นโยบายและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของประเทศไทยที่มีต่อนักท่องเที่ยวชาวจีน ภายใต้กรอบความร่วมมืออาเซียนบวก 3 พ.ศ. 2560 – 2564 - บังเอิญ ศิวรรจน์ (วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 2023)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) นโยบายและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของประเทศไทยที่มีต่อนักท่องเที่ยวชาวจีน 2) ปัญหา อุปสรรคของนโยบายและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของประเทศไทยที่มีต่อนักท่องเที่ยวชาวจีน และ 3) ประเด็นที่ควรพิจารณาในแผนงานและโครงการการท่องเที่ยวของประเทศไทยที่มีต่อนักท่องเที่ยวชาวจีน ภายใต้กรอบความร่วมมืออาเซียนบวก 3 ในอนาคต การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 ท่าน ประกอบด้วย 1) กลุ่มผู้กำหนดนโยบายและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของประเทศไทย 2) กลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจการท่องเที่ยวไทย-จีน และ 3) กลุ่มนักวิชการด้านการท่องเที่ยว ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและวิจัยเอกสาร และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) นโยบายและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวช่วงปี พ.ศ. 2560-2564 เน้นการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว สินค้า บริการ และสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงสร้างความสมดุลให้กับการท่องเที่ยวไทยผ่านการตลาด พัฒนาศักยภาพบุคลากร ภาคีเครือข่ายทุกภาคส่วนและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในการรองรับนักท่องเที่ยว 2) ปัญหาด้านการเมืองในการกำหนดมาตรการควบคุมนักท่องเที่ยว ปัญหาด้านนโยบายและความร่วมมือ ปัญหาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ปัญหาข้อแตกต่างของแต่ละประเทศ ปัญหาเงื่อนไขทางสังคมและวัฒนธรรม และปัญหาความเข้าใจและการยอมปรับนโยบายของผู้กำหนดนโยบายที่ส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยว 3) แผนงานและโครงการการท่องเที่ยวในอนาคตควรพิจารณาจาก 3 ประเด็น ได้แก่ (1) ประเด็นกระแสปัญหาจากผู้คนจำนวนหนึ่งหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในสังคม ก่อให้เกิดการวิตกกังวลหรือการได้รับผลกระทบจนกลายเป็นภาวะวิกฤตที่มีอิทธิพลต่อการผลักดันสู่วาระนโยบาย ก่อนเข้าสู่กระบวนการตัดสินใจในเชิงนโยบาย (2) ประเด็นกระแสการเมือง ที่อาจส่งผลกระทบเกี่ยวเนื่องกับกระแสอื่น ๆ โดยกระแสการเมืองจะมีอิทธิพลต่อการผลักดัน "วาระนโยบาย" ก่อนเข้าสู่กระบวนการตัดสินใจในเชิงนโยบาย (3) ประเด็นกระแสนโยบายควรพิจารณาจากกระแสนโยบายภายนอกรวมด้วย เช่น นโยบายการท่องเที่ยวของประเทศคู่แข่ง กระแสนโยบายประเทศต้นแบบการจัดการท่องเที่ยว