ปัญหาองค์ประกอบและการได้มาของสภามหาวิทยาลัย : ศึกษากรณีมหาวิทยาลัยราชภัฏ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัญหาองค์ประกอบและการได้มาของสภามหาวิทยาลัยราชภัฏ ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ 2547 ในกรณีนายกสภามหาวิทยาลัย กรรมการสภามหาวิทยาลัยตัวแทนฝ่ายบริหาร และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ โดยทำการศึกษาจากกฎหมาย ตำรา งานวิจัย บทความ เว็บไซต์ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง

ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ 2547 มาตรา 16 วรรคสี่ กำหนดองค์ประกอบและการได้มาของนายกสภามหาวิทยาลัย กรรมการสภามหาวิทยาลัยตัวแทนฝ่ายบริหาร และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ โดยให้อำนาจสภามหาวิทยาลัยเป็นผู้ออกข้อบังคับได้อย่างอิสระ อันเป็นที่มาแห่งการเอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกัน ส่วนมาตรา 16 (3) กำหนดให้กรรมการสภามหาวิทยาลัยตัวแทนฝ่ายบริหารที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาและฐานอำนาจของอธิการบดีมีจำนวนมากถึง 4 คน ส่วนกรณีมาตรา 16 (5) กำหนดให้องค์ประกอบของกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมีจำนวน 11 คน แต่ยังขาดองค์ประกอบจากบุคคลในท้องถิ่นที่ควรมีส่วนร่วมในการบริหารงาน เพื่อพัฒนาชุมชนและมหาวิทยาลัย

ผู้ศึกษาขอเสนอแนะว่า ควรแก้ไขปรับปรุงมาตรา 16 วรรคสี่ คุณสมบัติ หลักเกณฑ์และวิธีการได้มาของนายกสภามหาวิทยาลัย กรรมการสภามหาวิทยาลัยตัวแทนฝ่ายบริหาร และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ โดยให้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมเป็นผู้กำหนดมาตรฐานกลางขึ้นมาใหม่ เพื่อใช้บังคับอย่างเท่าเทียมในมหาวิทยาลัยราชภัฏทั่วประเทศ และควรแก้ไขปรับปรุง มาตรา 16 (3) โดยลดกรรมการสภามหาวิทยาลัยฝ่ายบริหารให้เหลือเพียงจำนวน 2 คน อีกทั้งควรแก้ไขปรับปรุง มาตรา 16 (5) โดยเพิ่มกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิอีกจำนวน 8 คน ซึ่งมีที่มาจากตัวแทนสาขาอาชีพในท้องถิ่น ผู้นำชุมชน ผู้นำศาสนา และนักการเมืองท้องถิ่น