การพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติมกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม สาระการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ เรื่อง อารยธรรมโบราณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนมัธยมศึกษาเทศบาลเมืองสวรรคโลก
คำสำคัญ:
หนังสืออ่านเพิ่มเติม, อารยธรรมโบราณ, การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพการพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติม ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ เรื่อง อารยธรรมโบราณ ก่อนและหลังเรียนด้วยหนังสืออ่านเพิ่มเติม และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อหนังสืออ่านเพิ่มเติม กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/1 โรงเรียนมัธยมศึกษาเทศบาลเมืองสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2562 จำนวน 36 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย หนังสืออ่านเพิ่มเติมกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม สาระประวัติศาสตร์ เรื่อง อารยธรรมโบราณ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที (t-test) ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิภาพของหนังสืออ่านเพิ่มเติมกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม สาระประวัติศาสตร์ เรื่อง อารยธรรมโบราณ เท่ากับ 87.5/89.7 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการเรียนรู้โดยใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติม สูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กิตติพงษ์ ร่มพฤกษ์. (2559). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ประวัติศาสตร์ไทยสมัยรัตนโกสินทร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหัวหินวิทยาลัยจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. เข้าถึงจาก http://webcache.googleusercontent.com.
เจณจิรา ไกรนรา. (2560). หนังสืออ่านเพิ่มเติมรายวิชาประวัติศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาศาสนา. เข้าถึงจาก https://data.bopp-obec.info/emis/news/news_view.php?ID_New=71533.
ชุดาภัทร์ ยืนยง. (2562). การพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติม “วิถีไทยวิถีพอเพียง”. เข้าถึงจาก http://www.krabiedu.net/?name=research&file=readresearch&id=307.
ธีรศักดิ์ เสือจุ้ย. (2554). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้หนังสืออ่านเพิ่มเติม เรื่องท้องถิ่นลําลูกกา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจต่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดพืชอุดม จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2540 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2562. (2562, 1 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 136 ตอนที่ 57 ก.
พิสณุ ฟองศรี. (2553). เทคนิควิธีการประเมินโครงการ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ลั่นทม ขวัญชัยรัตนภูมิ. (2559). การพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติม เรื่อง เยือนถิ่นคนดีชายแดน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จังหวัดราชบุรี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วินัย หลำภักดี. (2561). รายงานผลการจัดการเรียนรู้ รายวิชา ส31102 ประวัติศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. สุโขทัย: โรงเรียนมัธยมศึกษาเทศบาลเมืองสวรรคโลก.
ศิรประภา จังพานิช. (2557). การพัฒนาหนังสืออ่านเพิ่มเติม กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่องชุมชนคนไร่ขิง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. เข้าถึงจาก http://www.thapra.lib.su.ac.th/thesis/showthesis_th.asp?id=0000011703.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). สรุปผลที่สำคัญการสำรวจการอ่านของประชากร พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). เพื่อนคู่คิด มิตรคู่ครู แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ประวัติศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพฯ: 9119เทคนิคพริ้นติ้ง.
