การออกแบบเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมกลุ่มวิสาหกิจชุมชนบางน้ำผึ้งโฮมสเตย์ เพื่อยกระดับสู่การท่องเที่ยวสำหรับคนทั้งมวล
คำสำคัญ:
เส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม, การท่องเที่ยวเพื่อคนทั้งมวล, การออกแบบเพื่อทุกคน, บางน้ำผึ้งบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบสภาพแวดล้อมทางกายภาพและเส้นทางสัญจรในพื้นที่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนบางน้ำผึ้งโฮมสเตย์ ภายใต้แนวคิดการออกแบบเพื่อทุกคน โดยใช้วิธีลงพื้นที่สำรวจพร้อมทั้งจัดทำแผนที่ฐานข้อมูล แสดงสภาพทั่วไปของเส้นทางสัญจรและการกระจายตัวของสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ศึกษาพฤติกรรมการใช้พื้นที่สัญจรด้วยวิธีสังเกตพการณ์ตามกรอบแนวคิดการสัญจรอิสระ โดยกำหนดประชากรกลุ่มตัวอย่างจากการนับจำนวนผู้ที่เข้าใช้เส้นทางในพื้นที่ศึกษาตามช่วงเวลาที่สังเกตการณ์ และทำการสะกดลอยติดตามสังเกตพฤติกรรมการใช้พื้นที่สัญจรของกลุ่มตัวอย่าง พร้อมทั้งบันทึกลงแผนที่เพื่อทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงประจักษ์จากแผนที่ชั้นข้อมูลที่ได้จากการสำรวจและสังเกต
ผลการศึกษาพบเส้นทางที่มีคุณสมบัติหน้าที่ต่างกัน 3 ลักษณะคือ 1.เส้นทางที่ให้ความสำคัญกับการใช้จักรยาน 2.เส้นทางที่ให้ความสำคัญกับการเดิน 3.เส้นทางที่ให้ความสำคัญกับการใช้จักรยานยนต์ ซึ่งงานวิจัยนี้ได้เสนอรายละเอียดการออกแบบสภาพแวดล้อมทางกายภาพและเส้นทางสัญจรเป็น 3 ลักษณะ ตามคุณสมบัติหน้าที่ของเส้นทางตามผลการศึกษาข้างต้น เพื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง สามารถนำไปใช้ในการวางแผนหรือจัดทำโครงการพัฒนาพื้นที่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนบางน้ำผึ้งโฮมสเตย์เพื่อยกระดับสู่การท่องเที่ยวสำหรับคนทั้งมวลต่อไป
เอกสารอ้างอิง
Darcy, S. & Dickson, T. (2009). A Whole-of-Life Approach to Tourism: The Case for Accessible Tourism Experiences. Journal of Hospitality and Tourism Management. 16(1), 32-44.
Gillovic, B. & Mcintosh, A. (2015). Stakeholder Perspectives of the Future of Accessible Tourism in New Zealand. Journal of Tourism Futures. 1(3), 223-229.
Hillier, B. et al. (1993). Natural Movement: or, Configuration and Attraction in Urban Pedestrian Movement. Environmental and Planning B: Planning and Design. 20, 29-66.
Jarutach, T. (2009). Universal Design Code of Practice. Bangkok: Plus Press Co.,Ltd. (in Thai)
Jarutach, T. (2015). Universal Design Guide Book. Bangkok: Thep Phen Vanish Printing. (in Thai)
Paksukcharern, K. (2005). Urban Discourses through Morphological Structures. Academic Journal of Architecture. 2, 63-76. (in Thai)
Pugun, S. (2020). Cultural Tourism Route Design of Bang Nam Phueng Homestay Community Enterprise Towards Tourism for All. Architectural Technology Department, Faculty of Engineering and Architecture, Rajamangala University of Technology Tawan-ok, Bangkok, Thailand. (in Thai)
Watson, D., Plattus, A. & Shibley, R. (2003). Time-Sever Standards for Urban Design. New York: McGraw-Hill Companies.
Wongjoi, K. (2017). Homestay Accommodation Management by Community Enterprise : A Case Study of Bang Nam Phung Homestay Community Enterprise, Samut prakan Province. Master of Housing Development Program in Housing and Real Estate Development, Faculty of Architecture, Chulalongkorn University. (in Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
"บทความวิชาการในวารสารฉบับนี้ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น"
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
