มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องขัง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องขัง ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังที่ถูกละเมิดสิทธิตามกฎหมายบังคับโทษของประเทศไทย ศึกษามาตรการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องขังตามกฎหมายบังคับโทษของต่างประเทศที่มีความเหมาะสม และเป็นธรรมในทางปฏิบัติ และไม่เป็นการละเมิดสิทธิของผู้ต้องขังด้วยและศึกษามาตรการทางกฎหมายของต่างประเทศนำไปปรับใช้กับกฎหมายบังคับโทษของประเทศไทยให้ได้มาตรฐานสากล วิธีดำเนินการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพประกอบด้วยการวิจัยเอกสารโดยค้นคว้าเอกสารทางวิชาการ กฎหมาย เว็บไซด์ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ และตรวจสอบความถูกต้อง ความน่าเชื่อถือและความเที่ยงตรงโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากประชากรเป้ าหมาย ซึ่งมีความสำคัญในการบังคับช้กฎหมายสารบัญญัติ กฎหมายวิธีสบัญญัติ และกฎหมายบังคับโทษ ผลการวิจัยพบว่า 1) ไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายบังคับโทษของประเทศไทยกำหนดพื้นที่นอนกี่ตารางเมตรต่อผู้ต้องขังหนึ่งคน ทำให้องค์กรในกระบวนการยุติธรรมไม่ทราบความจุของเรือนจำ และทัณฑสถาน จึงไม่ได้ใช้กฎหมายทางเลือกอื่นแทนโทษจำคุก ทำให้ผู้ต้องขังล้นเรือนจำ ควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายบังคับโทษกำหนดพื้นที่นอนไว้อย่างชัดเจน 2) การบริการอาหารผู้ต้องขัง กฎหมายบังคับโทษของประเทศไทยกำหนดให้จัดอาหารเลี้ยงผู้ต้องขังอย่างน้อยวันละ 2 มื้อ คือ เช้ากับเย็น ซึ่งเป็นบทบัญญัติที่คลุมเครือควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติของกฎหมายให้ชัดเจนกล่าวคือ จัดอาหารเลี้ยงผู้ต้องขังวันละ 3 มื้อ คือ มื้อเช้ามื้อเที่ยงและมื้อเย็น 3) กฎหมายบังคับโทษของประเทศไทยไม่ได้บัญญัติให้จัดอาหารพิเศษสำหรับผู้ต้องขังชราผู้ต้องขังป่วยเรื้อรัง และผู้ต้องขังพิการไว้ในบทบัญญัติดังนั้น ควรแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติให้มีการจัดอาหารพิเศษสำหรับผู้ต้องขังดังกล่าว 4) ผู้ต้องขังป่วยหนักไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายบังคับโทษของไทยกำหนดคำบอกกล่าวไปถึงญาติพี่น้อง ควรแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติให้มีการบอกกล่าวไปถึงญาติของผู้ต้องขังป่วยหนักได้ทราบ