การพัฒนาระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติสำหรับแบบสอบเขียนตอบ วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น - ก้อนดินจี่ จิราพร; ทักษิโณ ประกฤติยา (Journal of Inclusive and Innovative Education, 2025)
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย คือ 1) เพื่อพัฒนาแบบสอบเขียนตอบ วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อพัฒนาระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติสำหรับแบบสอบเขียนตอบ วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และ3) เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพของการตรวจระหว่างผลที่ได้จากคนตรวจและผลที่ได้จากระบบตรวจให้คะแนน กลุ่มตัวอย่าง ในการวิจัย คือ นักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 300 คน ครูผู้สอนในวิชาภาษาไทย จำนวน 5 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน และผู้ตรวจที่มีวุฒิการศึกษาด้านการสอนวิชาภาษาไทย จำนวน 3 คน ใช้วิธีการเลือก แบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบเขียนตอบ วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เรื่อง การจับใจความ สรุปความ และย่อความ วิชาภาษาไทย และระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติ ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบสอบเขียนตอบ วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวน 6 ข้อ จาก 4 สถานการณ์ และมีคะแนนเต็ม 140 คะแนน ผลการตรวจสอบคุณภาพของแบบสอบพบว่าข้อสอบมีความยากอยู่ในเกณฑ์นำไปใช้ได้ (p = 0.43 – 0.70) อำนาจจำแนกเหมาะสม (r = 0.20 – 0.34) มีความตรงเชิงเนื้อหามีความเหมาะสมทุกข้อ (IOC = 1.00) และเกณฑ์การให้คะแนนของแบบสอบเป็นแบบพิจารณารายละเอียด (Analytic Rubrics) มีความตรงเชิงเนื้อหาทุกข้อ (IOC = 1.00) โดยทั้งข้อสอบและเกณฑ์มีความเที่ยงเหมาะสม (α = 0.731) 2) ระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติเป็นระบบออนไลน์ชื่อ ASSWT (Automated Scoring System for Writing Test) ที่เป็นระบบการสอบพร้อมตรวจให้คะแนน ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ การใช้งานสำหรับครู การใช้งานสำหรับผู้เข้าสอบ และการปฏิบัติงานของระบบ และ 3) ผลการเปรียบเทียบคุณภาพของการตรวจระหว่างคนและระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติ พบว่า ระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติสามารถให้คะแนนได้อย่างสม่ำเสมอกว่าคนตรวจ รวมถึงมีอำนาจจำแนกสูงกว่าในบางกรณี เมื่อวิเคราะห์ความเที่ยงระหว่างผู้ตรวจพบว่าค่าสัมประสิทธิ์อยู่ในระดับปานกลางถึงสูงมาก (r = 0.496 – 0.819) และมีนัยสำคัญทางสถิติทุกข้อ (p < 0.001) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้นอยู่ระดับดีถึงดีเยี่ยม (ICC = 0.815 – 0.945) เมื่อรวมกับระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติแล้ว ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้นยังคงอยู่ในระดับสูง และเมื่อวิเคราะห์ด้วยทฤษฎี G-Theory (P × i × r) พบว่า การใช้ระบบอัตโนมัติร่วมกับผู้ตรวจทำให้ค่าสัมประสิทธิ์การสรุปอ้างอิงเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยค่าสัมประสิทธิ์การสรุปอ้างอิงสำหรับการตัดสินใจสัมพัทธ์ (ρ2δ) เพิ่มจาก 0.26 เป็น 0.62 และสำหรับการตัดสินใจสัมบูรณ์ (ρ2Abs) เพิ่มจาก 0.17 เป็น 0.51 แสดงให้เห็นว่าการนำระบบตรวจให้คะแนนอัตโนมัติมาตรวจจะช่วยลดแหล่งความแปรปรวนที่ไม่พึงประสงค์และเพิ่มความน่าเชื่อถือของการให้คะแนนอย่างมีนัยสำคัญ <!–Sv6Kpe[]–>