การศึกษารูปแบบภาวะผู้นำท้องถิ่นที่มีประสิทธิผลตามทรรศนะของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา - กำลังแพทย์ วรินทริพย์ (วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 2018)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพของภาวะผู้นำท้องถิ่นเชิงประสิทธิผล 2) พัฒนาตัวแบบภาวะผู้นำท้องถิ่นเชิงประสิทธิผล และ 3) ประเมินความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของการใช้ปรับใช้ตัวแบบภาวะผู้นำท้องถิ่นเชิงประสิทธิผล การวิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ สำหรับกลุ่มประชากรเป้าหมาย ประกอบด้วย บุคลากรขององค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา จำนวน 234 คน โดยใช้แบบสอบถามทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรที่ปฏิบัติงานโดยทำการสุ่มแบบง่าย ลำดับต่อมาใช้วิธีการสนทนากลุ่มโดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 10 คน เพื่อระดมความคิดเห็นและพัฒนาตัวแบบจากข้อมูลเชิงปริมาณ และทำการประเมินความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของการใช้ตัวแบบที่พัฒนาขึ้น จากการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิตามโครงสร้างการบริหารขององค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 69 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า สภาพของการเป็นผู้นำท้องถิ่นที่มีประสิทธิผลโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ส่วนผลการสร้างรูปแบบและยืนยันรูปแบบจำลอง พบว่า มีองค์ประกอบ 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การสร้างแรงจูงใจให้บุคคลทำงานสำเร็จตามเป้าหมายที่ตั้งไว้, 2 การพัฒนาทีมงานที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล, 3 การสร้างการมีส่วนร่วมของบุคลากรในการกำหนดทิศทางขององค์กร, 4 การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และเสียสละเพื่อส่วนรวม, 5 การประเมินผล เพื่อปรับปรุงและพัฒนาองค์กร, และ 6 การเป็นผู้ให้คำปรึกษา และเมื่อทำการประเมินพบว่าความเหมาะสม และความเป็นไปได้ของการใช้รูปแบบภาวะผู้นำที่มีประสิทธิผลตามทรรศนะของบุคลากรสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมทั้งหมดอยู่ในระดับมากที่สุด คำสำคัญ: รูปแบบ; ภาวะผู้นำท้องถิ่น; ประสิทธิผล