การสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์แปรรูปจากสับปะรดนางแลที่มีผลต่อ การตัดสินใจซื้อของนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวในจังหวัดเชียงราย
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจการเลือกซื้อสับปะรดนางแลแปรรูปของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาเที่ยวจังหวัดเชียงราย เพื่อศึกษากระบวนการสร้างแบรนด์สินค้าของสับปะรดนางแลแปรรูป จากผู้ประกอบการผลิตสับปะรดแปรรูปจำนวน 3 แบรนด์ เป็นการวิจัยแบบผสมเชิงพรรณาและเชิงปริมาณ โดยการสัมภาษณ์คำถามปลายเปิด และการเก็บแบบสอบถามจากผู้บริโภคหรือนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาเที่ยวจังหวัดเชียงราย จำนวน 400 คน ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นพนักงานบริษัทเอกชนคิดเป็นร้อยละ 38.00 มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 15,001 – 20,000 บาท นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการซื้อสับปะรดแปรรูปคือรับประทานเอง คิดเป็นร้อยละ 72.80 ผลิตภัณฑ์ที่ซื้อส่วนใหญ่ คือสับปะรดอบแห้ง คิดเป็นร้อยละ 37.80 รองลงมาคือคุกกี้ไส้สับปะรด คิดเป็นร้อยละ 34.30 ส่วนใหญ่ซื้อที่ร้านขายของฝาก คิดเป็นร้อยละ 59.30 รองลงมาคือ ซุปเปอร์มาเก็ต คิดเป็นร้อยละ 47.30 โดยการจัดโปรโมชั่นมีส่วนในการตัดสินใจซื้อ คิดเป็นร้อยละ 74.00 และมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมคือ ทางร้านควรเพิ่มช่องทางในการจัดจำหน่าย เช่น ช่องทางออนไลน์ บริการส่งผ่าน Foodpanda Grab Food เป็นต้น และพบว่าการสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์สับปะรดแปรรูปในจังหวัดเชียงราย มีความโดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์ในสายตานักท่องเที่ยว สับปะรดมีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากเดิมที่เป็นแค่ผลสดเมื่อนำมาแปรรูป อีกทั้งการผลิตที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ไม่ใช้น้ำมันในการผลิตทำให้สับปะรดแปรรูปได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวชื่นชอบบรรจุภัณฑ์ที่คงความเป็นเอกลักษณ์บ่งบอกถึงความเป็นสับปะรดเชียงราย สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้สับปะรดนางแลแปรรูปมีราคาที่สูงขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลภพ ทิพย์ปาละ. (2555). กระบวนการตัดสินใจของผู้บริโภคในอำเภอเมืองเชียงใหม่ในการซื้อกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวระบบดิจิทัล. บัณฑิตวิทยาลัย. เชียงใหม่, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จตุรงค์ ล้อมพิทักษ์. (2553). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์กระบวนการและแนวโน้มการสื่อสารการตลาดในอนาคตของสถานีโทรทัศน์ U Channal. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ณัฏฐิกา เกตุประกอบ. (2554). แนวทางการสร้างแบรนด์สำหรับวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) โดยใช้สื่อที่จัดให้และได้รับเพิ่ม (Owned Media และ Earned Media). วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์. (ก.ค.-ธ.ค.). 28-37
ทวีศักดิ์ แสงอุดม. วิจัยและพัฒนาสับปะรด : กรมวิชาการเกษตร, 2558.
ธวัลวรัตน์ อินทนนชัย. (2552). การโฆษณาเครื่องดื่มชูกําลังและการบริโภคมายาคติของผู้ขับรถรับจ้างสี่ล้อในจังหวัดเชียงใหม่. ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธีรพันธ์ โล่ทองคำ. Strategic IMC: กลยุทธ์สื่อสารการตลาดแบบครบวงจร. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542.
นันทา ศรีจรัส. (2551). ทัศนคติและพฤติกรรมผู้บริโภคที่มีต่อผลิตภัณฑ์ซีพีของร้านกะไหลผลิตภัณฑ์ไก่ในเขตอำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ปณิศาลัญ ชานนท์. (2548). หลักการตลาด. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ธรรมสาร.
ปรัชญา ปิยะรังสี. (2554). การเปรียบเทียบพฤติกรรมผู้บริโภคในการบริโภคสุราโรงงาน กับสุรากลั่นชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรรณนา ทรัพย์กุญชร. (2548). กลยุทธ์การสร้างตราสินค้าร้านเจ๊เล้ง พลาซ่า (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ศรีกัญญา มงคลศิริ. (2547). Brand management. กรุงเทพฯ: เลิฟ แอนด์ ลิฟ
ศรีสุภา สหชัยเสรี. การบริหารการตลาดในยุคเศรษฐกิจใหม่ : แนวคิดและทฤษฎี. กรุงเทพมหานคร : ทิปปิ้งพอยท์, 2546.
Foxall & Sigurdsson. (2013). Consumer behavior analysis: behavioral economics meets the marketplace. The Psychological Record, researchgate.net
LI JIAYU. การตัดสินใจเลือกซื้อผลไม้แปรรูปของนักท่องเที่ยวจีนในจังหวัดเชียงใหม่ : หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารธุรกิจ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่,2562.