การสร้างภาพตัวแทน “มินิมอลเกาหลี” ของร้านคาเฟและผู้บริโภค ในเมืองพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสร้างความเป็น “มินิมอลเกาหลี” โดยผู้ประกอบการร้านคาเฟและผู้บริโภคในเมืองพิษณุโลก โดยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ และรวบรวมโพสต์ของผู้ผลิตและผู้บริโภคผ่านโซเชียลมีเดีย จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้แนวคิดวัฒนธรรมมวลชน (พ็อป คัลเจอร์) การสร้างสัญญะและ
ให้ความหมาย และการสร้างภาพตัวแทน โดยเลือกศึกษาผู้ประกอบการคาเฟที่ตั้งอยู่ในเมืองพิษณุโลกและใกล้กับมหาวิทยาลัยนเรศวร 4 แห่ง โดยพิจารณาจากการตกแต่งร้านและที่ตั้ง
ซึ่งอยู่ในเมืองและใกล้กับมหาวิทยาลัยที่มีผู้บริโภคเป็นนิสิตศึกษาหรือวัยรุ่น และผู้บริโภค
ที่นิยมไปร้านดังกล่าว จำนวน 8 คน โดยคัดเลือกจากผู้ที่โพสต์ภาพหรือข้อความบนสื่อโซเชียลเกี่ยวกับการแต่งกายสไตล์ “มินิมอลเกาหลี” ตามที่พวกเขานิยาม ผลการศึกษา พบว่า เจ้าของ
ร้านคาเฟทั้งหมดได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมเกาหลีและได้ถ่ายทอดการตกแต่งร้านด้วยสไตล์
“มินิมอลเกาหลี” ผ่านการเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์เป็นองค์ประกอบที่โดดเด่นที่สุดและนำเสนอองค์ประกอบอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ยังขายอาหาร เช่น บิงซูและผลิตภัณฑ์ที่สะท้อนวัฒนธรรมเค-พ็อป ส่วนผู้บริโภคแสดงภาพตัวแทนความเป็นเกาหลีผ่านการแต่งตัวสไตล์
มินิมอลและนิยมที่จะโพสต์ข้อความและภาพผ่านแพลตฟอร์มสื่อโซเชียลเมื่อไปบริโภค
ในคาเฟ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จรรยาลักษณ์ สิริกุลนฤมิตร. (2558). องค์ประกอบการสื่อสารและกระแสนิยมเพลงเกาหลีในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
จารุภัค อธิวัฒน์ภิญโญ, มนฑิรา ธาดาอำนวยชัย และ ปีเตอร์ รุ่งเรือนกานต์. (2562). การศึกษาพฤติกรรมการเปิดรับสื่อสังคมออนไลน์และการธำรงรักษาของกลุ่มแฟนคลับนักร้องเกาหลีในประเทศไทยกรณีศึกษา ศิลปินวง GOT7. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 7(1), 220-229.
จุติมาศ เกลี้ยงเกลา และ พรทิพย์ เย็นจะบก. (2556). การศึกษาภาพลักษณ์ของกลุ่มศิลปินนักร้องเกาหลีใต้ผ่านสื่อใหม่และพฤติกรรมแฟนคลับ. ในการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 51: สาขาศึกษาศาสตร์, สาขาเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (น. 421-428). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชลดา. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม 2564.
ชัชพันธุ์ ยิ้มอ่อน และ ชุติมน แฝงพงษ์. (2562). การสร้างนวัตกรรมจากแดจังกึมในบริบทประเทศไทย. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(2), 152-160.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2555). สัญวิทยา โครงสร้างนิยม หลังโครงสร้างนิยม กับการศึกษารัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: วิภาษา.
ญาดา. สัมภาษณ์. 13 กรกฎาคม 2564.
ทวิช พงศกรวสุ. (2560). การศึกษารูปแบบการตลาดบริการของร้านกาแฟสไตล์บูทีค: กรณีศึกษาเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 9(3), 107-119.
ทิพย์ธิดา สกุลทองอร่าม, อมรรัตน์ ค้าทวี และ วรรณวิศา ใบทอง. (2561). แรงจูงใจในการเรียนภาษาเกาหลี: กรณีศึกษาของนักศึกษาวิชาเอกภาษาเกาหลี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. ใน รายงานสืบเนื่องจากงานประชุมวิชาการระดับชาติ (UTCC Academic Day) ครั้งที่ 2 ประจำปีการศึกษา 2560 (น.1599-1613). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
ธนพล. เจ้าของคาเฟ Lively. สัมภาษณ์. 30 กรกฎาคม 2564.
ธัญวรัตน์ อรจันทร์ และ ศักดิ์ชัย เจริญศิริพรกุล. (2563). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของร้านบิงซูจุด 3 จุดในธุรกิจขนมหวาน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(1), 26-42.
ธีรยุทธ บุญมี. (2551). การปฏิวัติสัญศาสตร์ของโซซูร์ เส้นทางสู่โพสต์โมเดอร์นิสม์. กรุงเทพฯ: วิภาษา.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2553). “ความต่าง” ของ “วิธีคิด” ต่อวัฒนธรรมกระแสนิยม. สืบค้นจาก https://bit.ly/3kuhaol
นลินทิพย์ เนตรวงศ์. (2559). ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์. (ปริญญานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
นาตาชา. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม 2564.
นันท์นภัส ยชนาโชติทรัพย์. (2562). ธุรกิจร้านกาแฟในเกาหลีใต้. สำนักงานส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ณ กรุงโซล. สืบค้นจาก https://www.ditp.go.th/contents_attach/577646/577646.pdf
บอส. สัมภาษณ์. 29 กรกฎาคม 2564.
พงษ์ทัช จิตวิบูลย์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการแต่งกายเลียนแบบสื่อบันเทิงเกาหลีของนักศึกษาคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 33(1), 79-88.
พรวรา. สัมภาษณ์. 24 กรกฎาคม 2564.
พิทักษ์ ชูมงคล. (2558). การบริโภคเชิงสัญญะกับการสื่อสารอัตลักษณ์ในอินสตาแกรม. วารสารนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 34(1), 75-86.
พินทุม รุ่งทองศรี. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการภัตตาคารอาหารเกาหลีบอนชอน ชิคเก้น (BonChon Chicken) ในเขตกรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
ภังกร ปรีดาชัชวาล, ไฉไล ศักดิวรพงศ์ และ สากล สถิตวิทยานันท์. (2556). การยอมรับและพฤติกรรมการเลียนแบบทางวัฒนธรรม จากสื่อบันเทิงเกาหลีของวัยรุ่นไทย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5(1), 17-30.
เมธาพร ใจสุทธิ และ พรทิพย์ เย็นจะบก. (2558). การสื่อสารผ่านทูตวัฒนธรรมด้านอาหารและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศเกาหลีใต้. ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 53: สาขาศึกษาศาสตร์, สาขามนุษย์และสังคมศาสตร์ (น. 825-832). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
รัชดาพร. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม 2564.
รินบุญ นุชน้อมบุญ. (2563). ปรากฏการณ์ไอดอลในประเทศไทย: การสร้างสรรค์ภาพลักษณ์กับเครื่องแต่งกายสู่การประกอบสร้างตัวตนในสื่อใหม่. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 8(1), 130-142.
วรางคณา. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม 2564.
เวฬุรีย์ เมธาวีวินิจ. (2562). ภาพตัวแทนความรักและความสัมพันธ์ของหญิงสาว ในบทเพลงของกลุ่มศิลปินหญิง: จาก สาว สาว สาว ถึง BNK48. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 13(1), 80-129.
ศศิประภา พันธนาเสวี. (2559). วัฒนธรรมกระแสนิยมเกาหลีกับการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและความงามของผู้บริโภคเพศหญิงในเขตกรุงเทพมหานคร. สุทธิปริทัศน์, 30(96), 146-156.
สุนิษฐา เศรษฐีธร. (2562). ธุรกิจร้านกาแฟในประเทศไทย. รายงานตลาดร้านอาหารในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://fic.nfi.or.th/upload/market_overview/Rep_Cafe_15.01.62.pdf
สุพัชญา วงษ์ทิพย์, มณฑาจุฬา สุวัฒนะดิลก และ ณัฐวุฒิ โรจน์นิรุตติกุล. (2560). ส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจใช้บริการร้านบิงซูของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารและการจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 7(2), 1-11.
อาทิตย์ กาญจันดา. สัมภาษณ์. 22 มิถุนายน 2564.
อารยา. สัมภาษณ์. 24 กรกฎาคม 2564.
อัครพันธ์. เจ้าของ Homey Café. สัมภาษณ์. 13 กรกฎาคม 2564.
อัมพร จิรัฐติกร. (2559). วัฒนธรรมสมัยนิยม: ความหมายและกระบวนทัศน์. วารสารสังคมศาสตร์, 8(2), 7-20.
BLT. (2560). พฤติกรรมการรับประทานอาหารของคนกรุงเทพฯ. สืบค้นจาก https://www.bltbangkok.com/lifestyle/urban-living/3877/
DOODDOT. (2558). การแต่งบ้านสไตล์มินิมอลคืออะไร? มารู้ถึง ข้อดี และวิธีการตกแต่งบ้านแบบมินิมอล. สืบค้นจาก https://is.gd/f799Xy
Faii_Natnista. (2562). ไอเดียแต่งตัวสีครีม-ขาว สไตล์มินิมอลเกาหลี เรียบง่าย แต่สวยหรู ดูแพง!. สืบค้นจาก https://is.gd/NZS1gg
Filmthii. (2562). 9 คาเฟ่ ร้านกาแฟ สไตล์เกาหลี จัดเต็มถ่ายรูปสวย ทุกมุม ไม่ต้องบินไปถึงโซล!. สืบค้นจาก https://food.trueid.net/detail/p1OeNz28JDYR
Maysylvie. (2563). 10 คาเฟ่ สไตล์เกาหลี เปิดใหม่ 2020 ขาว ๆ คลีน ๆ โดนใจสายมินิมอล!. สืบค้นจาก https://food.trueid.net/detail/Ov8xMjYLGxKv
Ryoiireview. (ม.ป.ป.ก). 11 ร้านคาเฟ่ถ่ายรูป เอาใจคนรักถ่ายรูป มุมเก๋ ๆ พร็อพเยอะ ถ่ายได้จนเมมฯ เต็มก็ยังไม่หมด!. สืบค้นจาก https://www.ryoiireview.com/article/cafe-photo/
Ryoiireview. (ม.ป.ป.ข). 18 คาเฟ่ถ่ายรูปสวย บอกเลยสายเช็คอินไม่ควรพลาด พิกัดร้านในกรุงเทพฯ. สืบค้นจาก https://www.ryoiireview.com/article/beautiful-cafe-check-in/
Britannica. (2023). Minimalism: Art movement. Retrieved from https://www.britannica.com/art/Minimalism
Davies, G., & Han, G. (2011). Korean cosmetic surgery and digital publicity: Beauty by Korean design. Incorporating Culture & Policy, 141, 146-156.
Elfving-Hwang, J. (2013). Cosmetic surgery and embodying the moral self in South Korean popular makeover culture. The Asia-Pacific Journal, 11(2), 1-5.
Encyclopedia. (2018). Minimalism. Retrieved from https://www.encyclopedia.com/literature-and-arts/art-and-architecture/american-art/minimalism
Hall, S. (1997a). Introduction. In S. Hall (Ed.). Representation: Cultural representations and signifying practices (pp.1-12). London: Sage Publication.
Hall, S. (1997b). The work of representation. In S. Hall (Ed.). Representation: Cultural representations and signifying practices (pp.13-74). London: Sage Publication.
Hogarth, H. K. (2013). The Korean Wave: An Asian reaction to Western-dominated globalization. Perspectives on Global Development and Technology, 12(1-2), 135-151.
Kim, Y. (2023). Introduction: Situating Korean popular culture in the global cultural landscape. In Y. Kim (Ed.). Introducing Korean popular culture. London & New York: Routledge.
Srisurin, P. (2016). Key cultural elements influencing the South Korea’s nation-brand preference in Bangkok. Panyapiwat Journal, 8(1), 1-13.
Tran, D.T. (2013). Effect of Korean Wave on young Vietnamese consumers: Case of Korean restaurant Popularity. (Thesis of MA in Korean Studies). Chulalongkorn University. Bangkok.
