ซอฟต์พาวเวอร์กับการพัฒนาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

ณพรรษ อาทิตวรากูล; นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ

ผู้แต่ง

ณพรรษ อาทิตวรากูล นักวิชาการอิสระ
นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ

คำสำคัญ:

ซอฟต์พาวเวอร์, ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น, การพัฒนาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งเน้นในการนำเสนอกระบวนการซอฟต์พาวเวอร์เพื่อการพัฒนาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นอย่างมีประสิทธิภาพ โดยผู้วิจัยได้นำเสนอความเป็นมาของซอฟต์พาวเวอร์ในแต่ละท้องถิ่นซึ่งมีแหล่งที่มาจากวัฒนธรรม ค่านิยมทางการเมืองและนโยบาย อีกทั้งยังมีกลยุทธ์การพัฒนาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นโดยใช้ซอฟต์พาวเวอร์ ประกอบด้วย การใช้พลังความอ่อนโยน ความชาญฉลาดและความงาม เพื่อให้สามารถวิเคราะห์และนำซอฟต์พาวเวอร์จากประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมาจากเอกลักษณ์ความเป็นไทยได้อย่างมีคุณภาพ ผ่านการใช้เครื่องมือสร้างกระบวนการซอฟต์พาวเวอร์ อาทิ การออกแบบกิจกรรม การสร้างความเชื่อและการสร้างแรงจูงใจ ซึ่งมีการนำเสนอตัวอย่างของการพัฒนาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นโดยใช้ซอฟต์พาวเวอร์ ผ่านกระบวนการจัดการเรียนรู้ภายในชั้นเรียน เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนเข้าใจถึงความเป็นมาของท้องถิ่น

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาและพิจารณาเสนอแนะแผนกลยุทธ์การส่งเสริมซอฟต์พาวเวอร์แห่งชาติเพื่อประโยชน์ด้านเศรษฐกิจสังคม และความมั่นคงแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). แผนกลยุทธ์การส่งเสริมซอฟต์พาวเวอร์แห่งชาติเพื่อประโยชน์ด้านเศรษฐกิจ สังคมและความมั่นคงแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: วุฒิสภา.

สุนทรชัย ชอบยศ. (2562, พฤษภาคม-สิงหาคม). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเพื่อการพัฒนารากฐานท้องถิ่นที่เข้มแข็งและยั่งยืน. สถาบันพระปกเกล้า.

สายกลาง จินดาสุ. (2566, กรกฎาคม-กันยายน). โน้มน้าว นุ่มนวล Soft Power อำนาจละมุน...อำนาจแห่งศตวรรษใหม่. วารสารเครือข่ายกรมศิลปากร, 1(2).

กิตติ ประเสริฐสุข. (2560). นโยบาย Soft Power ต่ออาเซียนของญี่ปุ่น จีนและเกาหลีใต้: นัยและบทเรียนสำหรับประเทศไทย. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายยุทธศาสตร์ Soft Power ของไทย.

กันตลักษณ์. (2555). Soft Power ตามแนวความคิดของ Joseph Nye. 84(1).

ดวงสมร บุญผดุง. (2565). Spiritual & Soft Power. สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน).

กรุงเทพธุรกิจ. (2566). Kick off!! การสอนประวัติศาสตร์พร้อมชูSoft Power@อยุธยา. กรุงเทพธุรกิจ.