Tang Deaw Ranat-ake Plang Phayasoke Samchan of Khru Khum Na Bangchang A Case Study of Khru Chatee Obnaul

ผู้แต่ง

  • สุพัศชา ผดุงสุทธิ์ หลักสูตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ไทย มหาวิทยาลัยสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

คำสำคัญ:

ทางเดี่ยว, ระนาดเอก, เพลงพญาโศก 3 ชั้น

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ประวัติ ผลงานของครูชาตรี อบนวล 2) วิเคราะห์ทางเดี่ยวระนาดเอกเพลงพญาโศก 3 ชั้น ทางครูกล้ำ ณ บางช้าง 3) ศึกษาบทบาทเพลงเดี่ยวพญาโศกในสังคมและวัฒนธรรมดนตรีไทย ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 14 คน ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านดนตรีไทย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการศึกษาพบว่า 1) ครูชาตรี อบนวล เป็นผู้มีผลงานด้านการบรรเลงดนตรีไทย ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดเดี่ยวระนาดเอก เพลงเชิดนอก เดี่ยวระนาดทุ้มเพลงกราวใน หน้าพระที่นั่ง ได้รับรางวัลชนะเลิศการแต่งเพลง ได้รับการถ่ายทอดทางเดี่ยวระนาดเอกเพลงพญาโศก 3 ชั้น ทางครูกล้ำ ณ บางช้าง จากครูสกล แก้วเพ็ญกาศ 2) เพลงพญาโศกมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่เดิมมีอัตราจังหวะ 2 ชั้น เป็นเพลงท่อนเดียว มี 8 หน้าทับปรบไก่ เมื่อปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 พระประดิษฐไพเราะ (มีแขก) จึงแต่งขยายขึ้นเป็นอัตรา 3 ชั้น และนิยมนำมาทำเป็นทางเดี่ยวในแบบฉบับการเดี่ยวด้วยเครื่องดนตรีต่างๆ เสียงลูกตกเพลงเดี่ยวพญาโศก 3 ชั้น มีลูกตกเสียงโด 1 ครั้ง ลูกตกเสียงเร 6 ครั้ง ลูกตกเสียงฟา 3 ครั้ง  ลูกตกเสียงซอล 1 ครั้ง ลูกตกเสียงลา 3 ครั้ง ลูกตกเสียงที 2 ครั้ง บันไดเสียงเพลงเดี่ยวพญาโศก 3 ชั้น   ใช้บันไดเสียง 3 บันไดเสียงด้วยกัน คือ ทางนอก ทางกลางแหบ และทางใน ลักษณะเด่นของทางเดี่ยวเพลงพญาโศก 3 ชั้น ทางครูกล้ำ ณ บางช้าง ที่ปรากฎอย่างเห็นได้ชัด คือ การสะบัดที่มีการลักจังหวะ การขยี้ การกวาด การรัว และสำนวนกลอนที่นำมาบรรเลง ผู้บรรเลงต้องมีทักษะเป็นอย่างสูงจึงจะสามารถบรรเลงได้อย่างสมบูรณ์ 3) เพลงเดี่ยวพญาโศก 3 ชั้น มีบทบาทสำคัญทั้งใน ด้านการประกอบการแสดง ด้านการศึกษา และด้านวัฒนธรรม

เอกสารอ้างอิง

ชาตรี อบนวล. (2558). ข้าราชการบำนาญ กองการสังคีต สำนักวัฒนธรรม กีฬาและการท่องเที่ยว.สัมภาษณ์, 14 พฤษภาคม 2558.
ไชยยะ ทางมีศรี. (2558). ข้าราชการบำนาญ ตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร. สัมภาษณ์, 25 พฤษภาคม 2558.
ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (2557). สารานุกรมดนตรีไทย. นครปฐม : สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
นัฐพงศ์ โสวัตร. (2557). ข้าราชการบำนาญ ตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านดุริยางค์ไทย สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. สัมภาษณ์, 19 มีนาคม 2557.
พิเชฐ สีตะพงศ์. (2539) เอกสารรายงานการวิเคราะห์ดนตรีไทย. โดยนักศึกษาปริญญาโท วัฒนธรรมการดนตรี มหาวิทยาลัยมหิดล.
เพชรดา เทียมพยุหา. (2523) วิเคราะห์ทางเดี่ยวระนาดเอกเพลงพญาโศกสามชั้น ทางครูจางวางทั่ว พาทยโกศล. ปริญญาศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มานพ วิสุทธิแพทย์. (2556) ทฤษฏีการวิเคราะห์เพลงไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
สำเนียง มณีกาญจน์ และสมบัติ จำปาเงิน. (2539) ประชุมเพลงเถาของไทย (ประวัติและบทร้อง). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ต้นอ้อ.
สหวัฒน์ ปลื้มปรีชา. (2558). ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. สัมภาษณ์, 14 สิงหาคม 2558

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-08-08

รูปแบบการอ้างอิง

ผดุงสุทธิ์ ส. (2017). Tang Deaw Ranat-ake Plang Phayasoke Samchan of Khru Khum Na Bangchang A Case Study of Khru Chatee Obnaul. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 8(1), 306–320. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJPU/article/view/67532

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)