แนวทางการจัดการเรียนการสอนการปฏิบัติแซ็กโซโฟน ในระดับอุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร - สีเสียดงาม วรินธร (วารสารศิลปกรรมบูรพา, 2020)
การวจิยัครงั้นมี้วีตัถปุระสงคเ์พอื่ 1) ศกึษาสภาพการจดัการเรยีนการสอนการปฏบิตัแิซก็โซโฟน ในระดับอุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร 2) สร้างแนวทางการจัดการเรียนการสอนการปฏิบัติแซ็ก โซโฟนในระดับอุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร วิธีดาเนินการวิจัยเป็นแบบผสมผสานระหว่างการ วิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีดังนี้ 1) แบบสอบถามผู้สอน เรื่องสภาพการจัดการเรียน การสอนการปฏิบัติแซ็กโซโฟน 2) แบบสัมภาษณ์ผู้สอนการจัดการเรียน การสอนการปฏิบัติแซ็กโซโฟน ในระดับอุดมศึกษา วิธีวิเคราะห์ข้อมูล แบ่งตามลักษณะของข้อมูล ได้แก่ 1) ข้อมูลเชิงปริมาณ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) ข้อมูล เชิงคุณภาพ ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา โดยเปรียบเทียบข้อมูลและสังเคราะห์เป็นแนวทางการจัดการ เรียนการสอนการปฏิบัติแซ็กโซโฟนในระดับอุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) สภาพการจัดการเรียนการสอนการปฏิบัติแซ็กโซโฟน ในระดับ อุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร โดยเฉลี่ยอาจารย์ผู้สอนมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด (M= 4.6, S.D. = 0.55) เมื่อพิจารณาทั้ง 5 ด้าน พบว่ามีเพียง 1 ด้านที่ผู้สอนมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก คือ ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน (M= 4.47, S.D. = 0.57) 2) แนวทางการจัดการเรียนการสอนการ ปฏิบัติแซ็กโซโฟนแบ่งออกเป็น 5 ด้าน ประกอบด้วย (1) การกาหนดวัตถุประสงค์ ควรครอบคลุม ด้านความรู้ ทักษะการปฏิบัติแซ็กโซโฟน และมีเจตคติต่อการฝึกปฏิบัติแซ็กโซโฟน (2) เนื้อหาสาระ สามารถจาแนกออกเป็น 3 เรื่อง ได้แก่ บทเพลง เทคนิค และความเป็นดนตรีในการปฏิบัติแซ็กโซ โฟน (3) กิจกรรมการเรียนการสอนควรมุ่งเน้นพัฒนาการฝึกซ้อมในเรื่องบทเพลง เทคนิค และความ เป็นดนตรี เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเชื่อมโยงเนื้อหาต่าง ๆ ได้ โดยเน้นผู้เรียนเป็นสาคัญ (4) สื่อการเรียน การสอน ประกอบด้วย สื่อสิ่งพิมพ์ แบบฝึกหัดด้านเทคนิคต่าง ๆ อุปกรณ์ที่ใช้ในการฝึกฝน เว็ปไซด์ ซีดีเพลง เครื่องบันทึกเสียง และการตั้งกล้องเพื่อบันทึกการปฏิบัติของผู้เรียน รวมไปถึงสภาพ แวดล้อมของห้องเรียน และ (5) การวัดและการประเมินผล ควรมีวิธีการ ช่วงเวลา และเครื่องมือที่ใช้ การวัดและประเมินผลที่หลากหลาย