บทสันนิษฐานแห่งการทุจริตในคดีสินบน: ศึกษาการนำมาปรับใช้ในระบบกฎหมายไทย

Main Article Content

Disorn Likhitwitayawuid

บทคัดย่อ

โดยหลักทั่วไปแล้ว ในคดีอาญาผู้ต้องหาหรือจำเลยจะได้รับการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าบริสุทธิ์จนกว่าจะพิสูจน์ได้สิ้นสงสัยว่าจำเลยเป็นผู้กระทำความผิดจริง ทั้งนี้ตามหลักการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าบุคคลบริสุทธิ์   แต่ทั้งนี้ในกรณีของคดีเกี่ยวกับการทุจริตติดสินบนเจ้าพนักงานที่สร้างความเสียหายแก่สังคมอย่างร้ายแรง และมีความซับซ้อน การยึดถือหลักการดังกล่าวอย่างเคร่งครัดนั้นอาจส่งผลให้ผู้กระทำความผิดอาศัยประโยชน์แห่งความสงสัยตามควรในคดีเพื่อทำให้ตนเองหลุดรอดจากกฎหมายได้ กรณีดังกล่าวจึงมีการเกิดขึ้นของบทสันนิษฐานแห่งการทุจริต ที่ผลักภาระการพิสูจน์แก่จำเลยซึ่งเพิ่มประสิทธิภาพในการควบคุมอาชญากรรมของรัฐ และอาจเป็นมาตรการทางกฎหมายที่สามารถนำมาปรับใช้กับประเทศไทยได้โดยไม่ขัดหรือแย้งกับหลักสากล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Likhitwitayawuid, D. (2019). บทสันนิษฐานแห่งการทุจริตในคดีสินบน: ศึกษาการนำมาปรับใช้ในระบบกฎหมายไทย. วารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 37(1), 135–162. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/lawchulajournal/article/view/156871
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ