การใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ลงมือปฏิบัติที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ สำหรับนักศึกษาสาขาวิชานิเทศศาสตร์ ระดับชั้นปีที่ 3 คณะวิทยาการจัดการ

ผู้แต่ง

  • อรอนงค์ โฆษิตพิพัฒน์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้, การเรียนรู้ลงมือปฏิบัติ, การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ของนักศึกษาจากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลัง และศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาจากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักศึกษาสาขานิเทศศาสตร์ชั้นปีที่ 3คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 33 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนต่อการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ แบบประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาในการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ค่า t-test แบบ Dependentsผลการวิจัย พบว่าผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ของนักศึกษาจากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ โดยวิธีการสอนแบบบรรยายพร้อมฝึกปฏิบัติ (stepby step) มีนักศึกษาผ่านเกณฑ์จำนวน 31 คน คิดเป็นร้อยละ 93.99 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 55.42 สูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเท่ากับ 34.67 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผลการเรียนรู้จากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ โดยวิธีการสอนแบบบรรยายพร้อมฝึกปฏิบัติ ส่งผลทำให้การเรียนหลังเรียนจากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ โดยวิธีการสอนแบบบรรยายเนื้อหาแล้วดำเนินการทดสอบทำให้ผลการเรียนดีขึ้น และผลความพึงพอใจของนักศึกษาจากการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ อยู่ในระดับมากมีค่าเฉลี่ย 4.19

เอกสารอ้างอิง

Boonchom Srisa-ard. (2002). Preliminary research. 7th Edition. Bangkok: Suviriyasan.

Charukit Sai Sing. (2015). Achievement in teaching and learning of information service courses 2 with emphasis on practical practice models. The Ist National Conference on Technology and Innovation Management NCTIM 2015 Rajabhat Maha Sarakham University Maha Sarakham Thailand 12-13 May 2015.

Jittirat Saengloetuthai. (2011). Development in Academic Achievement by Lecturing and Assessment: The Case of Teaching Student Major in Mathematics Group 53/19, 2010. Faculty of Education, Rajabhat Nakhon Pathom University.

Nattapong Chaisaengpratheep. (2014). The Classroom Research in TMT423: Research Methodology for the Tourism industry. Faculty of Arts Sripatum University.

Nuanjid Chaowakeeratiphong. (1992). Development in Practical Learning Activities Focusing on Practical Learning: Graduate Teaching Program. Doctor of Philosophy Program in Curriculum and Instruction. Chulalongkorn University.

Sirimani Banjong. (2010). Learning development of graduate student using practical learning methods. Bangkok: Suan Sunandha Rajabhat University.

Songkran Gaivong. (2012). The development of teaching and learning platform in the subject of community accounting related the integration of theoretical concept with real practice. Bangkok: Dhurakit Pundit University.

Tisana Khammani. (2005). Teaching style Various choices. 3rd Edition. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

12.09.2019

รูปแบบการอ้างอิง

โฆษิตพิพัฒน์ อ. (2019). การใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ลงมือปฏิบัติที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ในรายวิชาการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ สำหรับนักศึกษาสาขาวิชานิเทศศาสตร์ ระดับชั้นปีที่ 3 คณะวิทยาการจัดการ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 10(2), 238–251. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJPU/article/view/175670

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)