แนวทางการบริหารงานวิชาการที่ส่งเสริมความเป็นเลิศตามแนวทางการประเมินความโดดเด่นของสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดระยอง

Kriengkrai Nonin; Pratumthong Trairat; Wilaichitra Nilsawddi

Authors

Kriengkrai Nonin -
Pratumthong Trairat
Wilaichitra Nilsawddi

Keywords:

Guidelines, Academic Administration, Promoting Excellence, Evaluation of prominence, Primary Education

Abstract

One of the six factors that hinders Thailand's competitiveness is the lack of quality education. Rayong is a province with economic and social diversity. Schools in urban areas have better resources and facilities than schools in rural areas, which leads to inequality in access to education. However, the quality of teaching, educational institutions and personnel remains a problem that needs to be developed, both in terms of teaching, management and personnel development to have effective teaching skills that are in line with the era. Therefore, this research focuses on studying the development of promoting excellence. The study has the following objectives: (1) to study the current and desired state and essential needs, and 2) to propose guidelines for academic administration promoting excellence according to evaluation of prominence in schools. This quantitative research involved 346 school administrators and teachers selected through simple random sampling, with 346 respondents completing the questionnaire, yielding a 100% response rate. The research tool was a 5-level rating scale questionnaire with an IOC value ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.96. The appropriateness and feasibility were assessed using a 5-level rating scale questionnaire by 20 experts. Statistical methods included percentage, mean, standard deviation, and the modified Priority Needs Index (PNI_modified).

The research findings indicate that: The current state and the desired state of academic administration promoting excellence according to evaluation of prominence in schools shown that overall rated in high level ( = 4.11, S.D. = 0.53), ( = 4.11, S.D. = 0.53) respectively. The study of average PNI_modified value for academic administration promoting excellence according to evaluation of prominence in schools (PNI_Modified= 0.064). Researches for student quality development ranked first (PNI_Modified= 0.096), followed the evaluation and assessment (PNI_Modified= 0.090) and Teaching supervision (PNI_Modified = 0.067) respectively, all of which are weaknesses. Based on the data analysis, three development guidelines for for academic administration promoting excellence according to evaluation of prominence in schools were established as follows: 1) promoting research in the classroom to improve student quality. To gain local/ national/ international recognition, 2) developing a model for measurement and evaluation learning outcomes to be consistent with the curriculum. To gain local/ national/ international recognition, and 3) Reforming supervision of teaching to be consistent with the learning management process to develop students and the needs of educational institutions.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กันตวุฒิ การดี และวัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง. (2564). แนวทางการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา.

เกศรา ตุ่มคำ. (2562). การศึกษาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบ้านแม่ขะปู อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ตามกระบวนการ PDCA. (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).

คณน สิริโชคเจริญ. (2565). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการโดยใช้วงจรคุณภาพสำหรับสถานศึกษาสังกัดเทศบาลตำบลในจังหวัดมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ชรินรัตน์ พุ่มเกษม. (2557). สมรรถนะของคนไทยกับความสามารถในการแข่งขันของประเทศ. วารสารการศึกษาไทย, 11(116), 24-26.

ธวัชชัย ภูวสิษฐ์พงศา. (2565). การบริหารงานวิชาการภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID 19). (การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

นิภาพร พินิจมนตรี. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25.(วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

นุชเรศ คำดีบุญ. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุดรธานีเขต 4. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ปิยพันธ์ ศิริรักษ์, ประจิตร มหาหิง และ สังวาลย์ เพียยุระ. (2563). การบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(2), 314-325.

รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2556). การบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (พิมพ์ครั้งที่ 7). สงขลา: บริษัท นำศิลป์โฆษณา จำกัด.

เรืองฤทธิ์ อรรคชัย. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3. (วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ศิริวัฒน์บุญโตนด และสถิรพร เชาวน์ชัย. (2564). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการส่งเสริมการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(3), 252-274.

สมบูรณ์ เทพศรัทธา, รัชนิวรรณ อนุตระกูลชัย และสุรชัย อนุตระกูลชัย. (2562). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(8), 3843-3855.

สันติ บุญภิรมย์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดระยอง เขต 1. (2566). [สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2566]. แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษา. สืบค้นจาก https://sites.google.com/view/ry1-plan2/

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดระยอง เขต 2. (2566). [สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2566]. ข้อมูลพื้นฐาน. สืบค้นจาก http://ita.rayong2.go.th/ข้อมูลพื้นฐาน/

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2563). กรอบแนวทางการประเมินคุณภาพระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพ: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา.

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดระยอง. (2566). ข้อมูลพื้นฐานทางการศึกษาจังหวัดระยอง ปีการศึกษา 2565. ระยอง: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดระยอง.

สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2563). การเตรียมความพร้อมของสถานศึกษาเพื่อรับการประเมินคุณภาพภายนอก. กรุงเทพ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

สุรางค์ โพธิ์พฤกษาวงศ์. (2559). การจัดการศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ในพื้นที่ด้วยพลังเครือข่าย. วารสารการศึกษาไทย, 11(11), 3-9.

อมลรดา พุทธินันท์. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียน สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารราชนครินทร์, 15(2) ,31-37

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Journal Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

United Nations Development Group. (2013). A Million Voices: The World We Want A Sustainable Future with Dignity for All. New York: United Nations Development Group.

Wildy, H., & Dimmock, C. (1993). Instructional Laedership in primary and secondary school. Journal of Education Administration, 31(2), 43-61.

Wildy, H., & Dimmock, C. (1993). Instructional Leadership in Primary and Secondary Schools in Western Australia. Journal of Education Administration, 31(2), 43-62.