รูปลักษณ์มนุษย์ การสะท้อนจินตภาพในมิติมุมมองเมือง - สมนึกแท่น อดิสรณ์ (วารสารศิลปกรรมบูรพา, 2020)
งานวิจัยเรื่อง รูปลักษณ์มนุษย์การสะท้อนจินตภาพในมิติมุมมองเมือง มีวัตถุประสงค์ใน การวิจัยคือ 1. ศึกษาผลงานศิลปินและงานศิลปกรรมที่สร้างสรรค์จากรูปลักษณ์มนุษย์ที่ใช้เทคนิค ของทัศนมิติลวงตา จากอดีตจนถึงปัจจุบันมีลักษณะที่หลากหลายประเภท เพื่อให้เข้าใจ ประวัติศาสตร์ความเป็นมาทั้งเทคนิค วิธีการ และแนวความคิด ศึกษาลักษณะกายวิภาคกับบริบท ของคนที่อาศัยในสังคมเมืองของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งทบทวนสาเหตุการเกิดภาพลวงตาลักษณะ ของการเกิดภาพลวงตาแบบต่าง ๆ ตามหลักวิทยาศาสตร์เพื่อนำประโยชน์จากรูปแบบความรู้ที่ได้ มาใช้ประกอบกับแนวคิดของการสร้างสรรค์ทางทัศนศิลป์ 2. นำข้อมูลที่ศึกษาจากองค์ความรู้มา วิเคราะห์ สำหรับสร้างภาพร่างของการสร้างสรรค์เป็นกระบวนการทางศิลปกรรมเพื่อให้ได้ตามแรง บันดาลใจของแนวความคิด 3. สังเคราะห์ผลงานภาพร่างที่ได้จากการทดลอง แล้วนำมาสร้างสรรค์ งานศิลปกรรม ให้ตรงกับแนวความคิดและเผยแพร่ต่อบุคคลทั่วไปได้รับรู้ ซึ่งผลงานสร้างสรรค์จะแบ่งเป็น 2 ระยะโดยระยะแรกของผลงานใช้เทคนิคจิตรกรรมบน ผ้าใบเน้นความเคลื่อนไหวของรูปทรงมนุษย์อยู่ภายในกรอบภาพที่แยกออกจากกัน 2 กรอบ ส่วนผล งานในระยะที่ 2 ผู้วิจัยใช้โครงสร้างบนระนาบที่มีระดับสูงต่ำแตกต่างกัน เพื่อทำให้เกิดการรับรู้ทาง สายตาต่อรูปทรง และเนื้อหาในลักษณะของการลวงตา ผลสรุปของการวิจัยสร้างสรรค์ผู้วิจัยได้ค้นพบว่า 1. การนำเสนอผลงานสร้างสรรค์ในรูป แบบใหม่ที่ไม่ต้องอยู่แต่เพียงรูปแบบของเฟรมสี่เหลี่ยมบนพื้นระนาบ 2. รูปลักษณ์ของมนุษย์ได้ แปรเปลี่ยนรูปทรงไปตามสภาพของโครงสร้างลวงตาที่สร้างขึ้น 3. ได้ออกแบบลักษณะทาง กายวิภาคของมนุษย์ที่ใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ โดยใช้ข้อมูลจากบริบททางสภาพแวดล้อมของสังคม เมือง ผลงานวิจัยสร้างสรรค์เรื่องนี้อาจจะทำให้สังคมได้ตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตและเห็นถึง สถาวะที่เป็นอยู่ในปัจจุบันของสังคมเมืองทุกวันน