ผลการดำเนินงานด้านการจับจังหวะเวลาการลงทุนของกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ ในประเทศไทย โดยใช้แบบจำลองของ Treynor and Mazuy และแบบจำลองของ Henriksson and Merton - นิมมานเหมินท์ ฤทธิ์ชาติ; กันทาปัน กฤษณะ; ภูดล ศรัณย์; สัจจะวาที ธีราลักษณ์ (Business Administration and Management Journal Review, 2018)
งานวิจัยเชิงประยุกต์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาผลการดำเนินงานด้านการจับจังหวะ เวลาการลงทุนของกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพในประเทศไทยระหว่างเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 จำนวน 94 กองทุน โดยใช้แบบจำลองของ Treynor and Mazuy (1966) และ แบบจำลองของ Henriksson and Merton (1981) และ (2) หาความสัมพันธ์ของผล การดำเนินงานจากการคำนวณของแบบจำลองทั้งสองชนิด การวิเคราะห์สถิติเชิงอนุมานใช้สถิติ Binomial Test และ สถิติ Pearson Correlation ผลการศึกษาจากแบบจำลองของ Treynor and Mazuy พบว่ากองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ จำนวน 2 จาก 94 กองทุนที่มีความสามารถด้านการจับจังหวะเวลาการลงทุนดีกว่ากลุ่มหลักทรัพย์ ตลาด ณ ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 และผลการศึกษาจากแบบจำลองของ Henriksson and Merton พบว่ามีเพียง 3 กองทุนที่มีผลการดำเนินงานด้านการจับจังหวะเวลาการลงทุนดีกว่ากลุ่มหลักทรัพย์ ตลาด ณ ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 จากการทดสอบ Binomial test ยืนยันว่า กองทุนส่วนใหญ่ มีผล การดำเนินงานด้านการจับจังหวะเวลาการลงทุนต่ำกว่ากลุ่มหลักทรัพย์ตลาด ส่วนผลของความ สัมพันธ์ของแบบจำลองทั้งสองพบว่า แบบจำลองมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกัน ณ ระดับ นัยสำคัญที่ 0.05 ซึ่งสามารถสรุปได้ว่า เมื่อนำแบบจำลองทั้งสองแบบมาประยุกต์ใช้จะให้ผลลัพธ์ คล้ายคลึงกัน