การสอนสังคมศึกษาตามแนวคิดบูรณาการกับหลักไตรสิกขา

ผู้แต่ง

  • พระมหาณัฏฐ์ดนัย ฐานวุฑฺโฒ (เนียมหอม)

คำสำคัญ:

การสอนสงคมศึกษา, แนวคิดบูรณาการ, หลักไตรสิกขา

บทคัดย่อ

ความสำเร็จของการเรียนสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม คือ การที่ผู้เรียนเข้าใจ และนำมาใช้ในการดำเนินชีวิต ประจำวันได้ ให้เป็นชีวิตที่ดีงามและช่วยสร้างสรรค์สังคม ดังนั้น การจัดการเรียนการสอนสังคมจึงเชื่อมโยงให้เด็กเรียนรู้การใช้ชีวิตที่ถูกต้อง อยู่อย่างมีความสุข โดยเรียนผ่านสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้นในห้องหรือในโรงเรียน หรือวิเคราะห์จากตัวอย่างสถานการณ์ที่เป็นจริงในสังคม เพื่อให้เด็กฝึกคิดวิเคราะห์ รู้ทันการเปลี่ยนแปลง รู้จักตัวเอง สามารถจัดการชีวิตของตัวเอง และมีวิถีชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข เนื่องจากสารัตถะทางสังคมศึกษา มีเนื้อหาและขอบเขตที่กว้างมา ดังนั้น การเรียนการสอนสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมจึงเป็นบูรณาการการศึกษาที่พัฒนาทั้ง 3 ด้านของชีวิตของเรา นั่นคือ ศีล สมาธิ และปัญญาอย่างสมบูรณ์แบบนั่นเอง

เอกสารอ้างอิง

ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2548). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญมี แท่นแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2546). ทิศทางการศึกษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

พระธรรมปฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550) “หัวใจพระพุทธศาสนา”. พุทธจักร. ปที่ 61 ฉบับที่ 5 พฤษภาคม.

พระพุทธโฆษาจารย์. (2538). วิสุทธิมรรคแปล ภาค 1 ตอน 1. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: มหามกุฎราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2549). การศึกษาสมบูรณ์แบบ:คือวงกลมที่คุมครองโลกถึงที่สุด. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ฉบับภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ระวี ภาวิไล. (2528). หัวใจของศาสนาพุทธ. บทความเสนอในการประชุมทางวิชาการ เรือง หัวใจของ ศาสนา. ธรรมสถาน มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สิริพัชร์ เจษฏาวิโรจน์. (2545). ลักษณะของการบูรณาการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุปติสสเถระ. (2548). วิมุตติมรรค. แปลโดย พระเทพโสภณ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) และคณะ. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไฟล์ประกอบ

เผยแพร่แล้ว

2026-01-07

รูปแบบการอ้างอิง

(เนียมหอม) พ. ฐ. (2026). การสอนสังคมศึกษาตามแนวคิดบูรณาการกับหลักไตรสิกขา. ภาวนาสารปริทัศน์, 5(02), AA 75–84. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/WJR/article/view/285530