ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับชั่วโมงการทำงานของแรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นในถิ่นปลายทาง: Factors Associated to Working Hours of Isan Female Migrant Workers in Place of Destination - พรหมโคตร กิตติพิชญ์; อายุวัฒน์ ดุษฎี (Journal of Humanities and Social Sciences (HUSOKKU), 2023)
บทคัดย่อ บทความนี้มุ่งศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับชั่วโมงการทำงานของแรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นในถิ่นปลายทาง ใช้หน่วยการวิเคราะห์ระดับปัจเจก กลุ่มตัวอย่างคือ แรงงานหญิงอีสานที่ย้ายถิ่นไปทำงานในพื้นที่ภาคกลาง จำนวน 1,713 คน จากข้อมูลทุติยภูมิระดับย่อยโครงการสำรวจการย้ายถิ่นของประชากร สำนักงานสถิติแห่งชาติ พ.ศ. 2562 ซึ่งเก็บข้อมูลเมื่อตุลาคม-ธันวาคม 2562 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ เชิงพรรณนาและสถิติไคสแควร์ เพื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับชั่วโมงการทำงานของแรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นในถิ่นปลายทาง ผลการวิจัยพบว่า แรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นเป็นคน Generation Y (อายุ 24-41 ปี) และ Generation X (อายุ 42-56 ปี) ร้อยละ 48.6 และ 41.2 ตามลำดับ ส่วนใหญ่ร้อยละ 62.1 สำเร็จการศึกษาไม่เกินระดับการศึกษาภาคบังคับ และสมรสแล้ว ร้อยละ 71.4 ราวร้อยละ 55.5 ย้ายถิ่นไปทำงานในกรุงเทพฯ และปริมณฑล ร้อยละ 72.8 ทำงานในกลุ่มอาชีพทักษะระดับที่ 2 (เสมียน พนักงานบริการ ฯลฯ) ส่วนใหญ่ร้อยละ 65.5 ได้รับค่าจ้าง 9,001-15,000 บาทต่อเดือน และทำงานไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และราว 1 ใน 3 ทำงานมากกว่า 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ เป็นที่น่าสังเกตว่า แรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นที่สำเร็จการศึกษาทุกระดับการศึกษาทำงานในกรุงเทพฯ และปริมณฑลเป็นส่วนใหญ่ และแรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นที่ได้รับค่าจ้างต่อเดือน 9,001-15,000 บาท ร้อยละ 32.8 เป็นกลุ่มที่ทำงานมากกว่า 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ซึ่งไม่เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด และพบว่า ระดับการศึกษา อาชีพ พื้นที่ปลายทาง และค่าจ้างต่อเดือน มีความสัมพันธ์กับชั่วโมงการทำงานของแรงงานหญิงอีสานย้ายถิ่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 คำสำคัญ ทักษะระดับอาชีพ, แรงงานหญิงย้ายถิ่น, การย้ายถิ่นภายในประเทศ, ชั่วโมงการทำงาน