การจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนต้นแบบแม่ละนา อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ผู้แต่ง

  • กิจฐเชต ไกรวาส วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี ประเทศไทย
  • อาภาภรณ์ สุขหอม วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี ประเทศไทย
  • นนทวัฒน์ สุขผล วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การจัดการการท่องเที่ยว, การจัดการแบบวิถีประชาธิปไตย, ชุมชน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนต้นแบบแม่ละนา และ (2) ศึกษาปัจจัยความสำเร็จของการจัดการการท่องเที่ยวแบบมีวิถีประชาธิปไตยของชุมชนแม่ละนา โดยใช้การศึกษาวิจัยแบบเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยวิธีการประชุมกลุ่มย่อยและการสัมภาษณ์แบบเชิงลึก จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่เป็นผู้นำชุมชน ผู้นำกลุ่มต่าง ๆ ในชุมชน ผู้อาวุโส และบุคคลอื่น ๆ ที่มีบทบาทสำคัญในการจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชน และใช้การวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยวิธีการจำแนกประเภทข้อมูล (Typological Analysis)  ผลการศึกษาพบว่า การจัดการการท่องเที่ยว แบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนต้นแบบแม่ละนา มีวิธีการจัดการทั้งการที่สมาชิกในชุมชนทุกครอบครัวได้มีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและตัดสินใจเรื่องการจัดการการท่องเที่ยว ได้มีส่วนร่วมในการดำเนินงานจากการแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบให้แก่สมาชิกของกลุ่มต่าง ๆ ในชุมชน มีส่วนร่วมในการแบ่งปันผลประโยชน์จากการท่องเที่ยวทั้งรายบุคคลและส่วนรวม และการมีส่วนร่วมในการตรวจสอบและประเมินโครงการ/กิจกรรมการท่องเที่ยวในหลากหลายช่องทาง สำหรับรูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนต้นแบบแม่ละนา มีทั้งการจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยทางตรงและแบบวิถีประชาธิปไตยตัวแทนส่วนปัจจัยความสำเร็จของการจัดการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนประกอบด้วย (1) ประเพณีวัฒนธรรม และภูมิปัญญาของชุมชนเป็นกลไกสำคัญในการรวมใจสมาชิกในชุมชน (2) ผู้นำชุมชนและผู้นำกลุ่มต่างๆมีส่วนสำคัญในการสนับสนุนให้เกิดกระบวนการจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตย (3) การส่งเสริมให้ชาวบ้านในชุมชนมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและตัดสินใจในเรื่องการท่องเที่ยวของชุมชนและ(4) การกระจายผลประโยชน์จากการท่องเที่ยวเพื่อนำไปยกระดับคุณภาพชีวิตของสมาชิกในชุมชน

เอกสารอ้างอิง

Cohen, J.M., & Uphoff, N.T. (1981). Rural development participation : concepts and measures for project design, implementation and evaluation. Rural Development Committee, Center for International Studies, Cornell University.

Ministry of Tourism and Sports. (2017). Summary of travel situation in 2016. Bangkok : Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)

Pang Mapha Sub-district Administrative Organization. (2012). Pang Mapha Sub-district administrative organization: general data. Retrieved March 18, 2016, from https:// www.Pangmapha.org.

Pintobtang, P. & et al. (2013). A study of community democracy Model. Bangkok : Political Development Council, King Prajadhipok’s Institute. (in Thai)

Pongsakronrungsin, P. (2014). Sustainable community tourism management : a case study Ban Khok Khiri Phang Nga Province. Academic Journal Veridian E-Journal Silpakorn University: Thai Issue Humanitys, Social Sciences and Arts, 7(3), 650-665. (in Thai)

Khamnoi, S. (2011). Factors affecting participation in the management of sustainable tourism: a case study of Bangluang Market, Amphoe BangLen, Nakhon Pathom Province. Master Degree of Arts, Program in Public and Private Management, Nakhon Pathom: Graduate School of Silpakorn University. (in Thai)

World Tourism Organization. (1998). Guide for Local Authorities on Developing Sustainable tourism. 2nd edition. Madrid, Spain: UNWTO.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-04-17

รูปแบบการอ้างอิง

ไกรวาส ก., สุขหอม อ., & สุขผล น. (2018). การจัดการการท่องเที่ยวแบบวิถีประชาธิปไตยของชุมชนต้นแบบแม่ละนา อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 9(1), 134–145. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJPU/article/view/113383

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)