การตลาดเพื่อการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์ตามฐานอัตลักษณ์ชุมชน ในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
แนวทางการตลาด, การท่องเที่ยวโดยชุมชน, อัตลักษณ์, วิถีชีวิต, กรุงเทพมหานครบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์ตามฐานอัตลักษณ์ชุมชน “โบสถ์ ศาลเจ้า วัด มัสยิด วีถีชีวิตริมสายน้ำ” ของ 5 มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มรัตนโกสินทร์ 4 พื้นที่ ในเขตกรุงเทพมหานคร และเพื่อกำหนดแนวทางทางการตลาดตามพฤติกรรมและนักท่องเที่ยวกลุ่มเป้าหมายเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์ตามฐานอัตลักษณ์ชุมชน เป็นการพัฒนาผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างสร้างสรรค์บนฐานอัตลักษณ์วิถีชุมชนเมือง โดยการเพิ่มศักยภาพชองชุมชนเพื่อเน้นการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน โดยมีกระบวนการการมีส่วนร่วมของ 4 พื้นที่ ในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ 1) เขตคลองสามวา พื้นที่ชุมชนหนองระแหงและชุมชนวัดพระยาสุเรนทร์ 2) เขตมีนบุรี พื้นที่ชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์หรือตลาดเก่ามีนบุรี 3) เขตธนบุรี พื้นที่ชุมชนย่านกะดีจีนและพื้นที่ชุมชนกุฎีจีน และ 4) เขตดุสิต พื้นที่ชุมชนตลาดน้ำคลองลัดมะยม ผลการวิเคราะห์ศักยภาพของแต่ละพื้นที่ พบว่า แต่ละพื้นที่มีทุนทางวัฒนธรรมดั้งเดิมที่มีความหลากหลายจากการย้ายถิ่นฐานเข้ามาทำให้เกิดสังคมที่มีลักษณะเป็นพหุวัฒนธรรม ที่แตกต่างทั้งเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ วิถี ชีวิต ความเชื่อ ศาสนา และประเพณีปฏิบัติ แต่ยังสามารถบ่งบอกถึงอัตลักษณ์ที่สามารถต่อยอดพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชนได้ นอกจากนี้ ผลจากการวิจัยยังได้เสนอแนวทางการดำเนินงานด้านการตลาด ซึ่งสามารถแบ่งเป็น 1) การตลาดเพื่อผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว และ 2) พัฒนาช่องทางการสื่อสารและประชาสัมพันธ์ทางด้านการตลาด นอกจากนี้ ยังได้นำเสนอแนวทางเพื่อการพัฒนายุทธศาสตร์ กลยุทธ์ และแผนการเพื่อพัฒนาด้านการตลาดผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว และด้านพัฒนาช่องทางการสื่อสารและประชาสัมพันธ์ทางด้านการตลาด
เอกสารอ้างอิง
Butler, R. W. (1999). Sustainable tourism-a state of the art review. Tourism Geographies. 1(1): 7-25.
Goeldner, C.R. and Ritchie, J.R. Brent. 2009. Tourism: Principle, Practices, Philosophies. 11th ed., John Willy and Sons, INC. New Jersey.
Jittangwatana, B. (2005). Tourism Industry. Bangkok: Thammasart University Book Center. (In Thai)
Kaewudom, S. (2010). Strategy choice of Talad Banmai's community tourism management, Mueang District, Chachoengsao Province. M.P.A. Program in Public Administration. Faculty of Political Science and Public Administration. Chiang Mai University. (in Thai)
Kitcharoenpaisal, P. (2010). A study of the cultural tourism resources of Morn community to promote tourism in Patum Thani Province. Thesis: Graduation School, g; Srinakharinwirot University: Bangkok.
Puacharoen. P. (2011). A study of the identity and value of the nakat music cultural heritage, long-term tourism activities. The 23rd National Graduate Conference. At Rajamangala University of Technology ISAN, 24-25 December 2554.
Rocharungsat, P. (2010). Community-based tourism. Bangkok: O.S. Printing House. (in Thai)
Sae Ho, K. (2016). Tourism image, service quality image, and tourism values affecting sustainable tourism attitudes: Case study of natural based tourism of Thai working–age tourists in Bangkok. Thesis: Graduate School Bangkok University.
Soonthonsmai, V. (2008). Image of tourist attractions. S&M Journal. 7(75). 120-121
Wanichritta, T. (2007). Knowledge management in community: a case study of ecotourism management by participation of the community, Samut Songkhram province. M.Ed. Program in Educational Technology. Department of Educational Technology. Graduate School. Silpakorn University. (in Thai)
Wisudthiluck. S. (2015). Knowledge of Creative Tourism: Manual and Handbook. Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public Organization) DASTA
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
"บทความวิชาการในวารสารฉบับนี้ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น"
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
