ศึกษาความสัมพันธ์ของการอ้างอิงหะดีษเมาฎูอฺกับการอ่านคุตบะฮฺนิกาห์ในพิธีการแต่งงาน กรณีศึกษา: การปฏิบัติของมัสญิด ในตำบลไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต - หมัดตะพงศ์, นัศรุลลอฮ์; การีนา, อับดุลเลาะ (วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 2018)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของการอ้างอิงหะดีษเมาฎูอฺกับการอ่านคุตบะฮฺนิกาห์ในพิธีแต่งงานของมัสญิดในเขตตำบลไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้หลักการอุลูมุลหะดีษ หลักการอุศูลุลฟิกฮฺ และหลักการตัรญีห์ ผลการศึกษาพบว่าหะดีษเมาฎูอฺตามหลักการอุลูมุลหะดีษถือเป็นหะดีษที่มิสามารถใช้อ้างอิงเป็นหลักฐานได้ แต่หะดีษประเภทนี้ยังคงมีความสัมพันธ์กับการอ่านคุตบะฮฺนิกาห์โดยมีปฏิบัติอยู่ในสังคมซึ่งมีจำนวนทั้งหมด 5 หะดีษ คือ 1) หะดีษที่ระบุการส่งเสริมและตำหนิการแต่งงานกับสตรีเนื่องคุณสมบัติบางประการ 2) หะดีษที่ระบุการส่งเสริมให้เลือกเฉพาะผู้มีเชื้อสายที่ดีเป็นคู่ครอง เนื่องความดีนั้นถ่ายทอดสู่ทายาทได้ 3) หะดีษที่ระบุข้อห้ามการแต่งงานกับญาติใกล้ชิดเนื่องเด็กที่ถูกกำเนิดมาจะขาดความสมบูรณ์ 4) หะดีษที่ระบุว่าการทำอิบาดะฮฺ หรือการละหมาดของบุคคลที่แต่งงานแล้วประเสริฐกว่าการละหมาดของบุคคลที่เป็นโสด และ 5) หะดีษที่ระบุว่าการหย่าร้างเป็นสิ่งพึงตำหนิและมีผลทำให้บัลลังก์ของอัลลอฮฺไหวสะท้าน