The Communication Efficiency with in Faculty of Humanities and Social Science, Phranakorn Rajabhat University

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)สภาพการสื่อสารภายในองค์กรของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร 2)ประเมินประสิทธิภาพการสื่อสารในองค์กรของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณประชากรคือบุคลากรของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ทั้งหมด แบ่งเป็น ผู้บริหาร ข้าราชการ พนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการ และพนักงานมหาวิทยาลัยสายสนับสนุน จำนวน 113 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามซึ่งผ่านการทดสอบ รวมทั้งการหาความเที่ยงตรง และความเชื่อมั่นได้ของแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

          ผลการศึกษาพบว่า

          1) สภาพการสื่อสารภายในองค์กรของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ส่วนใหญ่บุคลากรให้ความสำคัญกับการสื่อสารของคณะฯ ทำให้การดำเนินการกิจกรรมร่วมกันระหว่างบุคลากร และการสื่อสาร ทำให้บุคลากรเข้าใจข่าวสารที่คณะฯ ต้องการประชาสัมพันธ์ให้ทราบ และการสื่อสาร ทำให้บุคลากรของคณะฯ เข้าใจเป้าหมายขององค์กรมากขึ้น เกิดการประสานงานกันระหว่างบุคลากร และการสร้างความร่วมมือกันของบุคลากร ทำให้เกิดความร่วมมือ ร่วมใจ ในการปฏิบัติงานให้เรียบร้อย มีประสิทธิภาพ มีการทำงานเป็นทีม เพื่อให้งานบรรลุผลสำเร็จตามวัตถุประสงค์ และเป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพ มีการแบ่งหน้าที่กันทำ และ   มีความร่วมมือจนกว่างานจะบรรลุผลสำเร็จ สภาพของประสิทธิภาพภายในของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์นั้น คณะมนุษยฯ มีประสิทธิภาพดีมากทั้ง 3 ด้าน โดยมีค่าเฉลี่ยคือด้านการประสานงาน (3.944) ด้านการกระตุ้นให้เกิดแรงจูงใจในการทำงาน (3.904) และด้านการสร้างความผูกพันต่อองค์กร (3.904) มีค่าเฉลี่ยรวม 3.931  2) ประเมินประสิทธิภาพการสื่อสารในองค์กรของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางทั้ง 3 ด้าน มีค่าเฉลี่ยรวม 3.213 มีค่าเฉลี่ยปัจจัยด้านการสื่อสารของคณะฯ 3.213  ปัจจัยด้านข้อมูลและ ช่องทางการสื่อสาร 3.150 และปัจจัยด้านผู้รับข่าวสาร 3.097 คือ การประชาสัมพันธ์ข้อมูลต่าง ๆ ของคณะมนุษย์ฯ บ่อยครั้งไม่มีความชัดเจนมากพอ และ ระยะเวลาประชาสัมพันธ์หรือเชิญประชุมมีระยะเวลากระชั้นชิดเกินไป คณะมนุษยฯ ควรแจ้งข้อมูลต่าง ๆ ให้ชัดเจน และผู้บริหารต้องให้ระยะที่เหมาะสมมากกว่านี้ในการประชาสัมพันธ์ข่าวสารต่าง ๆ สู่บุคลากร ควรมีการกำหนดระยะเวลาการประชาสัมพันธ์ อีกทั้งควรกำหนดลำดับความสำคัญของข้อมูลข่าวสารและช่องทางการสื่อสารเพื่อให้บุคลากรทราบ