ถอดบทเรียนการสร้างงานละครในมิติของโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม: กรณีศึกษาการสร้างละครเวทีของผู้เรียนในโครงการประเมินผลการเรียนรู้ศิลปะ - เทศถมยา กชกร (วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2020)
การถอดบทเรียนการสร้างงานละครในมิติของโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม ในกรณีศึกษาการสร้างละครเวทีของผู้เรียนในโครงการประเมินผลการเรียนรู้ศิลปะ เป็นองค์ประกอบที่สำคัญในรายวิชาศิลปะ (วิชาพื้นฐาน) ศ23101 ประกอบไปด้วย 3 สาระวิชา ได้แก่ วิชานาฏศิลป์ วิชาดนตรี และวิชาทัศนศิลป์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2562 สำหรับผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีจำนวน 226 คน แบ่งผู้เรียนเป็น 7 ห้องและเรียน 1 คาบต่อสัปดาห์ ผู้สอนนำแนวคิดของละครในการศึกษา (Drama in education – DIE) และละครประยุกต์ (Applied theatre) มาใช้ และประยุกต์ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ (Constructivist theory) หรือทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเอง รวมถึงหลักการจัดการเรียนรู้ 7 ขั้นตอนแบบซิปปา (CIPPA) ใช้ในการเรียนการสอน โดยผู้เรียนสามารถนำความรู้เดิม ความรู้ใหม่ และทักษะที่ได้มาปรับประยุกต์ให้เหมาะสม ผู้เรียนสามารถเลือกทำหน้าที่ตามที่ตนเองถนัด จึงทำให้ผู้สอนเห็นกระบวนทำงานเป็นทีม การรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น รวมถึงมีภาวะผู้นำและผู้ตามที่ดี การเรียนรู้ที่บูรณาการในกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ โรงเรียนสาธิตจุฬาฯ ฝ่ายมัธยม สามารถช่วยส่งเสริมทักษะที่เป็นสากล ได้แก่ ทักษะการคิด ทักษะการแก้ปัญหา ทักษะการสื่อสาร ทักษะทางเทคโนโลยี โดยให้ผู้เรียนได้แสดงออกอย่างสร้างสรรค์และสอดคล้องกับชีวิตประจำวันเป็นอย่างดี การสร้างละครเวทีจัดว่าเป็นรูปแบบการประเมินผลตามสภาพจริง เพื่อให้ผู้เรียนได้มีพัฒนาการด้านทักษะที่เป็นสากลในยุคศตวรรษที่ 21 รวมทั้งผู้เรียนรับรู้ความสามารถของตนเองไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้