วรรณคดีไทยในสังคมเพลงลูกทุ่ง

บทคัดย่อ

เพลงลูกกรุงมีต้นกำเนิดจากเพลงไทยสากลตั้งแต่ พ.ศ. 2546 และได้รับการจำแนกออกเป็นเพลงลูกกรุงและลูกทุ่งใน พ.ศ. 2507 ความสัมพันธ์ระหว่างวรรณคดีไทยกับเพลงลูกกรุงปรากฏในสี่ลักษณะ ได้แก่ (1) การนำเนื้อหาจากวรรณคดีมาใช้โดยตรง (2) การปรับเปลี่ยน เพิ่มหรือตัดถ้อยคำบางส่วน (3) การขยายความจากบางตอนของวรรณคดี และ (4) การแต่งเนื้อเพลงใหม่โดยได้รับแรงบันดาลใจจากวรรณคดี วรรณคดีที่ถูกนำมาใช้มากที่สุดคือ อิเหนา พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ส่วนเนื้อหาสำคัญที่ได้รับความนิยมในการสร้างสรรค์เพลงลูกกรุงคือเรื่องของความรัก