การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวแบบพำนักระยะยาวสำหรับชาวต่างชาติในจังหวัดนครนายก
คำสำคัญ:
ศักยภาพ 1 , องค์ประกอบของการท่องเที่ยว 2 , การท่องเที่ยวแบบพำนักระยะยาว 3 , ชาวต่างชาติ 4 , นครนายก 5บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพของจังหวัดนครนายกในการเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวแบบพำนักระยะยาวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในจังหวัดนครนายก ได้แก่ ตัวแทนจากสำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดนครนายก การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานนครนายก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และผู้นำชุมชนจำนวน 12 คน ในงานวิจัยนี้ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือ และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า จังหวัดนครนายกมีศักยภาพในการรองรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในการมาเที่ยวแบบพำนักระยะยาว ภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชนสามารถนำแนวทางการพัฒนาศักยภาพในการเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับการท่องเที่ยวแบบพำนักระยะยาวของจังหวัดนครนายกไปประยุกต์ใช้ ดังนี้ 1) แนวทางการพัฒนาศักยภาพด้านความดึงดูดใจ 2) แนวทางการพัฒนาศักยภาพด้านความสามารถในการเข้าถึง 3) แนวทางการพัฒนาด้านสิ่งอำนวยความสะดวก 4) แนวทางการพัฒนาศักยภาพด้านที่พัก 5) แนวทางการจัดการศักยภาพด้านกิจกรรม และ 6) แนวทางการพัฒนาการจัดการและบริการท่องเที่ยว เพื่อเป็นการเสริมสร้างการทำงานอย่างบูรณาการระหว่างหน่วยงานระดับนโยบาย
เอกสารอ้างอิง
Bangkok Business. (2019). A total of 5 world heritage sites in Thailand worth conservation. Retrieved March 14, 2019, Retrieved from http://www.Bangkok
biznews.com/recommended/
Chittangwattana, B. (2005 A). Sustainable tourism development. Bangkok: Press and Design.
Chittangwattana, B. (2005 b). Tourism industry. Bangkok: Press and Design (1999) Sustainable Tourism Development. Chiang Mai: Faculty of Humanities Chiang Mai University.
Therdchai.C. (2010). On Roles of the Local Administrations of Thailand in Developing Tourism under the Economic Sufficiency Theory. Bangkok: King Prajadhipok’s Institute
Department of Mineral Resources. 2014. Segment classification for geological and mineral resource management in Nakhon Nayok Province, Bangkok.
Department of Tourism. (2019). Statistics of tourists. Retrieved March 14, 2019, Retrieved from https://www.mots.go.th/Emphandhu
Dickman, S. (1996). Tourism: An Introductory Text. Sydney: Hodder Education.
Nakhon Nayok Provincial Treasury Office. (2019). Report on Economic Projections of Nakhon Nayok Province for the year 2020 and 2021 (No. 4/2020). Nakhon Nayok: Nakhon Nayok Provincial Office.
National Tourism Policy Committee. (2017). National Tourism Development Plan, 2017 - 2021.
Office of Tourism Development. (2009). Standards for accommodation for long-term travel.
Rungruang, P. (2016). Guidelines for promoting the service quality of adventure tourism in Nakhon Nayok Province, Thailand. Phayao : University of Phayao.
Rungruang, P. & Na Thalang, C. (2021). A strategy to Develop Nakhon Nayok to Become a Destination for Sports Tourism in the Adventure Dimension. Journal of Social Sciences, Vol. 24, No. 1. Srinakharinwirot University.
Boonkhum, P. & Siriwong. P. (2015).“Development of Marketing Communication Models in Resources Cultural tourism in the lower central region.” Veridain E-Journal, Vol.8, No.2, 2793-2807.
Sripatum University (2020). Thailand’ tourism Opportunities after Covid-19: should Thailand Be the Regional Medical Health Tourism Hub?. Retrieved June 23, 2020, Retrieved from https://www.spu.ac.th/activities/26186.
Pelasol, M. R. J. (2012). Igcabugao: A Potential Tourist Destination in the Southern Part of Iloilo, Philippines. In International Peer Reviewed Journal JPAIR Multidisciplinry
Research is being certified for QMS ISO 9001:2008 by the Anglo Japanese American
Registrars of the United Kingdom.
Yuenyong, T. (2018). People's Participation Affecting Local Development in Nakhon Nayok Province. Mahachulalongkornrajavidyalaya University, 5(2), 119 -135.
Mahasinpaisan, T. (2013). Developing an integrated communication plan for tourism campaign in Ban Hin Tang community, Mueang District, Nakhon Nayok Province. Journal of Community Development and Quality of Life, 1 (2), 31-40.
Tourism Authority of Thailand Nakhon Nayok Office (2009). Nakhon Nayok. Nakhon Nayok: Publication Equipment Manufacturing Division Marketing Service Department.
Tourism Authority of Thailand. (2013). Summary of research results of the project to study the situation and opportunity to promote the Eco & Adventure tourism market, Q3/2013 (July - September 2013). Bangkok: Tourism Authority of Thailand
THE UNITED NATIONS WORLD TOURISM ORGANIZATION (UNWTO). (2019) UNWTO
Tourism Highlight 2019 Edition.
Weed & Bull. (1997). Influences on Sport Tourism Relations in Britain: the Effects of Government Policy. Tourism Recreation Research, 22(2): 5-12.
World Economic Forum. (2019). Singapore Financial Development Index 2019. Retrieved from http: www.3.weforum.org/maintenance/public.htm
Soonthornsamai, W. Nitchaowakul, T. & Thammachat, P. (2013). Community Health Tourism Model of Prachinburi Province for Sustainable Community Network Development. Burapha University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
"บทความวิชาการในวารสารฉบับนี้ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น"
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
