การสร้างตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร สวนสุภัทราแลนด์ จังหวัดระยอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสร้างตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรของสวนสุภัทราแลนด์ จังหวัดระยอง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์และแบบวิเคราะห์ข้อมูลเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลนำมาวิเคราะห์เนื้อหา ร่วมกับการลงพื้นที่แบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูล 3 กลุ่ม ได้แก่ ผู้ประกอบการและพนักงานที่เกี่ยวข้องในสวนสุภัทราแลนด์ จำนวน 4 คน บุคลากรจากหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร จำนวน 4 คน และนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาเที่ยวที่สวนสุภัทราแลนด์ จำนวน 15 คน
ผลการวิจัยพบว่า สวนสุภัทราแลนด์มีกระบวนการสร้างตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวสอดคล้องตามแนวคิดของ Morgan and Pritchard และ Word Tourism organizations and European travel commission (2009) ทั้ง 10 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่สวนสุภัทราแลนด์ให้ความสำคัญมากที่สุดคือ การตรวจสอบสมรรถนะของตราสินค้าโดยการตรวจสอบจากการได้รับรางวัล สาขาแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้ ที่จัดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ส่วนขั้นตอนที่ให้ความสำคัญน้อย คือ การวิเคราะห์คู่แข่ง เพราะสวนสุภัทราแลนด์มองว่าตนเองเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรสวนแรกของประเทศและเป็นสวนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งยากที่คู่แข่งจะทำตาม และด้วยแก่นแท้ของแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรประเภทสวนผลไม้ที่มีข้อจำกัดเรื่องฤดูกาล ดังนั้น สวนสุภัทราแลนด์จึงสร้างตราสินค้าในฐานะที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้ ส่วนขั้นตอนการสร้างตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่แตกต่างจากการสร้างตราสินค้าสินค้าประเภทอื่น คือ ขั้นตอนการปรึกษากับผู้มีส่วนได้เสีย โดยสวนสุภัทราแลนด์ให้ความสำคัญกับกลุ่มเกษตรกร หน่วยงานภาครัฐ และหน่วยงานจัดการท่องเที่ยวในลักษณะกรุ๊ปทัวร์ ในการทำงานในลักษณะของความร่วมมือกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว. (2561). แผนยุทธศาสตร์พัฒนาการท่องเที่ยว พ.ศ. 2561 – 2564 ของกรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: วีไอพี ก็อปปี้ปริ้น.
กาญจนา กาแก้ว. (2558). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่สวนเกษตร จังหวัดระยอง. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพมหานคร.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). ททท.จัดแคมเปญ We Love Local สร้างรายได้ชุมชนละล้านใน 1 ปี. สืบค้นจาก https://www.industrybiznews.com/
จุฑามาศ มีชัย. (2557). การพัฒนาพื้นที่เกษตรไปสู่แหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร กรณีศึกษาพื้นที่เกษตรตำบลตะพง อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี.
ชมพูนุช ปัญไพโรจน์. (2559). โครงการการสร้างตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชลธิชา พันธ์สว่าง, เสรี วงษ์มณฑา, ชวลีย์ ณ ถลาง และ กาญจน์นภา พงศ์พนรัตน์. (2563). การจัดการการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในจังหวัดราชบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(3), 129-146.
เดชา โต้งสูงเนิน. (2543). การบริหารจัดการการท่องเที่ยวเกษตร กรณีศึกษาบ้านม่วงคํา ตําบลโป่งแยง อําเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
เดลินิวส์ออนไลน์. (2560). ระยองเปิดแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร สัมผัสวิถีชีวิตชาวสวนผลไม้. สืบค้นจาก https://d.dailynews.co.th/article/581567/
ทักษิณ รักจริง. (2564). โมเดลการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(5), 408-424.
นิลาวัลย์ อินทคง, สุพัตรา ศรีสุวรรณ และ สุรินทร์ นิยมางกูร. (2562). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร ตําบลวังอ่าง อําเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 5(2), 83-92.
ปัญญาดา นาดี. (2561). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรสู่ความยั่งยืน. วารสารมหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 8(2), 113-124.
เปรมปรีดา ทองลา และ เพ็ญศิริ สมารักษ์. (2363). ศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร จังหวัดจันทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 11(1), 190-213.
พยอม ธรรมบุตร. (2562). แนวทางการพัฒนาตราสินค้าท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 4.0 ในชุมชนบางกอกใหญ่กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 13(2), 83-101.
พิณรัตน์ มะวิญธร. (2554). การศึกษาศักยภาพในการดึงดูดนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียจังหวัดระยอง กรณีศึกษาสวนสุภัทราแลนด์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
รางวัลกินรี. (2564). ททท.มอบรางวัล “กินรี” ต้อนรับเปิดประเทศ การันตีแหล่งท่องเที่ยวของไทยมีมาตรฐาน. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/news/local/2232526
สัจจา ไกรศรรัตน์ และคณะ. (2560). กระบวนการสร้างตราสินค้าให้กับตลาดชุมชนโบราณ ลุ่มน้ำสุพรรณบุรีในฐานะของแหล่งท่องเที่ยว. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 19(2), 35-48.
สำนักงานเกษตรและสหกรณ์การเกษตรจังหวัดระยอง. (2564). จังหวัดระยองจัดกระตุ้นท่องเที่ยวหลังโควิด ชูท่องเที่ยวเชิงเกษตร กินทุเรียนก่อนใคร ไประยอง. สืบค้นจาก https://www.ryt9.com/s/prg/3213972
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ. (2564). แนวคิดใหม่กับการสร้างตราสินค้าให้จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยว. สืบค้นจาก https://intelligence.businesseventsthailand.com/en/blog/pata-blog-ep1
อนัญญา ปาอนันต์. (2560). การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร จังหวัดระยอง. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพมหานคร.
Kuehn, D., Hilchey, D., Ververs, D., Dunn, K. L., and Lehman, P. (2000). Considerations for Agritourism Development. Retrieved from www.verderiverinstitute.org
Line Shopping. (2563). Line shopping มุ่งสู่ตลาด อีคอมเมิร์ซ. Retrieved from https://marketeeronline.co/archives/196533
Morgan, N., and Pritchard, A. (2010). Destination branding: Creating the unique destination proposition. Oxford: Elsevier Ltd.
World Tourism Organization and European Travel Commission. (2009). Handbook on tourism destination branding. Madrid: World Tourism Organization.
