โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการใช้สมาร์ทโฟนของเด็กและผู้ปกครองที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย - บุญอุไร, สุวภา; เอี้ยงสูง, ปาริฉัตร; วัชทรธำรงค์, พลธาวิน; เพ็ชรสมบัติ, รัตนชัย; สุวรรณชาติ, จำเนียร; น้อยนารถ, ชัยยา; ทองสุข, พิทักษ์; สุขสว่าง, พูลพงศ์ (Hatyai Academic Journal, 2018)
This empirical research aimed to study the causal relationship model of preschool children’s and parents’smartphone addiction and factors affecting the emotional intelligence of the preschool children. The sample, derived by means of stratified random sampling, consisted of 200 preschool students aged between 3 to 5 years from Chonburi Province. Questionnaires, the research instrument, were analyzed by the use of Descriptive statistics. LISREL 9.30 was introduced in the study for the Structural Equation Model. The results indicated that the hypothetical model was consistent with the empirical data. Goodness of fit was demonstrated by following measurements: chi-square test = 12.23, df = 15, p = 0.66, GFI = 0.99, AGFI = 0.97, CFI = 1.00, RMSEA = 0.00, RMR = 0.01, and SRMR = 0.02.The results indicated that the hypothetical model was consistent with the empirical data. Goodness of fit was demonstrated by following measurements: chi-square test = 12.23, df = 15, p = 0.66, GFI = 0.99, AGFI = 0.97, CFI = 1.00, RMSEA = 0.00, RMR = 0.01, and SRMR = 0.02. All variables regarding smartphone addiction of the children and parents can describe 23 % of the children’s emotional intelligence distribution. The preschool children’s smartphone addiction had a direct negative effect at 0.32 on the emotional intelligence with 0.01 statistical level of significance. In contrast, that of the parents is at 0.22 and 0.05. บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้สมาร์ทโฟนของเด็กและผู้ปกครองที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กปฐมวัยที่มีอายุระหว่าง 3-5 ปี และมีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดชลบุรี จำนวน 200 คน การสุ่มตัวอย่างใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติบรรยาย และวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างโดยใช้โปรแกรม LISREL 9.30การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของพฤติกรรมการใช้สมาร์ทโฟนของเด็กและผู้ปกครองที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กปฐมวัยที่มีอายุระหว่าง 3-5 ปี และมีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดชลบุรี จำนวน 200 คน การสุ่มตัวอย่างใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติบรรยาย และวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างโดยใช้โปรแกรม LISREL 9.30 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าโมเดลที่พัฒนาขึ้นสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยพิจารณาจากค่าสถิติไคสแควร์ = 12.23 ค่าองศาอิสระ (df) = 15 ความน่าจะเป็น (p) = 0.66 ค่า GFI = 0.99 ค่า AGFI = 0.97 ค่า CFI = 1.00 ค่า RMSEA = 0.00 ค่า RMR = 0.01 และ ค่า SRMR = 0.02 ตัวแปรการใช้สมาร์ทโฟนของเด็กและการใช้สมาร์ทโฟนของผู้ปกครองสามารถอธิบายความแปรปรวนของความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยได้ร้อยละ 23 โดยที่การใช้สมาร์ทโฟนของเด็กมีอิทธิพลทางตรงเชิงลบต่อความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย อย่างมี-นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.32 และการใช้สมาร์ทโฟนของผู้ปกครองมีอิทธิพลทางตรงเชิงลบต่อความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีขนาดอิทธิพลเท่ากับ 0.22