กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของนมถั่วเหลืองผสมฟองเต้าหู้แบรนด์ฟองฟอง

Main Article Content

บุษยนันท์ แก้วแจ่ม
บุปผา ลาภะวัฒนาพันธ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของนมถั่วเหลืองผสมฟองเต้าหู้แบรนด์ฟองฟอง ผลการศึกษา พบว่า กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของน้ำนมถั่วเหลืองผสมฟองเต้าหู้แบรนด์ฟองฟอง คือ การสร้างการรับรู้และจดจำ ด้วยการประชาสัมพันธ์ การโฆษณา การตลาดทางตรง และการส่งเสริมการขาย ผ่านช่องทาง Omnichannel เพื่อกระตุ้นการขาย โดยมีการสร้างการรับรู้และความเชื่อมั่นผ่านผู้บริหารของแบรนด์ จากการตอบรับและความสนใจเมื่อมีการให้สัมภาษณ์ผ่านสื่อหรือการเป็นวิทยากรบรรยายให้กับสถานศึกษา และงานสัมมนา ส่วนการกระตุ้นให้เกิดการซื้อโดยง่าย (Facilitating Purchase) มีการกระตุ้นการซื้อในรูปแบบการบริการ ณ จุดขาย คือ ไฮเปอร์มาร์เก็ต ซุปเปอร์มาร์เก็ต และร้านสะดวกซื้อ รวมถึงร้านจำหน่ายสินค้าธรรมชาติและสุขภาพ ตลอดจนการบริการจัดส่งแบบเดลิเวอรี่ (Delivery) และบริการสั่งซื้อผ่านทางแอปพลิเคชันในพื้นที่เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รวมถึงช่องทางแพลตฟอร์มออนไลน์ อาทิ Shopee นอกจากนี้ยังมีการสั่งซื้อและจัดส่งจากทางโรงงานผู้ผลิตโดยตรง และมีการกระตุ้นให้ผู้บริโภคเกิดการมีส่วนร่วม (Customer Engagement) โดยใช้การแบ่งปันข้อมูลต่าง ๆ ผ่านรูปภาพ ข้อความ วิดีโอ หรือคลิป จากเฟซบุ๊กแฟนเพจส่งไปยังเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้บริโภค รวมถึง การสอบถามรายละเอียดสินค้า การตอบกลับ เพื่อกระตุ้นให้เกิดการรับรู้และสร้างการจดจำตราสินค้า


ในส่วนของดำเนินกลยุทธ์ มีขั้นตอนในการดำเนินกลยุทธ์ทั้งหมด 6 ขั้นตอน ประกอบด้วย (1) การวิเคราะห์สถานการณ์ (Situation Analysis) (2) การกำหนดกลุ่มเป้าหมาย (Target Audience) (3) การกำหนดวัตถุประสงค์ (Determining Objective) (4) การกำหนดเครื่องมือสื่อสารการตลาด (Marketing Communication Tools) (5) การกำหนดงบประมาณและระยะเวลา (Determining Budgets and Timing) (6) การประเมินผล (Evaluation)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

บุษยนันท์ แก้วแจ่ม, -

กำลังศึกษา นศ.ม. (นิเทศศาสตร์การตลาด). คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (2564), ปัจจุบันเป็นลูกจ้างชั่วคราว ส่วนจัดซื้อ สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (สพร.) 

บุปผา ลาภะวัฒนาพันธ์, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

ปร.ด. (สื่อสารมวลชน) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (2555), ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำคณะนิเทศศาสตร์  มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

เอกสารอ้างอิง

เกศินี สุริยวงศ์ และ บุปผา ลาภะวัฒนาพันธ์. (2564). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของผู้ประกอบการรุ่นใหม่ ในร้านตัวแทนจำหน่ายแบบดั้งเดิม ของบริษัท ทีโอเอ เพ้นท์ (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน). วารสารนิเทศสยามปริทัศน์. 20(2). หน้า 74 – 88.

ดารา ทีปะปาล. (2542). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.

นธกฤต วันต๊ะเมล์. (2557). การสื่อสารการตลาด. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ประดิษฐ์ จุมพลเสถียร. (2547). การสร้างแบรนด์และการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ : แพคอินเตอร์กรุ๊ป จำกัด.

พชร อารยะการกุล. (2562). สร้างธุรกิจอย่างเหนือชั้นด้วยประสบการณ์แบบ Omni-channel. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2564. จาก https://forbesthailand.com/ commentaries/ insights/เพิ่มมูลค่าและสร้างฐาน.html

มาลินี คำเครือ และ ธีระพันธ์ โชคอุดมชัย. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าโอทอปผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. 6(1). หน้า 1-6.

ศูนย์อัจฉริยะเพื่ออุตสาหกรรมอาหาร. (2557). ตลาดและพฤติกรรมการบริโภคนมถั่วเหลืองพร้อมดื่ม ในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2565. จาก http://fic.nfi.or.th/MarketOverviewDomesticDetail.php?id=66

เสรี วงษ์มณฑา. (2540). ครบเครื่องเรื่องการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: บริษัท วิสิทธ์พัฒนา จํากัด.

วาทิตา เนื่องนิยม และวรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2561). การสื่อสารการตลาดแบบบอกต่อและพฤติกรรมผู้บริโภคร้านอาหารไทยในประเทศโมซัมบิก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2544). พฤติกรรมผู้บริโภค. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อสมาภรณ์ เขียวมีส่วน. (2561). การศึกษาถึงความมีอิทธิพลของการตลาดแบบไร้รอยต่อ (Omni Channel Marketing ) ที่ส่งผลต่อความภักดีของลูกค้าอิเกียในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ฤทัยชนก จ้อยบำรุง. (2563). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดที่ส่งผลให้ผู้บริโภคตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานที่ Co-working Space กรณีศึกษา Too Fast To Sleep. การค้นคว้าอิสระ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารธุรกิจบันเทิงและการผลิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

TNNONLINE. (2021). ค่า GP คือ “กำไร” ของผู้ให้บริการฟู้ดเดลิเวอรี่. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2564. จาก https://www.tnnthailand.com/news/tnnexclusive/89809