การเปรียบเทียบความรับผิดของผู้ชายวัคซีนสัตว์ปีกที่มีความชำรุดบกพร่อง ในสหรัฐอเมริกาและประเทศไทย

บทคัดย่อ

ผู้ผลิตและผู้ขายวัคซีนสัตว์ปีกที่มีความชำรุดบกพร่องในสหรัฐอเมริกามีความรับผิดต่อผู้ซื้อวัคซีน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อเชิงพาณิชย์ (ฟาร์มที่ผลิตภายใต้สัญญาการผลิต) ความรับผิดดังกล่าวเป็นไปตามหลักการรับประกันโดยปริยาย (implied warranty) ซึ่งเป็นหลักกฎหมายในสัญญาซื้อขาย มิใช่ความรับผิดตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดในผลิตภัณฑ์ (Restatement of Tort (second)) สำหรับประเทศไทย ผู้ขายวัคซีนสัตว์ปีกที่มีความชำรุดบกพร่องจะต้องรับผิดต่อผู้ซื้อวัคซีนซึ่งส่วนใหญ่คือเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อในเชิงพาณิชย์ตามเกษตรพันธสัญญา ทั้งนี้ เป็นไปตามมาตรา 472 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และตามมาตรา 26 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาระบบเกษตรพันธสัญญา พ.ศ. 2560 แต่ในกรณีที่มีการขายวัคซีนสัดว์ปีกที่มีความชำรุดบกพร่องให้แก่ผู้ซื้อที่เป็นเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้ออิสระนั้น ความรับผิดของผู้ขายจะเป็นไปตามมาตรา 472 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์แต่เพียงเท่านั้น ความชำรุดบกพร่องในกรณีเหล่านั้น จะไม่ตกอยู่ภายใต้กฎหมายว่าด้วยความรับผิดในผลิตภัณฑ์ของประเทศไทย เนื่องจากผู้ซื้อวัคซีนไม่เข้าข่ายเป็นผู้บริโภค หากแต่เป็นผู้ใช้เชิงพาณิชย์รายสุดท้ายของวัคซีนสัตว์ปีก