การศึกษาและเปรียบเทียบคำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย - ศรีหล้า อาจารีย์ (วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2021)
บทคัดย่อ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาและจำแนกหมวดหมู่คำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย 2. เปรียบเทียบการใช้คำสุภาพในการสื่อสารระหว่างภาษาจีนกับภาษาไทย ดำเนินการวิจัย ดังนี้ ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับภาษาสุภาพหรือคำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย ศึกษาทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง รวบรวมประเภทของคำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย จำแนกและจัดหมวดหมู่คำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย สรุปผลการวิเคราะห์ความเหมือนและความต่างของคำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาค้นคว้าและวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า การวิเคราะห์และจำแนกหมวดหมู่คำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทย มีจำนวน 9 ประเภท และสามารถจำแนกหมวดหมู่ได้ดังนี้ (1) คำกล่าวทักทาย จำแนกได้ 5 หมวดหมู่ (2) คำกล่าวขอบคุณ จำแนกได้ 3 หมวดหมู่ (3) คำกล่าวขอโทษ จำแนกได้ 3 หมวดหมู่ (4) คำกล่าวชมเชย จำแนกได้ 2 หมวดหมู่ (5) คำกล่าวอวยพร จำแนกได้ 5 หมวดหมู่ (6) คำรื่นหู จำแนกได้ 3 หมวดหมู่ (7) คำกล่าวขอร้อง จำแนกได้ 4 หมวดหมู่ (8) คำกล่าวปฏิเสธ จำแนกได้ 3 หมวดหมู่ และ (9) คำกล่าวลา จำแนกได้ 2 หมวดหมู่ ซึ่งแต่ละหมวดหมู่มีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง พบว่า ความเหมือน คือ การใช้คำสุภาพภาษาจีนและภาษาไทยแต่ละหมวดหมู่นั้นล้วนแต่ต้องอาศัยกาลเทศะ สถานการณ์ สภาวะแวดล้อม และสัมพันธภาพระหว่างบุคคลในการเลือกใช้คำและภาษาให้เหมาะสมกับบุคคล ด้านความแตกต่าง คือ สังคมไทยมักจะแบ่งลักษณะการใช้ภาษาตามอายุ เพศ ลำดับชั้นทางสังคม เช่น ภาษาไทยใช้คำว่า ครับ (เพศชาย)/ค่ะ (เพศหญิง) ลงท้ายประโยคเพื่อเน้นถึงความสุภาพ ซึ่งภาษาจีนไม่มีคำเหล่านี้ นอกจากนี้ ความแตกต่างที่เกิดจากวัฒนธรรม ความเชื่อ ความเคยชิน รวมถึงรูปแบบโครงสร้างของคำหรือประโยค มาจากการเรียนรู้ในบริบท สภาพแวดล้อมที่ชาวจีนและชาวไทยอาศัยอยู่ทั้งสิ้น