วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ

แนวทางการพัฒนาการรับรองมาตรฐานฮาลาลในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย

กมล วรรธนคณิณ, จรัญ มะลูลีม — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาการรับรองมาตรฐานฮาลาลในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบการรับรองมาตรฐานฮาลาลในอุตสาหกรรมอาหารของไทย 2) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคในกระบวนการรับรองมาตรฐานฮาลาลที่ผู้ประกอบการไทยประสบ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาระบบการรับรองมาตรฐานฮาลาลที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย

การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 4 กลุ่ม จำนวน 20 คน ได้แก่ 1) ผู้นำศาสนาอิสลาม จำนวน 2 คน 2) ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมอาหารฮาลาลที่มีประสบการณ์ในการขอรับรองมาตรฐานฮาลาล จำนวน 12 คน 3) ผู้เชี่ยวชาญหรือบุคลากรจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการรับรอง จำนวน 3 คน 4) ผู้บริโภคชาวไทยมุสลิมและชาวไทยทั่วไป จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth interview) และการสนทนากลุ่ม (Focus group discussion) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้กระบวนการวิเคราะห์เชิงธีม (Thematic analysis)

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันยังมีอุปสรรคด้านความล่าช้าของขั้นตอนการตรวจรับรองและข้อจำกัดด้านความเข้าใจในมาตรฐานฮาลาลของผู้ประกอบการระดับ SMEs 2) ปัจจัยสู่ความสำเร็จในการแข่งขัน คือ การบูรณาการระบบประกันคุณภาพฮาลาล (HAS) เข้ากับระบบมาตรฐานสากล ซึ่งช่วยลดความซ้ำซ้อนและเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับตลาดโลกและ 3) แนวทางการพัฒนาประกอบด้วย 5 ด้านสำคัญ ได้แก่ การปรับปรุงกฎระเบียบเชิงนโยบาย การจัดการคุณภาพแบบบูรณาการ การนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการทวนสอบ การพัฒนาศักยภาพบุคลากร และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างประเทศ
ซึ่งจะนำไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทยในตลาดฮาลาลโลก

การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการส่งเสริมความเข้าใจต่อประชากรสัตว์ป่า: กรณีศึกษาแนวเชื่อมรอยต่อสัตว์ป่าทางหลวงหมายเลข 304 (อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่-ทับลาน)

กฤษฎา วงศ์วัฒนเกียรติ , กิติมา สุรสนธิ , ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสร้างสรรค์เนื้อหาและผลของการสื่อสารผ่านสื่อดิจิทัลในประเด็นการอนุรักษ์แนวเชื่อมต่อสัตว์ป่า บริเวณถนนสาย 304 ซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และอุทยานแห่งชาติทับลาน โดยมุ่งเน้นศึกษาจากมุมมองของกลุ่มเป้าหมาย 3 กลุ่ม ได้แก่ เจ้าหน้าที่อนุรักษ์ คนในชุมชน และนักท่องเที่ยวเพื่อวิเคราะห์ความต้องการ ประสบการณ์ ความสามารถในการเข้าถึง และทัศนคติที่มีต่อการสื่อสาร รวมถึงทดลองการผลิตสื่อที่เหมาะสมในเชิงบริบท การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพ ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์ภาคสนาม และการออกแบบสื่อทดลองในรูปแบบคลิปวิดีโอและอินโฟกราฟิกกึ่งสารคดี ผสมผสานข้อมูลวิชาการกับการเล่าเรื่องจากประสบการณ์จริง เพื่อสื่อสารกับผู้ชมหลากหลายกลุ่มอย่างมีประสิทธิภาพ ผลวิจัย พบว่า การอนุรักษ์ควรออกแบบภายใต้กรอบการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมที่ให้ความสำคัญกับบริบททางสังคม วัฒนธรรมและเทคโนโลยี เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมและจูงใจให้เกิดการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน

การพัฒนาโปรแกรมการออกกำลังกายมวยไทยร่วมกับดุริยางคศิลป์ไทยที่มีต่อสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุ

คธาวุธ ศรียา , มัทนา แวงวรรณ , ศุภณัฐ นุตมากุล — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุ ก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการออกกำลังกายมวยไทยร่วมกับดุริยางคศิลป์ไทย 2) ประเมินความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อการใช้โปรแกรมการออกกำลังกายมวยไทยร่วมกับดุริยางคศิลป์ไทย กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลป่าตาล อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี ได้มาโดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยมีเกณฑ์การคัดเลือกดังนี้ เป็นผู้มีสุขภาพดี ไม่มีปัญหาด้านการฟัง การพูด สามารถเดินหรือเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างอิสระ จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการออกกำลังกายมวยไทยร่วมกับดุริยางคศิลป์ไทย 2) แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายของประชาชนไทย อายุ 60-69 ปี ทั้งหมด 5 รายการ ประกอบด้วย ดัชนีมวลกาย, แตะมือด้านหลัง, ยืน-นั่งบนเก้าอี้ 30 วินาที, เดินเร็วอ้อมหลัก และยืนยกเข่าขึ้นลง 2 นาที 3) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อการใช้โปรแกรมการออกกำลังกายมวยไทยร่วมกับดุริยางคศิลป์ไทย ใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเปรียบเทียบ (t - test)

ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยสมรรถภาพทางกายก่อนและหลังการฝึก 12 สัปดาห์ ของผู้สูงอายุ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เฉพาะรายการ แตะมือด้านหลังมือขวาอยู่บน การยืนนั่งบนเก้าอี้ การเดินเร็วอ้อมหลัก และการยืนยกเท้าขึ้นลงในเวลา 2 นาที ส่วนรายการ ดัชนีมวลกาย (BMI) ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากหลังภายหลังการออกกำลังกายโดยใช้ท่าศิลปะมวยไทย เชิงหมัดเชิงเข่า เชิงเท้า และเชิงศอก ประกอบเพลงลาวเวียงป่าตาล

การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม

จักรพันธุ์ จันทร์เจริญ , ขอบฟ้า จันทร์เจริญ , พิทักษ์ พลคชา — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม โดยใช้กระบวนการวิจัยเอกสาร การวิจัยแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การสังเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาโดยการวิจัยเชิงเอกสารที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 แหล่ง ขั้นตอนที่ 2 การประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบชนิดมาตราประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย พบว่า องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษามีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด องค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 ลำดับ ได้แก่ ด้านการกำหนดทิศทางองค์กร (= 4.94, S.D.=0.36) รองลงมา ได้แก่ ด้านการคิดเชิงกลยุทธ์และด้านการควบคุมและประเมินกลยุทธ์ (= 4.75, S.D.=0.41) และน้อยที่สุดคือ ด้านการกำหนดกลยุทธ์และด้านการนำกลยุทธ์ไปปฏิบัติ (= 4.58 , S.D.=0.53) ตามลำดับ

ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากร สายสนับสนุน คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร

Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้เป็นแบบวิจัยเชิงสำรวจ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานกับสมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรในสายสนับสนุน คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ประชากรกลุ่มเป้าหมาย คือ บุคลากรสายสนับสนุน คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เป็นจำนวนทั้งสิ้น 65 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวม คือ แบบสอบถาม โดยใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการศึกษา พบว่า
1. ปัจจัยส่วนบุคคลของผู้ตอบแบบสอบถาม ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 21 – 30 ปี สถานภาพโสด วุฒิการศึกษาปริญญาตรี อายุงานต่ำกว่า 10 ปี และสังกัดงานฝ่ายบริหาร
2. การบริหารงาน บุคลากรมีความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก ตามลำดับดังนี้ ด้านการบังคับบัญชา รองลงมา ด้านความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา ด้านการจูงใจ ด้านความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ด้านสภาพการทำงาน และด้านนโยบายการบริหาร
3. สมรรถนะการปฏิบัติงาน ทางด้านบุคลากรมีความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่อยู่ในระดับมากที่สุด เป็นการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ รองลงมา เป็นการมุ่งเน้นให้บริการ คุณธรรมจริยธรรม และการปฏิบัติงานให้บรรลุผลสัมฤทธิ์ ส่วนด้านที่อยู่ในระดับมาก เป็นความร่วมแรงร่วมใจ รองลงมา เป็นการสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ตามลำดับ
4. การบริหารงานมีความสัมพันธ์ทางบวกกับสมรรถนะการปฏิบัติงานอยู่ในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อรูปแบบภาวะผู้นำด้านการสอนของอาจารย์ผู้สอน ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในเมืองซีอาน มณฑลส่านซี

เซา ถิง , สุธิดา หอวัฒนกุล , สมศักดิ์ จั่นผ่อง — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ คือ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ 2) เพื่อหาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนในมณฑลส่านซี

การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยแบบผสม ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคืออาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในมณฑลส่านซี มีมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรี 23 แห่งในเมืองซีอาน มณฑลส่านซี โดยมีอาจารย์รวม 17,120 คน กลุ่มตัวอย่างคือ 375 คน ซึ่งกำหนดจากตาราง Krejcie และ Morgan (1970) ผู้ให้ข้อมูลหลักคือผู้เชี่ยวชาญ 8 คน ซึ่งเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในมณฑลส่านซี ที่มีประสบการณ์การสอนมากกว่า 15 ปี เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) และแบบจำลองสมการโครงสร้าง (SEM)

ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในมณฑลส่านซี มี 5 มิติ ได้แก่ ความสามารถในการมองการณ์ไกลทางการสอน (IFA) ความสามารถในการตัดสินใจทางการสอน (IDMA) ความสามารถในการควบคุมทางการสอน (ICA) เสน่ห์ทางการสอน (IC) และอิทธิพลทางการสอน (II) 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในมณฑลส่านซี มี 6 มิติ ประกอบด้วย คุณภาพของบุคลิกภาพ (QC) ความรู้ (K) ความสามารถ (C) ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล (IR) สถานการณ์สนับสนุน (SS) และสถานการณ์ควบคุม (CS) 3) จากการสนทนากลุ่ม ผู้เชี่ยวชาญได้เสนอแนวทาง 23 ข้อ เพื่อพัฒนาภาวะผู้นำทางการสอนของอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนระดับปริญญาตรีในมณฑลส่านซี

การจัดการขยะของเทศบาลนครเกาะสมุย

ณัฐภัสสร ธนาบวรพาณิชย์ , พิศมัย จารุจิตติพันธ์ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการดำเนินการจัดการขยะของเทศบาลนครเกาะสมุย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสัดส่วนของกลุ่มประชากรขั้นต่ำของแต่ละตำบลไม่น้อยกว่า 30 คน รวมทั้งหมด จำนวน 516 คน จาก 3 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนที่เน้นการค้า บริการ การเกษตรกรรม (ตำบลอ่างทอง ตำบลลิปะน้อย) จำนวน 150 คน ชุมชนที่เน้นวัฒนธรรม-การท่องเที่ยวชุมชน (ตำบลตลิ่งงาม ตำบลหน้าเมือง และตำบลมะเร็ต) จำนวน 165 คน ชุมชนที่เน้นการท่องเที่ยวสมัยใหม่ (ตำบลบ่อผุด ตำบลแม่น้ำ) จำนวน 201 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามลักษณะเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNI_Modified)

ผลการวิจัย พบว่า ความคาดหวังและสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเกี่ยวกับการจัดการขยะของเทศบาลนครเกาะสมุย และลำดับความต้องการจำเป็นของการจัดการขยะในภาพรวม พบว่า ความคาดหวังของประชาชนต่อการดำเนินการจัดการขยะของเทศบาลนครเกาะสมุยอยู่ในระดับมาก (=4.06) ส่วนสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (=2.82) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การดำเนินการจัดการขยะของเทศบาลนครเกาะสมุยอยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านที่ 1 โครงการ/กิจกรรมให้ความรู้ (=2.95) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านที่ 4 การมีส่วนร่วมของประชาชน (= 2.74) สำหรับผลการจัดลำดับความต้องการจำเป็นของการจัดการขยะของเทศบาลในภาพรวม (PNI_Modified=0.305) พบว่า ด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านที่ 2 โครงการ/กิจกรรมสนับสนุนจูงใจ (PNI_Modified=0.322) และด้านที่มีความต้องการจำเป็นต่ำสุด คือ ด้านที่ 1 โครงการ/กิจกรรมให้ความรู้ (PNI_Modified=0.272)

ส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้าน ผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้

ดวงเดือน ศรีสอาด, วิศนันท์ อุปรมัย , นฤบดี วรรธนาคม — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้ และศึกษาส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้ ประชากรคือผู้บริโภคที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป และมีประสบการณ์การซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้ภายในระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา ซึ่งไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างได้ 400 คน ด้วยสูตรของ Cochran (1977) แบบสอบถามออนไลน์ถูกนำมาใช้การเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่อหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เลือกใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบไคสแควร์ เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมการออนไลน์และพฤติกรรมการซื้อสินค้า

ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ เพศ อายุ และอาชีพไม่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านแอปพลิเคชันช้อปปี้ในทุกด้าน ในขณะที่รายได้ส่งผลต่อพฤติกรรมด้านความถี่ในการซื้อที่ระดับนัยสำคัญ .05 ด้านความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมการออนไลน์และพฤติกรรมการซื้อสินค้า พบว่า ส่วนประสมการตลาดออนไลน์ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านการให้บริการแบบเจาะจงไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้ในทุกด้าน ด้านราคามีความสัมพันธ์กับงบประมาณในการซื้อ ด้านการจัดจำหน่ายมีความสัมพันธ์กับเหตุผลในการซื้อ และด้านการรักษาความเป็นส่วนตัวมีความสัมพันธ์กับทั้งความถี่และงบประมาณในการซื้อสินค้าตกแต่งบ้านผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้ที่ระดับนัยสำคัญ .05

ผลกระทบของขนาดบริษัท การเติบโตของบริษัท และภาระผูกพันทางการเงิน ของบริษัทที่ส่งผลต่อการจ่ายเงินปันผล โดยมีความสามารถในการทำกำไร ของบริษัทเป็นตัวแปรกำกับ

ประภาพร กิจดำรงธรรม — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ผลกระทบของขนาดบริษัท การเติบโตของบริษัท และภาระผูกพันทางการเงินของบริษัทที่ส่งผลต่อการจ่ายเงินปันผล 2) ผลกระทบของขนาดบริษัท การเติบโตของบริษัทและภาระผูกพันทางการเงินของบริษัทที่ส่งผลต่อการจ่ายเงินปันผลโดยมีความสามารถในการทำกำไรของบริษัทเป็นตัวแปรกำกับ โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จำนวน 486 บริษัท ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2565 ถึง ปี พ.ศ. 2567 จำนวนทั้งสิ้น 3 ปี รวมข้อมูลทั้งสิ้น 1,458 บริษัท-ปี สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณด้วยวิธี Fixed Effect Model (FEM)

ผลการวิจัยพบว่าขนาดบริษัทและการเติบโตของบริษัทมีอิทธิพลเชิงลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการจ่ายเงินปันผล ในขณะที่ภาระผูกพันทางการเงินของบริษัทมีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการจ่ายเงินปันผล นอกจากนี้ ผลการศึกษายังชี้ให้เห็นว่า ความสามารถในการทำกำไรของบริษัทมีบทบาทในการกำกับความสัมพันธ์ระหว่างการเติบโตของบริษัทและการจ่ายเงินปันผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการทำกำไรของบริษัทไม่ปรากฏบทบาทในการกำกับความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของบริษัทกับการจ่ายเงินปันผล รวมทั้งระหว่างภาระผูกพันทางการเงินของบริษัทกับการจ่ายเงินปันผล

การพัฒนาชุดฝึกทักษะการปฏิบัติงานหล่อในแบบหล่อทราย: กรรมวิธีการผลิต

ปริญญา คุ้มมา — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและสร้างชุดฝึกทักษะการปฏิบัติงานหล่อในแบบหล่อทราย สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาวิศวกรรมการผลิต และอุตสาหการ ภาควิชาครุศาสตร์เครื่องกลคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในการใช้ดังกล่าวกับเกณฑ์ที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยประกอบด้วย ชุดฝึกทักษะการปฏิบัติงานหล่อในแบบหล่อทราย แบบประเมินความเหมาะสมของชุดฝึกทักษะ และแบบประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของชุดฝึกทักษะ จำนวน 30 ข้อ มีค่า IOC อยู่ในช่วงระหว่าง 0.80-1.00 ค่าความยากง่ายอยู่ในช่วงระหว่าง 0.20-0.80 และค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.20 ขึ้นไป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า ผลการออกแบบและสร้างชุดฝึกทักษะการปฏิบัติงานหล่อในแบบหล่อทรายที่ได้จากการวิเคราะห์เนื้อหา ประกอบด้วย 3 ประเด็น ได้แก่ 1) ด้านเนื้อหาและการดำเนินเรื่อง 2) ด้านการใช้ประโยชน์จากชุดฝึกทักษะและความสะดวกในการใช้งาน และ 3) ด้านการออกแบบชุดฝึกทักษะ พบว่า ในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.52 , S.D. = 0.61) ผลการหาประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะการปฏิบัติงานหล่อในแบบหล่อทรายมีค่าเท่ากับ 85.19/83.11 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80 และผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพบว่า มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t-test = 7.61, p = .000, df = 29)

แนวทางการพัฒนากระบวนการจัดการแบบมีส่วนร่วมของวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวเชิงเกษตรและวัฒนธรรมบ้านนาสะอุ้ง เพื่อเป้าหมายแห่งความยั่งยืนทางธุรกิจและชุมชน

ปัญญวัฒน์ จุฑามาศ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและบริบทการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวเชิงเกษตรและวัฒนธรรมบ้านนาสะอุ้ง 2) ศึกษาระดับการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และระดับมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยว 3) ศึกษาระดับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนที่ส่งผลต่อระดับมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยว และ 4) วิเคราะห์แนวทางการจัดการแบบมีส่วนร่วมที่เหมาะสม โดยใช้วิธีดำเนินการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บข้อมูลปฐมภูมิด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพประกอบด้วยผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 18 ราย กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ คือประชาชนในพื้นที่และผู้มีส่วนร่วมในกิจกรรมการท่องเที่ยว 150 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทพื้นที่เป็นชุมชนขนาดเล็กของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงชัน วิสาหกิจชุมชนเริ่มจากสมาชิก 12 คน โดยดำเนินกิจกรรมให้บริการลานกางเต็นท์ การแปรรูปกาแฟอาราบิก้า และจำหน่ายสินค้าหัตถกรรม 2) ระดับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยรวมอยู่ในระดับมาก และระดับมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวโดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ปัจจัยการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนทั้งหมดสามารถร่วมกันพยากรณ์มาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวได้ร้อยละ 93.9 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลเชิงบวกสูงสุด 3 อันดับแรก คือ การวิจัยและติดตามตรวจสอบ การมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ของท้องถิ่น และการตลาดที่จัดเตรียมข้อมูลอย่างพร้อมมูล 4) แนวทางการจัดการแบบมีส่วนร่วมที่เหมาะสมประกอบด้วย 3 แนวทาง ได้แก่ การยกระดับการมีส่วนร่วมของชุมชนสู่การเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจและเจ้าของร่วม การพัฒนาระบบฐานข้อมูลชุมชนเพื่อการวิจัย ติดตามผล และการตลาดเชิงรุก และการเสริมสร้างขีดความสามารถเพื่ออุดช่องว่างด้านการบริการและเศรษฐกิจท้องถิ่น

กลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำและความเต็มใจจ่าย ของผู้บริโภคสินค้าเกษตรอินทรีย์ เขตภาคใต้

พจณีย์ ภักดีวิสัย, ชนะเกียรติ สมานบุตร — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความตั้งใจซื้อซ้ำ และความเต็มใจจ่ายของผู้บริโภคสินค้าเกษตรอินทรีย์ เขตภาคใต้ 2) ศึกษาระดับอิทธิพลของ กลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำและความเต็มใจจ่ายของผู้บริโภคสินค้าเกษตรอินทรีย์ เขตภาคใต้ กลุ่มตัวอย่าง เป็นกลุ่มเกษตรอินทรีย์จากภาคใต้ จำนวนทั้งหมด 313 คน ด้วยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสุ่มตามความสะดวก (Convenience sampling) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเป็นสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural equation model) โดยใช้โปรแกรม AMOS

ผลการวิจัย พบว่า 1) ตัวแปรทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ปัจจัยกลยุทธ์การตลาดเกษตรอินทรีย์ ความตั้งใจซื้อซ้ำและความเต็มใจจ่าย สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี พิจารณาจากค่าไค-สแควร์สัมพันธ์ = 2.948 ค่าดัชนี CFI = 0.986, ค่า TLI = 0.975, ค่า RMSEA = 0.079, ค่า RMR = 0.045, RMSEA = 0.079 โดยผ่านทุกเกณฑ์มาตรฐาน 2) ปัจจัยกลยุทธ์การตลาดเกษตรอินทรีย์ ความตั้งใจซื้อซ้ำ และความเต็มใจจ่าย ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยกลยุทธ์การตลาดเกษตรอินทรีย์ ซึ่งประกอบด้วย ด้านคุณภาพผลิตภัณฑ์ ด้านการบริการลูกค้า ด้านประสบการณ์การซื้อในร้านค้า ด้านการรับรู้เกี่ยวกับสุขภาพ และด้านความเป็นธรรมด้านราคา มีอิทธิพลทางตรงต่อความตั้งใจซื้อซ้ำ และความเต็มใจจ่ายของผู้บริโภคสินค้าเกษตรอินทรีย์ ส่วนความตั้งใจซื้อซ้ำมีอิทธิพลทางตรงต่อความเต็มใจจ่ายของผู้บริโภคสินค้าเกษตรอินทรีย์ ซึ่งจากผลการวิจัยจะช่วยให้ธุรกิจสามารถนำผลการวิจัยไปปรับใช้ได้ โดยเฉพาะปัจจัยกลยุทธ์การตลาดเกษตรอินทรีย์ เนื่องจากในปัจจุบันมีการจำหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์ทุกรูปแบบ การศึกษาวิจัยครั้งนี้จึงเป็นประโยชน์ให้กับธุรกิจสินค้าเกษตรอินทรีย์ทั่วทุกพื้นที่อย่างยั่งยืนได้

การประเมินความพึงพอใจและความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเพื่อพัฒนา หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมทางการเงินและการลงทุน ให้ตรงตามสมรรถนะยุคดิจิทัล

ศิริภรณ์ ศิลปวานิช , กรรณิการ์ กลิ่นสุคนธ์, พีรณัฎฐ์ ยาทิพย์ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมทางการเงินและการลงทุน ให้มีความทันสมัยและสอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงานยุคดิจิทัลและมีการศึกษาความคิดเห็น/ความพึงพอใจต่อหลักสูตร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ได้แก่ นักศึกษา ศิษย์เก่า นายจ้าง อาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร และผู้ทรงคุณวุฒิผ่านแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยเชิงปริมาณสะท้อนว่าผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้ง 5 กลุ่มมีระดับความพึงพอใจต่อหลักสูตรในภาพรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมาก ค่าเฉลี่ย 4.29 หรือร้อยละ 85.80 โดยเห็นว่าหลักสูตรมีคุณภาพการสอนและความสอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพสูง และเห็นว่าหลักสูตรมีความเหมาะสมในด้านองค์ความรู้ ทักษะวิชาชีพ และคุณธรรมจริยธรรม โดยเฉพาะในด้านการใช้เทคโนโลยีทางการเงิน การคิดวิเคราะห์ และการเรียนรู้ตลอดชีวิต ทั้งนี้ มีข้อเสนอแนะให้เพิ่มเติมรายวิชาเชิงปฏิบัติด้านนวัตกรรมทางการเงิน การวิเคราะห์ข้อมูลการเงินเชิงลึกและภาษาอังกฤษเชิงธุรกิจ รวมถึงส่งเสริมการเรียนรู้แบบบูรณาการและการฝึกประสบการณ์จริง เพื่อยกระดับศักยภาพของบัณฑิตให้พร้อมแข่งขันในตลาดแรงงานระดับประเทศและสากล ผลการศึกษานี้จึงเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาหลักสูตรช่วงปี พ.ศ. 2570 – 2574 ให้มีความทันสมัย สอดคล้องกับสมรรถนะบัณฑิตแห่งศตวรรษที่ 21 และสนับสนุนการขับเคลื่อนเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศอย่างยั่งยืน

ผลการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ ที่มีต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย

สรวงกมล สุเทวี, อัญชลี ไสยวรรณ, เชวง ซ้อนบุญ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ เด็กปฐมวัยที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาล 3 อายุ 5 – 6 ปี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ที่โรงเรียนอนุบาลมาเรียลัย จำนวน 20 คน ได้มาจากการเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่มแบบหลายขั้นตอน จำนวน 1 ห้องเรียน โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ มีค่าความสอดคล้อง 0.67 – 1.00 และแบบทดสอบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย มีค่าความเชื่อมั่น .88 ดำเนินการทดลองในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 เป็นเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 4 วัน วันละ 40 นาที สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน

ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาหลังการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์สูงกว่าก่อนการได้รับการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานของการวิจัยที่กำหนดไว้ด้านระบุปัญหามีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.65 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 9.30 ด้านเสนอวิธีคิดการแก้ปัญหาได้หลายทาง มีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.50 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 9.55 และด้านตัดสินใจเลือกวิธีการคิดแก้ปัญหา มีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.40 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 10.45 มีความแตกต่างกันที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05

การพัฒนาไมโครวิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน วิชา นาฎศิลป์จีน เพื่อส่งเสริมความสามารถเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สถาบันวิทยาศาสตร์ประยุกต์และเทคโนโลยีเจียงซี

หยุนหลง จ้าว , ธิดารัตน์ กุลณัฐรวงศ์ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาไมโคร-วิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน วิชา นาฏศิลป์จีน เพื่อส่งเสริมความสามารถเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี Jiangxi Institute of Applied Science and Technology University 2) เปรียบเทียบคะแนนความสามารถเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาในวิชา นาฏศิลป์จีนด้วยคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนรู้แบบไมโครวิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน วิชา นาฏศิลป์จีน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา นาฏศิลป์จีน สาขาการเต้น คณะดนตรีและนาฏศิลป์ Jiangxi Institute of Applied Science and Technology University ประเทศจีน จำนวน 30 คน ในปีการศึกษา 2568 โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ไมโครวิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานวิชานาฏศิลป์จีน 2) แบบประเมินคุณภาพเนื้อหาและด้านสื่อ 3) แบบประเมินความสามารถเชิงสร้างสรรค์ในวิชา นาฏศิลป์จีน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักศึกษา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการประเมินคุณภาพเนื้อหาของไมโครวิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานโดยผู้เชี่ยวชาญ มีคุณภาพอยู่ในระดับดีเยี่ยม ( =4.67, S.D. = 0.45) และผลการประเมินคุณภาพด้านสื่อโดยผู้เชี่ยวชาญ มีคุณภาพอยู่ในระดับดี ( =4.33, SD = 0.40) 2) คะแนนความสามารถเชิงสร้างสรรค์ในวิชา นาฏศิลป์จีน หลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อไมโครวิดีโอตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน อยู่ในระดับมากที่สุด ( =4.68, S.D. = 0.47)

รูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

ไอศวรรค์ บุญสังข์ , นิษฐ์วดี จิรโรจน์ภิญโญ , สมศักดิ์ จั่นผ่อง — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ที่เหมาะสมกับรูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2) พัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานและกำหนดประเด็นที่ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนา และ 3) หาแนวทางในการพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน รูปแบบวิจัยเป็นแบบผสมระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ขั้นตอนการวิจัยดังนี้ ระยะที่ 1 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพจากการวิเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งจากองค์ความรู้ของผู้ทรงคุณวุฒิเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบบันทึกข้อมูลและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยในเชิงปริมาณ จากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นผู้เกี่ยวข้องกับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 306 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบจัดชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพื้นฐาน และสถิติอนุมาน ส่วนระยะที่ 3 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ จากองค์ความรู้ของผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านการบริหารการศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 12 คน ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ที่เหมาะสมกับรูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีทั้งหมด 12 องค์ประกอบ 84 ตัวบ่งชี้ 2) รูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานที่พัฒนาขึ้น มีทั้งหมด 7 องค์ประกอบ เรียงตามลำดับคือ ด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ ด้านการนิเทศการศึกษา ด้านการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายใน ด้านการแนะแนวการศึกษา ด้านการวัดผล ประเมินผล และเทียบโอนประสบการณ์ ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ด้านการพัฒนาการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษา และควรมีการพัฒนาใน 7 ประเด็น 3) แนวทางในการพัฒนารูปแบบบริหารวิชาการที่ผู้บริหารสถานศึกษาในภาคตะวันตก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้แก่ 1) ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ควรกำหนดแนวทางส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยนำเทคนิคการสอนที่หลากหลาย การบูรณาการข้ามศาสตร์ และการเรียนรู้เชิงรุก (Active learning) มาใช้ 2) ด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ ควรพัฒนาระบบนิเทศภายในที่เน้นการมีส่วนร่วม ใช้วิธีการนิเทศแบบกัลยาณมิตรและการนิเทศเชิงพัฒนา 3) ด้านการวัดผล ประเมินผล และเทียบโอนผลการเรียน ต้องส่งเสริมการสร้างระบบติดตามและประเมินผลที่ชัดเจน กำหนดตัวบ่งชี้คุณภาพที่สอดคล้องกับมาตรฐานการศึกษา และใช้ข้อมูลจากการประเมินมาวางแผนพัฒนาสถานศึกษาอย่างเป็นระบบ

การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความหนาแน่นของการจราจรทางอากาศ ในน่านฟ้าควบคุม ณ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ

อมรเทพ อินทศร — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศต่อ ปัจจัยต่าง ๆ ที่อาจส่งผลต่อความหนาแน่นของการจราจรทางอากาศในเขตน่านฟ้าควบคุม ณ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ 2) วิเคราะห์และจัดลำดับความสำคัญของปัจจัยที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาและการบริหารจัดการความหนาแน่นของการจัดการจราจรทางอากาศ ณ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ จำนวน 132 คน คัดเลือกโดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม 2568 และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณแบบ Stepwise (Stepwise multiple regression)

ผลการวิจัยพบว่า เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศมีระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยทั้ง 6 ด้านอยู่ใน ระดับมาก (x̄ = 4.10) จากการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณแบบ Stepwise พบว่า มี 4 ปัจจัยที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ต่อความหนาแน่นของการจราจรทางอากาศ เรียงตามลำดับอิทธิพลจากมากไปน้อย ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านการขนส่ง (β = 0.44) 2) ปัจจัยด้านโครงสร้างพื้นฐานของท่าอากาศยาน (β = 0.35) 3) ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ (β = 0.29) และ 4) ปัจจัยด้านเทคโนโลยีการควบคุมจราจรทางอากาศ (β = 0.19) โดยทั้ง 4 ปัจจัยสามารถอธิบายความแปรปรวนของความหนาแน่นของการจราจรทางอากาศได้ร้อยละ 62.2 (R² = 0.622, Adjusted R² = 0.61) ข้อเสนอแนะ คือ บริษัท วิทยุการบิน แห่งประเทศไทย จำกัด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบการขนส่งเชื่อมต่อและโครงสร้างพื้นฐานเป็นลำดับแรก รวมทั้งนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้และจัดฝึกอบรมเจ้าหน้าที่อย่างต่อเนื่อง

รูปแบบและแนวทางการพัฒนานวัตกรรมเพื่อพัฒนาการศึกษาในยุคดิจิทัล

ชนกานต์ สุวรรณทรัพย์ , มีนมาส พรานป่า , ปัญญา ธีระวิทยเลิศ — Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700

การศึกษาเป็นเครื่องมือในการพัฒนาการเรียนรู้ที่สำคัญในการพัฒนาคนให้เจริญงอกงามในทุกด้าน ดังนั้นการจัดการศึกษาให้แก่คนในชาติจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่ทุกประเทศชาติในโลกนี้ต้องดำเนินการอย่างจริงจัง โดยเฉพาะในโลกยุคดิจิทัล ที่มีการเปลี่ยนแปลงมากมาย โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงทางด้านเทคโนโลยีการศึกษาที่พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้การจัดการศึกษาต้องให้สอดคล้องกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีดิจิทัล การจัดการศึกษาให้มีประสิทธิภาพ จึงต้องมีการพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษาใหม่ ๆ โดยเฉพาะนวัตกรรมด้านหลักสูตร นวัตกรรมด้านการบริหารจัดการ และนวัตกรรมด้านการจัดการความรู้
สู่ผู้เรียน ในการสร้างหรือพัฒนานวัตกรรมทั้งสามประเภท จะมีหลักการและรูปแบบการพัฒนาที่คล้าย ๆ กัน คือ ขั้นแรก ต้องมีการสำรวจข้อมูล/วิเคราะห์เบื้องต้นที่จำเป็นต่อการพัฒนา ขั้นที่สอง เมื่อได้องค์ความรู้เพียงพอแล้วสามารถนำมาสร้างหรือพัฒนานวัตกรรม และรูปแบบการพัฒนานวัตกรรมเพื่อให้สามารถใช้แก้ปัญหาทางการศึกษา และขั้นที่สาม มีการตรวจสอบความถูกต้อง ความเหมาะสมของนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อปรับปรุงให้นวัตกรรมหรือต้นแบบที่สร้างขึ้น สามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และขั้นตอนสุดท้าย มีการทดลองใช้จริงในกลุ่มเป้าหมายขนาดเล็ก เพื่อความมั่นใจว่าสิ่งที่พัฒนาขึ้นมาสามารถนำไปใช้จริงได้กับกลุ่มทั่วไป