้มน้าว และการตอบสนองต่อสถานการณ์สมมุติ ผลการศึกษาพบว่าการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาได้รับอิทธิพลจากปัจจัยสำคัญสามประการ ดังนี้ 1) ความสัมพันธ์ระหว่างนักบริบาลและผู้สูงอายุ โดยความสนิทสนมช่วยให้ใช้กลวิธีกระตุ้นอารมณ์และความสุภาพเชิงบวกเพื่อสร้างบรรยากาศผ่อนคลายและส่งเสริมความไว้วางใจ ขณะที่ความสัมพันธ์ที่มีระยะห่างจะเน้นการใช้ตรรกะและเหตุผลร่วมกับความสุภาพเชิงลบ 2) อำนาจสัมพัทธ์หรือสถานะของผู้สูงอายุ ผู้สูงอายุที่มีสถานะทางเศรษฐกิจสูงนักบริบาลใช้ถ้อยคำเชิงบวกและภาษารูปยกย่องเพื่อแสดงความเคารพ ส่วนผู้สูงอายุที่มีข้อจำกัดทางด้านเศรฐกิจ นักบริบาลจะใช้เหตุผลและสร้างความกังวลเกี่ยวกับผลลัพธ์ด้านลบโดยยังคงรักษาความสุภาพของภาษาอย่างสม่ำเสมอ และ 3) ความรุนแรงของสถานการณ์ด้านสุขภาพ หากมีผลกระทบต่อสุขภาพอย่างรุนแรงนักบริบาลจะบูรณาการการใช้เหตุผลและตรรกะร่วมกับความสุภาพและกลวิธีกระตุ้นอารมณ์เพื่อสร้างแรงจูงใจให้ผู้สูงอายุปฏิบัติตามคำแนะนำ ผลการศึกษานี้สามารถประยุกต์เป็นแนวทางพัฒนาทักษะการสื่อสารของนักบริบาลไทยในญี่ปุ่นเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการดูแลผู้สูงอายุอย่างเหมาะสม

ปริทัศน์สู่วิถีอีสานใหม่: พลวัต “อีสานอนิจลักษณ์” หลังสงครามเย็น

2025-07-15T13:34:44+07:00

หนังสือเล่มนี้ได้ฉายให้เห็นความมุ่งมั่นของ พัฒนา กิติอาษา นักวิชาการอีสานที่ย้อนหลักฐานทั้งในชีวิตตนเองและผ่านการวิเคราะห์งานในช่วงยุคหลังสงครามเย็น เพื่อยืนยันถึงวิถีของอีสานที่เปลี่ยนแปลงไป โดยหยิบดึงเอาแนวคิดของ กิลส์ เดอลูซ (Gilles Deleuze) นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส กับนักกวีรางวัลซีไรต์ คำพูน บุญทวี เพื่อตอบคำถามสำคัญว่า “อีสานเปี้ยนไป...อีหลีบ่อ” เขาเสนอแนวคิด “อีสาน อนิจลักษณ์” เพื่ออธิบายสภาวะของชุมชนที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ด้วยแรงปรารถนา ความสามารถในการปรับตัว และการกำหนดชะตากรรมตนเอง อีสานใหม่จึงเป็นพลวัตที่เกิดจากการปะทะของภายในและภายนอก ตั้งแต่ประวัติศาสตร์อาณานิคมยุคสงครามเย็น จนถึงการกลายเป็นชุมชนโลกในยุคปัจจุบัน ปัจจัยสำคัญ เช่น การย้ายถิ่น แรงงานข้ามชาติ การแต่งงานข้ามวัฒนธรรม และการพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐาน สื่อมวลชน และวัฒนธรรมสมัยนิยม ทั้งหมดนี้สะท้อนถึงพลังสร้างสรรค์และอัตลักษณ์ใหม่ของชาวอีสานที่ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง จุดเด่นสำคัญของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่การบูรณาการแนวคิดเชิงทฤษฎีร่วมสมัยเข้ากับประสบการณ์จริงของชุมชนอีสาน โดยเฉพาะการใช้กรอบความคิดของเดอลูซ ฟูโกต์ กิดเดนส์ และนักทฤษฎีร่วมสมัยในการอธิบายการเปลี่ยนแปลงของอีสานในเชิงลึก ส่งผลให้เนื้อหามีความเข้มข้นและสามารถสร้างความเข้าใจใหม่ต่อบริบทของอีสานในยุคหลังสงครามเย็น หนังสือเล่มนี้มีคุณค่าสำหรับวงวิชาการและผู้สนใจการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ศึกษาพรมแดนและพลวัตของปฏิสัมพันธ์ระหว่างโลกาภิวัตน์กับชุมชนท้องถิ่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้