การรับรองและข้อจำกัดสิทธิในความเป็นส่วนตัวภายใต้กฎหมายไทย

บทคัดย่อ

ความเป็นส่วนตัวของบุคคลถือเป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยหลายๆ ประเทศได้ยอมรับและกำหนดให้ประชาชนมีสิทธิในความเป็นส่วนตัวในการดำรงชีวิตอยู่ในสังคม สำหรับประเทศไทยนั้น สิทธิในความเป็นส่วนตัวเป็นประเด็นที่มีการถกเถียงกันมากในอดีต ทั้งนี้ เพราะสิทธิในความเป็นส่วนตัวยังไม่เป็นที่รู้จักหรือเป็นที่ยอมรับแต่อย่างใด ซึ่งต่อมารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยในหลายๆ ฉบับก็ได้บัญญัติและรับรองสิทธิในความเป็นส่วนตัวของบุคคลขึ้น แม้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 ก็ยังคงกำหนดให้ประชาชนมีสิทธิในความเป็นส่วนตัวอยู่เช่นเดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สิทธิในความเป็นส่วนตัวได้เป็นที่รู้จักและถูกอ้างถึงอย่างมากในปัจจุบัน แต่ความเข้าใจในลักษณะสิทธิในความเป็นส่วนตัวและรูปแบบการละเมิดสิทธิในความเป็นส่วนตัวยังคงคลุมเครือและขาดความชัดเจน บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการสร้างความเข้าใจและกำหนดขอบเขตของสิทธิในความเป็นส่วนตัวในประเทศไทยให้เกิดความชัดเจน ทั้งยังมุ่งวิเคราะห์รูปแบบของการละเมิดสิทธิในความเป็นส่วนตัวภายใต้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยอาศัยรูปแบบของการละเมิดสิทธิในความเป็นส่วนตัวของประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นพื้นฐานสำคัญ บทความนี้ยังได้พิจารณาถึงข้อยกเว้นการละเมิดสิทธิในความเป็นส่วนตัว รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิในความเป็นส่วนตัวกับเสรีภาพของประชาชนและสื่อมวลชนในการแสดงความคิดเห็นหรือเสนอข่าวสาร