การประยุกต์การบริหารงานวิชาการตามแนวทางของกระทรวงศึกษาธิการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษา ในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตรสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเมืองพิจิตร

ผู้แต่ง

  • มณฑิรา นิ่มสมบุญ
  • ไตรรัตน์ สิทธิทูล
  • จีรัฏฐ์ สินธุอารีย์

คำสำคัญ:

การบริหารงานวิชาการ, สหวิทยาเขตเมืองพิจิตร

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

สภาพสังคมโลกปัจจุบันมีการขับเคลื่อนเปลี่ยนแปลงรวดเร็วอย่างเป็นพลวัต สภาวการณ์ดังกล่าวได้ส่งผลกระทบต่อการขับเคลื่อนการจัดการศึกษาที่ต้องปรับเปลี่ยนไปตามบริบท ประเทศไทยจึงเกิดการปฏิรูปการศึกษาที่อาศัยการปรับกระบวนการการศึกษาให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกส่งผลให้มีการปรับเปลี่ยนหลักสูตรการจัดกระบวนการเรียนรู้  การประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษากฎเกณฑ์ต่าง ๆ และค่านิยมหลักในการจัดการศึกษา  ทำให้โรงเรียนต้องตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น  และพร้อมที่จะยกระดับการศึกษาในโรงเรียนเพื่อตอบโจทย์การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น (สุวิตรา บุญแจ้ง และคนอื่น ๆ, 2563: 496) การบริหารงานวิชาการโรงเรียนจึงกลายเป็นหัวใจสำคัญของสถานศึกษาที่ผู้บริหารจะต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นตัวดัชนีชี้วัดคุณภาพที่สำคัญของการศึกษาซึ่งสังคมไทยและกระทรวงศึกษาธิการกำลังให้ความสำคัญเป็นอันดับต้นๆ และพยายามพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาทุกแห่งสถานศึกษาจึงจำเป็นต้องสร้างความเชื่อมั่นแก่สังคมว่าสามารถจัดการศึกษาให้มีคุณภาพตามที่สังคมคาดหวังและสามารถจัดการเรียนการสอนให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นและบรรลุตามมาตรฐานการศึกษาที่กำหนดไว้ ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาการบริหารงานวิชาการตามแนวทางของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษาในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตรสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา  2) ศึกษาแนวทางการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการบริหารงานวิชาการ ของสถานศึกษาในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา พิจิตร  

ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตเมืองพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร  กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยการเลือกใช้สูตร Taro Yamane  (1973: 727-728, อ้างถึงใน  สุทธนู ศรีไสย์, 2551: 53)  ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และยอมให้เกิดความ คลาดเคลื่อนในการสุ่ม .05  แทนค่าสูตรในประชากร เมื่อขนาดประชากรผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตเมืองพิจิตร คือ 372 คน จะได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 193  คน คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Sample random Sampling)

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)  ศึกษาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สหวิทยาเขตเมืองพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร  2) ศึกษาแนวทางการพัฒนา เรื่อง การประยุกต์การบริหารงานวิชาการ ตามแนวทางของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษา ในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเมืองพิจิตร

ประชากร ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตเมืองพิจิตร  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร ปีการศึกษา 2566 จำนวน 7 โรงเรียน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา 18 คน ครู 354 คน จำนวน 372  คนปีการศึกษา 2566 กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเทียบกลุ่มตัวอย่างของ Taro Yamane  (1973: 727-728, อ้างถึงใน  สุทธนู ศรีไสย์, 2551: 53) ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน ครูจำนวน 188 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตรพบว่าโดยภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้านเรียงลำดับจากค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ ด้านกระบวนการเรียนรู้ คือ ค่าเฉลี่ยอยู่ในลำดับสูงสุด อยู่ในระดับมาก ด้านการนิเทศการศึกษา คือ ค่าเฉลี่ยอยู่ในลำดับ 2 อยู่ในระดับมาก ด้านการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน คือ ค่าเฉลี่ยอยู่ในลำดับ 3 อยู่ในระดับมาก ด้านการพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายใน และมาตรฐานการศึกษา คือ ค่าเฉลี่ยอยู่ในลำดับ 4 อยู่ในระดับมาก ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา คือ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดและอยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

กมลทิพย์ ชูประเสริฐ และคนอื่น ๆ (2562 ). สมรรถนะการบริหารวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารมหาวิทยาลัยราชธานี. Journal of MCUUbonReview.Vol.7 No.3 (September-December2022)

ขวัญข้าว ซุ่มเกษรกูลกิจ. (2559). แนวทางการบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จันทรานี สงวนนาม.(2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี: บุ้คพอยท์.

ณัฐวรีย์ ประยูรวรรณ. (2552). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนดอนเมืองทหารอากาศบำรุง. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นุชเรศ คำดีบุญ (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 5 ฉบับที่ 13 มกราคม-มีนาคม 2565.

ปราโมทย์ จันทร์เรือง. (2552). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการทักษะ การคิดและการสรรค์สร้างความรู้สําหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์. 21(1). พิมพ์ครั้งที่5. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง.

ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2563). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มีนเซอร์วิส ซัพพลาย.

ปรีดา บัวยก (2564). รูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารบัณฑิตวิจัย ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน 2564).

ปาริชาต สุนทร. (2560). การบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วม ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 4.วิทยานิพนธ์หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการการศึกษา วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

วราลักษณ์ สนิท. รัตนา ดวงแก้ว และเก็จกนก เอื้อวงศ์. (2563). ปัจจัย คัดสรรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 12 (2).

ศักดา กะแหมะเตบ. นพรัตน์ ชัยเรือง และประยงค์ ชูรักษ์ (2561). แนวทางการพัฒนางานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

สำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. (2565). สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาพิจิตรเขต 1. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2565 จาก https://phichit1.go.th.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การจัดการเรียนรูแบบประสบการณและที่เน้นการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

-------. (2564). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545 และ(ฉบับที่3) พ.ศ.2553. [ออนไลน์].เข้าถึงได้จาก http://backoffice.onec.go.th/uploaded/ Category/Laws/Act/Act2010/edactv353-23-08-2010.pdf.

-------. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟิก.

สุทธนู ศรีไสย์. (2551). สถิติประยุตก์สำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิตรา บุญแจ้ง, วิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์, และ กานดา สกุลธนะศักดิ์ มัวร์. (2563). ภาวะผู้นำที่ยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, นครราชสีมา

สุธิดา แก้วโสนด และคนอื่น ๆ (2563) . ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18.วารสารบัณฑิตศึกษา ปีที่ 17 ฉบับที่ 77 เมษายน - มิถุนายน 2563

Sanjoy Kumar Roy (2023). Youtube's Influential Factors for Academic Achievement: A Two-Stage Approach , SSRN Electronic Journal จากhttps://www.researchgate.net.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-09-11

รูปแบบการอ้างอิง

นิ่มสมบุญ ม., สิทธิทูล ไ., & สินธุอารีย์ จ. (2024). การประยุกต์การบริหารงานวิชาการตามแนวทางของกระทรวงศึกษาธิการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษา ในสหวิทยาเขตเมืองพิจิตรสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเมืองพิจิตร. ภาวนาสารปริทัศน์, 4(02), AR 95–112. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/WJR/article/view/275828