สุโขทัยสู่ห้องเรียนสะเต็มบีซีจี : การพัฒนาสมรรถนะการอยู่ร่วมกับธรรมชาติและวิทยาการอย่างยั่งยืน - ภูทวี จิรภา; วงศ์บุษยมาส อรวรามิญช์; เลิศเดชาภัทร กรกนก; ประสพลาภ ธาฤชร (Journal of Inclusive and Innovative Education, 2024)
แม้ว่าการจัดการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษามุ่งเน้นให้ผู้เรียนประยุกต์ใช้ความรู้และทักษะผ่านการลงมือปฏิบัติในสถานการณ์จริง แต่พบว่าผู้เรียนไม่สามารถออกแบบแนวทางแก้ปัญหาเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มบีซีจีเพื่อการศึกษาที่ส่งเสริมสมรรถนะการอยู่ร่วมกับธรรมชาติและวิทยาการอย่างยั่งยืน และ วิเคราะห์พฤติกรรมที่สะท้อนสมรรถนะดังกล่าวหลังเข้าร่วมกิจกรรมบีซีจีเพื่อการศึกษา ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแผนการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นบริบทของปัญหาในพื้นที่จังหวัดสุโขทัย ใบกิจกรรม และบันทึกหลังการจัดการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แบบนิรนัยร่วมกับการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการวิจัยพบว่า แนวปฏิบัติที่ดีในการสอน ผู้สอนควรคำนึงถึงการกำหนดเงื่อนไขของสถานการณ์และบริบทจริงอย่างชัดเจน การนำสื่อของจริงมาให้ผู้เรียนได้ศึกษาผ่านประสบการณ์ตรง และการใช้สื่อหรือเทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้อย่างสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของการใช้งาน ซึ่งแนวปฏิบัติดังกล่าวช่วยให้ผู้เรียนคิดวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาจากประสบการณ์เดิม ซึ่งส่งผลต่อความหลากหลายของแนวทางในการแก้ไขปัญหา อีกทั้งการใช้บริบทชุมชนในจังหวัดสุโขทัยในการเรียนการสอน ช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้อย่างมีความหมาย และดึงศักยภาพของผู้เรียนออกมาได้อย่างเต็มที่ พัฒนาเป็นสมรรถนะและสร้างสรรค์นวัตกรรมสู่การพัฒนาชุมชนได้