An Eco-University and Stormwater Management Concepts in the Landscape Architecture: A Case Study of Faculty of Architectural and Environmental Design, Maejo University

Main Article Content

Yuttapoom Powjinda

Abstract

Maejo University has a 100-year transitional master plan, which will develop the university towards the goal of being an eco-university (GO Eco). Stormwater management in landscape architecture is one of the issues in developing a project that takes into account the situation of climate change for the world experiencing floods and drought in many areas. Stormwater management, therefore, should be considered in the master plan in response to the university policy.


The study set up the Faculty of Architecture and Environmental Design of Maejo University as a pilot project and a case study. Based on a study of the location area of the faculty, size 15,517 square meters when classified by a soil covering type affecting water seepage, it was found that 50.98% of the land cover was impervious surfaces, 49.02% was pervious surfaces are considered high compared to 30% of the government’s green space policy.; therefore, it is proposed the concept of stormwater management on adding a water-permeable surface, collecting rainwater for use and comparing the maximum runoff in the area before and after the conceptual development. Phase 1, the water-permeable surface should be increased by changing the flat slab to an extensive roof garden. This can reduce the maximum runoff amount of rainwater by 13.43 percent and create a rain garden to help retard the rain from the roof before flowing into the natural drainage channel. Phase 2, some thoroughfares should be reduced to green areas that the water can penetrate. Change the drainage system from the road directly to the natural water source. The water should be drained through the filter strips to help reduce contaminants flowing to natural water sources. This can reduce the maximum amount of runoff water by 35.22 percent. Phase 3, the rain harvesting system from the roof should be increased by collecting 2,820.36 cubic meters per year and it can be used for watering 1,280 square meters of plants per year. It is expected that this case study can be an important role model for the university development towards being an eco-university.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Powjinda, Y. (2020). An Eco-University and Stormwater Management Concepts in the Landscape Architecture: A Case Study of Faculty of Architectural and Environmental Design, Maejo University. andscape rchitecture ournal, 2(1), 39-56. etrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/LAJ/article/view/248439
Section
Articles

References

กองกายภาพและสิ่งแวดล้อม สำนักงานมหาวิทยาลัยแม่โจ้ (2563), หนังสือกองกายภาพและสิ่งแวดล้อม สำนักงานมหาวิทยาลัย ที่ อว 69.2.6/ว60 ลงวันที่ 7 พฤษภาคม 2563 เรื่อง ขอความรวมมือประหยัดน้ำประปา และงดใช้น้ำประปาเพื่อใช้ในกิจกรรมด้านการเกษตร. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้

เดชา บุญคำ (2553) หลังคาเขียวกับภาวะโลกร้อน, วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก 71), 5-16. สืบค้นจาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JITAM/article/view/139015

มหาวิทยาลัยแม่โจ้ (2563), แผนแม่บทการเปลี่ยนผ่าน 100 ปี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ 2477-2577. สืบค้นจาก https://www.mju.ac.th/main/About_Page/Strategic%20plan-mju100y.pdf.

มหาวิทยาลัยอินโดนีเชีย. (2560) คู่มือการจัดอันดับมหาวิทยาลัยสีเขียวโลก ยูไอกรีนเมตริก (UI GreenMetric). สืบค้นจาก http://greenmetric.ui.ac.id/wp-content/uploads/2015/07/U-GreenMetric-Guideline-2017Thai.pdf.

วิกานดา วรรณวิเศษ. (2558), การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ: ผลกระทบต่อประเทศไทย สืบค้นจาก http://ibrary.senate.go.th/document/Ext105677/10567795 0002.PDF.

สถาบันอาคารเขียวไทย. (2560), เกณฑ์การประเมินความยังยืนทางพลังงานและสิ่งแวดล้อมไทย สำหรับอาคารระหว่างใช้งาน สืบค้นจาก https://www.tgbi.or.th/uploads/trees/Anouvi%20TREES EB 160921.pdf.

อริยา อรุณินท์. (2559). การออกแบบและเทคโนโลยีการก่อสร้างภูมิสถาปัตยกรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Arlington County. (2013). Stormwater & Watersheds. Retrieved from https://environment.arlingtonva.us/wp-content/uploads/sites/13/2013/10/Impervious-Surfaces-Diagram.jpg.

Boults, E., & Sullivan, C. (2010). Illustrated History of Landscape Design. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.

Cheshmehzangi, A., & Butters, C. (2015). Urban Green Infrastructure: for Cities of Developing Countries. Retrieved from https://butters.no/wp-content/uploads/publications/2016.THAI%20language%20version%20Green%20Infrastructures.AC+CB.Mar%202016.pdf.

Eniscuola energy & environment. (2017). Road runoff and environmental pollution. Retrieved from http://www.eniscuola.net/en/2017/03/22/road-runoff-environmental-pollution/.

Harris, W. C., & Nicholas, T. D. (1995). Time-saver standards for landscape architecture. International edition. Singapore: McGraw-Hill.

Melbourne Water. (2017). Introduction to WSUD. Retrieved from https://www.melbournewater.com.au/building-and-works/stormwater-management/introduction-wsud#close.

United States Environmental Protection Agency. (2018). Best Management Practices (BMPs) Siting Tool. Retrieved from https://www.epa.gov/water-research/best-management-practices-bmps-siting-tool.

United States Environmental Protection Agency. (2020). Urban Runoff: Low Impact Development. Retrieved from https://www.epa.gov/nps/urban-runoff-low-impact-development.