THE ROLES OF PHANAKORN NATIONAL MUSEUM ON DISSEMINATION OF ASEAN ARTS HISTORY KNOWLEDGE TO THE PUBLIC - จันทร์แก้ว ศรันย์ (วารสารศิลปกรรมบูรพา, 2019)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาเส้นด้ายใยอ้อยสำหรับทอด้วยกี่พื้นเมือง 2) ผลิตผ้า ทอใยอ้อยแบบหัตถกรรม และ 3) ผลิตผลิตภัณฑ์เคหะสิ่งทอจากผ้าทอใยอ้อย ผลการวิจัยพบว่า เส้นใยรังไหม เส้นใยใบอ้อย และเส้นใยฝ้าย นำมาผสมรวมกันตามสัดส่วนจำนวน 6 ชุดทดลอง ได้แก่ชุดที่ 1 (โดยปริมาตรร้อยละ 20 : 60 : 20) ชุดที่ 2 (20 : 40 : 40) ชุดที่ 3 (20 : 20 : 60) ชุดที่ 4 (40 : 40 : 20) ชุดที่ 5 (40 : 20 : 40) และชุดที่ 6 (60 : 20 : 20) แล้วใช้กงดีดฝ้ายดีดให้เป็นปุยก่อน ฟั่นด้ายพบว่า ทั้ง 6 ชุดทดลอง ให้เส้นด้ายใยอ้อยที่สามารถนำไปทอด้วยกี่พื้นเมืองได้ผ้าทอใยอ้อยมี คุณสมบัติตามมาตรฐานอุตสาหกรรมดังนี้ ความคงทนต่อแรงฉีกขาดสูงสุด 32.55 นิวตัน คือ ผืนที่ 1 (20 : 60 : 20) แรงดึงขาดของเส้นด้ายตามแนวด้ายพุ่ง 6.79 นิวตัน อัตราเร็วของระยะยืดเฉลี่ย 27.03 มิลลิเมตร คือ ผืนที่ 2 (20 : 40 : 40) และความหนามากที่สุด 1.533 มิลลิเมตร คือ ผืนที่ 3 (20 : 20 : 60) ความโค้งงอด้านเส้นพุ่งค่าเฉลี่ยสูงสุด 5.00 เซนติเมตร คือ ผืนที่ 5 (40 : 20 : 40) และการ ดูดซึมความชื้นเฉลี่ยสูงสุดร้อยละ 7.19 คือ ผืนที่ 6 เมื่อแปรรูปผ้าทอใยอ้อยเป็นโคมไฟพบว่า ขึ้น โครงได้คงรูปสวยงาม โคมไฟนำไปใช้งานได้จริง ปริมาณแสงไฟออกจากตัวโคมไฟอยู่ในระดับดี การกระจายแสงสม่ำเสมอ