การสอนสังคมศึกษาตามแนวคิดบูรณาการกับหลักไตรสิกขา
คำสำคัญ:
การสอนสงคมศึกษา, แนวคิดบูรณาการ, หลักไตรสิกขาบทคัดย่อ
ความสำเร็จของการเรียนสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม คือ การที่ผู้เรียนเข้าใจ และนำมาใช้ในการดำเนินชีวิต ประจำวันได้ ให้เป็นชีวิตที่ดีงามและช่วยสร้างสรรค์สังคม ดังนั้น การจัดการเรียนการสอนสังคมจึงเชื่อมโยงให้เด็กเรียนรู้การใช้ชีวิตที่ถูกต้อง อยู่อย่างมีความสุข โดยเรียนผ่านสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้นในห้องหรือในโรงเรียน หรือวิเคราะห์จากตัวอย่างสถานการณ์ที่เป็นจริงในสังคม เพื่อให้เด็กฝึกคิดวิเคราะห์ รู้ทันการเปลี่ยนแปลง รู้จักตัวเอง สามารถจัดการชีวิตของตัวเอง และมีวิถีชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข เนื่องจากสารัตถะทางสังคมศึกษา มีเนื้อหาและขอบเขตที่กว้างมา ดังนั้น การเรียนการสอนสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมจึงเป็นบูรณาการการศึกษาที่พัฒนาทั้ง 3 ด้านของชีวิตของเรา นั่นคือ ศีล สมาธิ และปัญญาอย่างสมบูรณ์แบบนั่นเอง
เอกสารอ้างอิง
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2548). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญมี แท่นแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2546). ทิศทางการศึกษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระธรรมปฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550) “หัวใจพระพุทธศาสนา”. พุทธจักร. ปที่ 61 ฉบับที่ 5 พฤษภาคม.
พระพุทธโฆษาจารย์. (2538). วิสุทธิมรรคแปล ภาค 1 ตอน 1. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: มหามกุฎราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2549). การศึกษาสมบูรณ์แบบ:คือวงกลมที่คุมครองโลกถึงที่สุด. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ฉบับภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ระวี ภาวิไล. (2528). หัวใจของศาสนาพุทธ. บทความเสนอในการประชุมทางวิชาการ เรือง หัวใจของ ศาสนา. ธรรมสถาน มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สิริพัชร์ เจษฏาวิโรจน์. (2545). ลักษณะของการบูรณาการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุปติสสเถระ. (2548). วิมุตติมรรค. แปลโดย พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) และคณะ. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไฟล์ประกอบ
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ภาวนาสารปริทัศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.