แนวทาง แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามแนวคิดการใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างมีความสุขเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการทำงาน ของสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

รัฐศาสตร์ สาริน

ผู้แต่ง

รัฐศาสตร์ สาริน -

คำสำคัญ:

การบริหารสถานศึกษา, การใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างมีความสุข, ประสิทธิภาพในการทำงานการศึกษาพิเศษ

บทคัดย่อ

ความสุขในการทำงานของบุคลากรจะช่วยเพิ่มความมุ่งมั่นและความกระตือรือร้นในการทำงาน ส่งผลให้งานมีคุณภาพและเสร็จตามกำหนดเวลา ซึ่งเป็นเรื่องจำเป็นที่ผู้บริหารสถานศึกษาต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาแนวทางการใช้ชีวิตในการทำงาน โดยมีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับและประสิทธิภาพ 2) เพื่อนำเสนอแนวทางการใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างมีความสุขเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการทำงาน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ กลุ่ม 1 จำนวน 23 คน และครูจำนวน 187 คน รวมทั้งหมด 210 คน เครื่องมือที่ใช้ได้ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ความถี่ ค่าร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า การใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างมีความสุขของผู้บริหารสถานศึกษา และครู ในภาพรวม มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ( =4.16) 2) ระดับประสิทธิภาพในการทำงานของผู้บริหารสถานศึกษา และครู โดยรวมมีประสิทธิภาพอยู่ในระดับ สูง ( =3.90) 3)แนวทางการใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างมีความสุขเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการทำงาน ได้แก่ 1) พัฒนาระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานอย่างเป็นธรรม ด้วยความรับผิดชอบที่ตรวจสอบได้ เช่น จัดทำระบบการประเมินโดยใช้เทคโนโลยีในการจัดการข้อมูลเพื่อการประเมินที่ชัดเจน 2) พัฒนาระบบการปฏิบัติงาน ตามหลักการบูรณาการการใช้ชีวิตกับการทำงานอย่างสมดุล เช่น สร้างเครือข่ายของกระบวนการทำงานให้ครอบคลุมเพื่อการประสานงานด้วยการใช้เทคโนโลยี 3) พัฒนากระบวนการบริหารโดยยึดหลักของเหตุผลเพื่อประโยชน์ขององค์กร เช่น จัดทำแผนการปรับแนวทางการบริหารที่มุ่งเน้นผลประโยชน์ของส่วนรวม

เอกสารอ้างอิง

กชพร พุทธจักร. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรในโรงเรียนที่

จัดการเรียนการสอนของนักเรียนพิการ และนักเรียนด้อยโอกาล จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดยโสธร จังหวัดอำนาจเจริญ และจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดสำนักการบริหารงานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาชั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพน์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี).

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). การหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ:

กระทรวงศึกษาธิการ

กฤษฎา มีบ้านหลวง และ ยุภาดี ปณะราช. (2565). แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน ในพื้นที่พิเศษสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตากเขต 2 อำเภอแม่สอด จังหวัด ตาก. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6(1), 33-45. สืบค้นจาก https://so03.tci- thaijo.org/index.php/jeir/article/view/255511/172875.

กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

เกียรติขจร ไพศาลนันทน์. (2542). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขระดับ

ตำบลในจังหวัดราชบุรี. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล).

จงกล ทองโฉม. (2555). [สืบค้นเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2567].“ศัพท์เกี่ยวกับการประเมินผล”. [ออนไลน์]. สืบค้นจาก gotoknow.org.

จงจิต เลิศวิบูลย์มงคล. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การได้รับการเสริมสร้างพลัง

อำนาจในงาน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์กับความสุขในการทำงานของพยาบาลประจำการโรงพยาบาล

มหาวิทยาลัยของรัฐ. (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

จารุพร รณแก้วล้วน. (2544). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการในสำนักงานสาธารณสุข

จังหวัดนราธิวาส. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

ใจนวล พรหมมณี. (2550). การศึกษาปัจจัยบางประการที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานตาม เกณฑ์มาตรฐานวิชาชีพครูของข้าราชการครูสังกัดกรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

ชนิดา ศรีบวรวิวัฒน์. (2544). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรศูนย์ป้องกันควบคุม

โรคมะเร็งจังหวัดชลบุรี.(สารนิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหัวเฉียว

เฉลิมพระเกียรติฯ).

ชรินทร์ทิพย์ ทีรากาญจน์ และ รัชนีวรรณ วนิชย์ถนอม. (2561). การศึกษาความสัมพันธ์ของความ สอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การและความผูกพันต่อองค์การที่มีต่อความตั้งใจคงอยู่ ในงาน โดยมีความผสมสานระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัวเป็นตัวแปรกำกับ ของ พนักงานในกลุ่ม ธุรกิจการค้าและเทคโนโลยี. ใน การประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษา ระดับชาติ สรรพศาสตร์ สรรพศิลป์ ประจำปี 2562. (น. 117-132). กรุงเทพฯ: คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สืบค้นจาก https://arts.tu.ac.th/uploads/arts/Doctorate/Meeting/M13.pdf

ชีวนันท์ พืชสะกะ. (2544). การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของบุคลากรในองค์กรธุรกิจ เพื่อความสุข

และความสำเร็จในการทำงาน. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิต

พัฒนบริหารศาสตร์).

ชุมศักดิ์ ชุมนมุ . (2541). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของสำนักงานศึกษาธิการอำเภอ : กรณีศึกษาเขตการศึกษา 10. (ภาคนิพนธ์พัฒนาสังคมศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบัน บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

ชุบ กาญจนประกร. (2552). รูปแบบการบริหารการศึกษาทฤษฎีและแนวปฏิบัติ.(พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.

ฤทธิชัย ศรีโพธิอมรพงษ์, นัฎจรี เจริญสุข, และ ชูศักดิ์ เอกเพชร. (2566). รูปแบบการสร้างความสุขในการทำงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา พังงา ภูเก็ต ระนอง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(1), 805-820.

นรีนาถ กาญจนเจตนี. (2560). กระบวนการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับความสุขในการทำงาน:

กรณีศึกษากรมหม่อนไหม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต,

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.)

Anjum, N., & Islam, M. A. (2564). Workplace happiness: Exploring the factors shaping academics' subjective well-being. Journal of Management in Practice, 6(1), 1. ISSN 2456-1509. Esra Tore. European Journal of Educational Management. Volume 6, Issue 4, 247-259.

Pak. J. Statist. (2014). A Quantitative Study of School Administrators’ Work-Life Balance and Job Satisfaction in Public Schools. Vol. 30(6), 1231-1241.