การจำกัดเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบในประเทศไทย

Main Article Content

พัชร์ นิยมศิลป

บทคัดย่อ

ขอบเขตของเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบในประเทศไทยไม่ชัดเจนมีสาเหตุมาจากระบบกฎหมายภายในของไทยเกี่ยวกับการดูแลการชุมนุมสาธารณะไม่ยึดโยงกับหลักสากลอย่างสมบูรณ์ ส่งผลให้การบังคับใช้กฎหมายและการวินิจฉัยคดีไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน บทความนี้โต้แย้งว่าปัญหานี้ไม่ได้เกิดจากการไม่มีกฎหมายเฉพาะเพื่อใช้พิจารณาการคุ้มครองเสรีภาพในการชุมนุมเพียงแต่ประการเดียว หากแต่เจ้าหน้าที่รัฐเองก็ขาดหลักการในการควบคุมดุลยพินิจในการจำกัดเสรีภาพในการชุมนุมให้ในเป็นไปในแนวทางเดียวกันทั้ง ๆ ก็มีหลักสากล ข้อแนะนำและแนวคำวินิจฉัยที่ปรากฏอยู่อย่างชัดแจ้งภายใต้กรอบกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่ประเทศไทยเป็นภาคีให้ยึดถือ บทความนี้ประสงค์จะนำเสนอหลักสากลเกี่ยวกับการจำกัดเสรีภาพในการชุมนุม การตรวจสอบการใช้ดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่และนำเสนอประเด็นปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการจำกัดเสรีภาพในการชุมนุมที่ปรากฎในระบบกฎหมายไทย 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นิยมศิลป พ. (2021). การจำกัดเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบในประเทศไทย. วารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 39(1), 35–58. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/lawchulajournal/article/view/245970
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ