ผลการใช้กิจกรรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อการปรับตัวทางสังคม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนพิบูลสงเคราะห์ 1 อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี

ผู้แต่ง

  • แก้วใจ สีสุวอ ครูชำนาญการพิเศษ โรงเรียนพิบูลสงเคราะห์ 1 จังหวัดลพบุรี

คำสำคัญ:

การคิดแบบโยนิโสมนสิการ, การปรับตัวทางสังคม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการปรับตัวทางสังคมระหว่างก่อนและหลังการใช้กิจกรรมฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการปรับตัวทางสังคมหลังการใช้กิจกรรมฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการกับนักเรียนที่ไม่ได้รับการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการ และเพื่อศึกษาความพึงพอใจหลังการใช้กิจกรรมฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการในการพัฒนาความสามารถในการปรับตัวทางสังคม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนพิบูลสงเคราะห์ 1 อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี ภาคเรียนที่ 1/2560 ได้มาจากนักเรียนที่มีปัญหาเรื่องการปรับตัวเข้ากับสังคม จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการ แบบวัดการปรับตัวทางสังคม แบบวัดความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการฝึกคิดแบบโยนิโสมนสิการ สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่า t-test แบบ dependent และ Independent ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการหลังการใช้กิจกรรมมีความสามารถในการปรับตัวทางสังคมสูงกว่าก่อนใช้กิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่ได้รับการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการหลังการใช้กิจกรรม มีความสามารถในการปรับตัวทางสังคมสูงกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับการฝึกคิดแบบโยนิโสมนสิการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนที่ได้รับการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการ มีความพึงพอใจใช้กิจกรรมฝึกการคิดแบบ โยนิโสมนสิการ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.55 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.201

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พงษ์ภักดี และฉันทนา กล่อมจิต. (2553). การใช้โปรแกรมฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาจิตสารธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ปีที่ 4(1).

จันจิรา ผึ้งพงษ์. (2560). การพัฒนาความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวโยนิโสมนสิการ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย มหาวิทยาลัยศิลปากร. ปีที่ 9(1).

ทิพวรรณ คุณสาร และฉันทนา กล่อมจิต. (2552). ผลของการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 โดยใช้โปรแกรมฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการ. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา). ปีที่ 9(3).

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

เบญญาพัชร์ วันทอง. (2559). เอกสารประกอบการสอน PGED311: จิตวิทยาบุคลิกภาพ. คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

พระพรหมคุณาภรณ์. (2556). โยนิโสมนสิการวิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. กรุงเทพฯ: สันติศิริการพิมพ์.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). เทคนิคการประเมินโครงการ. พิมพค์รั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มีสท์.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ :ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 12. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์นครปฐม.

ศรุดา โตษยานนท์. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปรับตัวกับเพื่อนของนักเรียนช่วงชั้นที่ 1 โรงเรียน เซนต์ดอมินิก เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวโรฒ.

สมชาย รัตนทองคำ. (2558). เอกสารประกอบการสอน การสอนทางกายภาพบำบัด ภาคต้นปีการศึกษา 2558. ภาควิชากายภาพบำบัด คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สิรโรจน์ สกุลณะมรรคา. (2557). การปรับตัวของพนักงานต่างชาติต่อบริบทการทำงานแบบไทย กรณีศึกษาพนักงานต่างชาติที่ทำงานในบริษัทโตโยต้ามอเตอร์เอเซียแปซิฟิก-วิศวกรรมการผลิต จำกัด. การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเนชั่น.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2557). กัลยาณมิตรนิเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-04-20