A Study of the Roles of a Local Network for Community Base Tourism in Khon Kae : Case Study Ban Nontan, Ban Thasongkhon and Ban Phratadn and Maha Sarakham Areas

  • Udchari Arjarasirikoon Faculty of Liberal Arts, Huachiew Chalermprakiet University
  • Wanna Khampuanbutra Faculty of Tourism and Hotel Management, Mahasarakham University
  • Mullika Najanthong Faculty of Business Administration, Kalasin University
Keywords: Community base tourism, Community association, Local networks for Community base

Abstract

       A study of the potential of a local network for community base tourism in Khon Khaen and Maha Sarakham areas. Methods and tools such as in-depth interview by using structured questionnaires with officials in government agencies responsible for tourist sites in 2 provinces. The population used in the research is staff in government agencies responsible for tourist attractions and personnel in the private sector, conducting in-depth interviews with structured interview questionnaires with 9 sample groups divided into Maha Sarakham Province, 6 people in Khon Kaen Province 3 people conducted in-depth interviews with officials in government agencies Personnel in the private sector and entrepreneurs Community leaders and villagers With a structured interview questionnaire with a sample of 40 people

       The results show that the local networks should be set for community base tourism at Ban Nontan Ban Thasongkhon and Ban Phratad. Each community has their function as follows, government section has duty as information advisor, non – government section has duty as service sector and community leader has duty as community networks and vocational production has duty as production sector for selling to tourists upon the capabilities of the communities. The strength of the areas is the temple as a center and cultural religion tourist attraction and a center of community. The weakness lack of development of tourist attraction places. Although these areas have main route to another, but their obstacle is government sector has limit budget to support the communities. According to the study, the 3 communities has shown the potential in cultural tourism management, the communities are readiness in culture and religious resources, government sector supporting development projects and tourism activities with collaboration form the villagers. 

Downloads

Download data is not yet available.

References

จุฑาธิปต์ จันทร์เอียดและคณะ. (2560). แนวทางการพัฒนารท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนของชุมชนบ้านริมคลอง จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 9(2), 33 – 34.
เทศบาลนครขอนแก่น. (2557). แผนพัฒนาสามปี เทศบาลนครขอนแก่น พ.ศ.2558 – 2560. ขอนแก่น : กองวิชาการและแผนงาน.
ธเนศ ศรีสถิตย์ และวรรณา คำปวนบุตร. (2556). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยวบนฐานเชิงนิเวศวัฒนธรรมในเขตพื้นที่ตำบลพระธาตุ อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.ภาค).
พจนา สวนศรี. (2546). คู่มือการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพ : โครงการท่องเที่ยวเพื่อชีวิตและธรรมชาติ.
พูลทรัพย์ สวนเมือง ตุลาพันธุ์, สุปราณี ทับสกุล และพูลสมบัติ นามหล้า. (2544). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวแบบยั่งยืนในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์และร้อยเอ็ด. กรุงเทพฯ : สมาคมเทคโนโลยีที่เหมาะสม.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดขอนแก่น. (2555). แผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยว จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2555 – 2559, ขอนแก่น : กลุ่มงานแผนและยุทธศาสตร์.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดมหาสารคาม. (2555). แผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยว จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2555 – 2559. มหาสารคาม : กลุ่มงานแผนและยุทธศาสตร์.
สำนักงานจังหวัดขอนแก่น. (2557). แผนพัฒนาจังหวัดขอนแก่น ปี 2557 – 2560. ขอนแก่น : กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด.
สำนักงานจังหวัดมหาสารคาม. (2556). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557 จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม : กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด.
สำนักงานท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดมหาสารคาม. (2557). รายงานข้อมูลนักท่องเที่ยวและรายได้จากการท่องเที่ยวจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2556 – 2557. มหาสารคาม : กลุ่มงานแผนและยุทธศาสตร์.
สำนักบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคอีสานตอนกลาง. (2557). แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง พ.ศ.2560. ขอนแก่น : กลุ่มงานแผนและยุทธศาสตร์.
สุภาวิณี ทรงพรวาณิชย์และคณะ. (2549). การศึกษาแนวทางการสร้างและพัฒนาระบบเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน พื้นที่ภาคเหนือ. เชียงใหม่ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.ภาค).
หรรษา มีมงคลกุลดิลก. (2551). การมีส่วนร่วมของภาครัฐและชุมชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมในชุมชนแขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองคอน. (2557). แผนพัฒนาสามปี (พ.ศ.2558 – 2560) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม : สำนักปลัด.
องค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุ. (2557). แผนพัฒนาสามปี (พ.ศ.2558 – 2560) องค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุ อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม. มหาสารคาม : สำนักปลัด.
Published
2020-12-25
How to Cite
Arjarasirikoon, U., Khampuanbutra, W., & Najanthong, M. (2020). A Study of the Roles of a Local Network for Community Base Tourism in Khon Kae : Case Study Ban Nontan, Ban Thasongkhon and Ban Phratadn and Maha Sarakham Areas . Business Review Journal, 12(2), 188-198. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/245283
Section
Research Articles