การผูกเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์
คำสำคัญ:
เพลงเรื่องนางหงส์, ครูวิบูลย์ธรรม, เพียรพงษ์บทคัดย่อ
การผูกเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์ มีจุดมุ่งหมายของการศึกษาค้นคว้าวิจัย คือ 1.เพื่อศึกษาประวัติครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์ 2.เพื่อศึกษาวิธีการผูกเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์
จากการศึกษาค้นคว้าวิจัยด้วยกระบวนการทางมานุษยวิทยาได้ผลสรุปดังนี้ ครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2501 เดิมอยู่บ้านเลขที่ 59 หมู่ 3 ตำบลเจ้าเจ็ด อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่น้อง12คน เป็นบุตรคนที่11 ของนายพิน เพียรพงษ์ และนางสุด เพียรพงษ์ พ.ศ.2546ได้สมรสกับนางศิริมา เพียรพงษ์ และมีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ เด็กชายธีรธรรม เพียรพงษ์ ปัจจุบันพักอาศัยอยู่ที่บ้านเลขที่ 24/35 ถนนลาดปลาเค้า ซอยเสนา แขวงพหลโยธิน เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์ เริ่มเรียนดนตรีไทยครั้งแรกจากบิดา และพี่ชาย ภายหลังย้ายมาที่วงคุณอาผาด การคุณีที่วัดมะกอก ได้เรียนดนตรีจากครูประมวล อรรถชีพ พันโทเสนาะ หลวงสุนทร ครูสุพจน์ โตสง่า ครูพริ้ง ดนตรีรส พ.ศ.2518 ย้ายมาอยู่ที่บ้านนายจงกล เพียรพงษ์(พี่ชาย) ย่านอนุสาวรีย์ชัย ได้เรียนดนตรีกับครูสมภพ ขำประเสริฐ ครูไพฑูรย์ เฉยเจริญ ครูสมาน น้อยนิตย์ เมื่อรับราชการตำรวจได้เรียนดนตรีกับครูกาหลง พึ่งทองคำ และครูสุนทร มาประสพ พ.ศ.2534 เข้าเป็นสมาชิกวงฟองน้ำจึงได้เรียนทักษะการประพันธ์เพลงไทย และการทำดนตรีร่วมสมัยกับครูบุญยงค์ เกตุคง และอ.บรูซ แกสตัน
จากการศึกษาวิธีการผูกเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์ จำนวน 11 เรื่อง ผู้วิจัยได้พบองค์ความรู้ในเรื่องแนวความคิดของการผูกเพลงเรื่องนางหงส์ 3 แนวคิดดังนี้ 1ได้รับแรงบันดาลใจจากการฟังบรมครูดนตรีไทยพูดคุยในเรื่องการผูกเพลงเรื่องนางหงส์ 2 ผูกตามรูปแบบโครงสร้างของเพลงเรื่องนางหงส์โดยยึดสำนวนมือฆ้อง และทำนองหลักที่คล้ายกัน 3ผูกตามชื่อสำเนียงเพลง รากฐานของเพลง และตามความหมายของเพลงตั้งต้นหรือเพลงที่นำมาบรรเลงในลำดับแรก โครงสร้างที่พบในเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์มีปรากฏจำนวน 5 โครงสร้าง บันไดเสียงและเสียงลูกตกระหว่างเพลงในเพลงเรื่องนางหงส์พบความสัมพันธ์ลูกตกจำนวน 3 กรณี และได้องค์ความรู้เรื่องหน้าทับกลองมลายูที่ใช้บรรเลงในเพลงเรื่องนางหงส์ของครูวิบูลย์ธรรม เพียรพงษ์
เอกสารอ้างอิง
IndraSunanon, K. (1998). Foundation for Humanities, College of Music. Bangkok: Srinakharinwirot University. (in Thai)
Kumkom, P. (2003). Identity of cymbals. Bangkok: Chulalongkorn University.
Noinith, T. (1999). Analyze songs of Nangnong. Master of Fine Arts Degree, Srinakharinwirot University. Bangkok: Srinakharinwirot University. (in Thai)
Sriphong, T. (1997). Slow music about the song: Analyzing the big gong. Bangkok: Srinakharinwirot University. (in Thai)
Sawangarom, N. (1999). An analysis of the dance music of archaeological series by Montri Brandt. Bangkok: Srinakharinwirot University.
Sovat, B. (1995). Analysis of kheak Mon Bangkhunprom melody. Bangkok: Mahidol University (in Thai)
Narisananukroh. (1978). Diversity knowledge record. Bangkok: Thai Pattana Panich Printing Co., Ltd.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
"บทความวิชาการในวารสารฉบับนี้ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น"
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
