ประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น

ผู้แต่ง

  • นันทัชพร ปานะรัตน์ Doctor of philosophy (Politics), Faculty of political science ramkhamhaeng University, Bangkok, Thailand
  • ปิยะนุช เงินคล้าย Doctor of philosophy (Politics), Faculty of political science ramkhamhaeng University, Bangkok, Thailand

คำสำคัญ:

ประสิทธิผล, ารบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏ, การพัฒนาท้องถิ่น

บทคัดย่อ

    การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น (2) เพื่อวิเคราะห์เงื่อนไขที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น (3) เพื่อจัดลำดับความสำคัญของเงื่อนไขที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น และวิเคราะห์ถึงเหตุผลของความสำคัญดังกล่าว โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การศึกษาเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากอธิการบดรองอธิการบดี ผู้ช่วยอธิการบดี คณบดี ผู้อำนวยการสำนัก/สถาบัน/กอง อาจารย์ นักศึกษา และศิษย์เก่า จำนวน 38 คน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏ 4 แห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมาและมหาวิทยาลัยสวนดุสิตผลการศึกษาพบว่า1. ประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ประกอบด้วย(1) ปัจจัยนำออก ได้แก่ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการ (2) ผลลัพธ์ ได้แก่ บัณฑิตนำความรู้ไปใช้ในการพัฒนาท้องถิ่น การใช้ประโยชน์จากงานวิจัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น การนำความรู้จากการบริการวิชาการไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนาท้องถิ่น2. เงื่อนไขที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นประกอบด้วย (1) ปัจจัยนำเข้า ได้แก่ นักศึกษา คณาจารย์ บุคลากรสายสนับสนุนทรัพยากรอื่น ๆ(2) วิธีการจัดการ ได้แก่ การบริหารองค์การ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การบริหารการเงิน3. การจัดลำดับความสำคัญของเงื่อนไขที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น และวิเคราะห์ถึงเหตุผลของความสำคัญ พบว่า3.1 เงื่อนไขสำคัญที่สุด อันดับ 1 คือ นโยบาย (ค่าเฉลี่ย 40.0) รองลงมาอันดับ 2 คือความเชี่ยวชาญของบุคลากร (ค่าเฉลี่ย 13.3) รองลงมาอันดับ 3 คือ ผู้บริหาร และพื้นที่เป้าหมายรับผิดชอบ (ค่าเฉลี่ย 10.0)3.2 เหตุผลของความสำคัญ มีดังนี้ (1) นโยบาย เป็นเป้าหมายของมหาวิทยาลัยที่ต้องทำ(2) ความเชี่ยวชาญของบุคลากร ในการผลิตบัณฑิต การวิจัย และการบริการวิชาการ ต้องตอบสนองความต้องการของท้องถิ่นอย่างแท้จริง (3) ผู้บริหารมหาวิทยาลัย ต้องมีคุณลักษณะ ดังนี้ มีวิสัยทัศน์ในการตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาท้องถิ่น และการผลักดันการดำเนินงานเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มีการสื่อสารกับบุคลากรโดยการถ่ายทอดนโยบาย และการสร้างความรู้ความเข้าใจให้กับบุคลากรในมหาวิทยาลัย (4) การกำหนดพื้นที่เป้าหมาย การระบุเขตพื้นที่รับผิดชอบของมหาวิทยาลัยราชภัฏ เพื่อไม่ให้เกิดการทับซ้อนกันในพื้นที่ความรับผิดชอบ และเพื่อให้บริการวิชาการในแต่ละพื้นที่อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

Asif, M., & Searcy, C. (2014). A composite index for measuring performance in higher education institutions. The International Journal of Quality & Reliability Management, 31(9), 983-1001.

Badri, M.A., & Abdulla, M.H. (2004). Awards of excellence in institutions of higher education: an AHP approach. International Journal of Educational Management, 18(4), 224-242.

Badri, M.A., Selim, H., Alshare, K., Grandon, E.E., Younis, H., & Abdulla, M. (2006). The baldrige education criteria for performance excellence framework: empirical test and validation. International Journal of Quality & Reliability Management, 23(9), 1118-1157.

Camelia, G., & Marius, P. (2013). Mission statements in higher education: Context analysis and research propositions. Annals of the University of Oradea, Economic Science Series, 22(2), 653-663.

Finley, D. S., Rogers, G., & Galloway, J. R. (2001). Beyond the mission statement: Alternative futures for today’s universities. Journal of Marketing for Higher Education, 10(4), 63-82.

Karakutuk, K. (2006). Yuksekogretimin finansmanı. Milli Egitim Dergisi, 171, 219-242.

Kosmutzky, A. (2012). Between mission and market position: Empirical findings on mission statements of German higher education. Lukman, R., Krajnc,

D., & Glavic, P. (2010). University ranking using research, educational and environmental indicators. Journal of Cleaner Production, 18(7), 619-628.

Morphew, C. C., & Hartley, M. (2006). Mission statements: A thematic analysis of rhetoric across institutional type. The Journal of Higher Education, 77(3), 456-471.

Murias, P., de Miguel, J. C., & Rodríguez, D. (2008). A composite indicator for university quality assesment: The case of Spanish higher education system. Social Indicators Research, 89(1), 129-146.

Neal, J. E. (1995). Overview of policy and practice: Differences and similarities in developing higher education accountability. New Directions for Higher Education, 1995(91), 5-10.

Ozdem, G. (2011). An analysis of the mission and vision statements on the strategic plans of higher education institutions. Kuram Ve Uygulamada Egitim Bilimleri, 11(4), 1887- 1894.

Paina, N., & Bacila, M. F. (2004). Piata educationala-Locul universitatii. Tribuna economica, 5(29), 64-66.

Sonmez, V. (2003). Yuksek ogretimin yeniden yapılanması uzerine bir deneme. Egitim Arastırmaları, 12, 4-12.

Taylor, J. (2001). Improving performance indicators in higher education: The academics’

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-08-15

รูปแบบการอ้างอิง

ปานะรัตน์ น., & เงินคล้าย ป. (2019). ประสิทธิผลของการบริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 10(2), 101–116. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJPU/article/view/182651

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)