ปัจจัยทางการตลาดและพฤติกรรมการใช้โปรแกรม Twitter ในการเลือกซื้อเครื่องสำอาง ผ่านช่องทางสังคมออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบ ปัจจัยทางการตลาดและพฤติกรรมการใช้โปรแกรม Twitter ในการเลือกซื้อเครื่องสำอางผ่านช่องทางสังคมออนไลน์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริโภคที่ใช้บริการ โปรแกรม Twitter ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี จำนวน 383 คน ใช้วิธีเลือกแบบเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน และสถิติการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย t-test One-way ANOVA และไคร์สแควร์
ผลการศึกษา พบว่า 1) ผู้บริโภคที่มีพฤติกรรมการใช้โปรแกรม Twitter ในการตัดสินใจเลือกซื้อเครื่องสำอาง ส่วนใหญ่เป็นหญิง สถานภาพโสด การศึกษาระดับปริญญาตรี เป็นกลุ่มนักเรียน/นิสิต/นักศึกษา มีรายได้เฉลี่ย 10,000 – 20,000 บาท 2) มีพฤติกรรมการใช้โปรแกรม Twitter ในการซื้อเครื่องสำอาง ช่วงเวลา 19.00-24.00 น. ใช้เป็นประจำทุกวัน ระยะเวลาโดยเฉลี่ย 1-4 ชั่วโมง และใช้เพื่อติดต่อสื่อสารกับเพื่อน/คนรู้จัก 3) ผลการเปรียบเทียบปัจจัยทางการตลาด 5 ด้านและพฤติกรรมการใช้โปรแกรม Twitter ในการซื้อเครื่องสำอาง พบว่า 3.1) ผู้บริโภคที่มีช่วงเวลาการใช้แตกต่างกัน มีปัจจัยการตลาดด้านการบริการแบบเจาะจง ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคาแตกต่างกัน ด้านอื่นไม่แตกต่างกัน 3.2) ผู้บริโภคที่มีความถี่ในการใช้แตกต่างกัน มีปัจจัยทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคาแตกต่างกัน ด้านอื่นไม่แตกต่างกัน 3.3) ผู้บริโภคที่มีระยะเวลาแตกต่างกัน พบว่า มีปัจจัยทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านการบริการแบบเจาะจง ไม่แตกต่างกัน 3.4) ผู้บริโภคที่มีวัตถุประสงค์ในการใช้แตกต่างกัน พบว่า มีปัจจัยทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านการบริการแบบเจาะจง ไม่แตกต่างกัน
4) ผลการเปรียบเทียบปัจจัยทางการตลาด 5 ด้านกับปัจจัยส่วนบุคคล 4.1) ปัจจัยการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ของผู้บริโภคที่มีเพศต่างกัน มีความแตกต่างกัน ส่วนปัจจัยอื่นไม่แตกต่างกัน 4.2) ปัจจัยการตลาดด้านราคา พบว่า ผู้บริโภคที่มีเพศ อายุ สถานภาพ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกันไม่มีความแตกต่างกัน 4.3) ปัจจัยการตลาดด้านการส่งเสริมการตลาด พบว่า ผู้บริโภคที่มี อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกันมีความแตกต่างกัน แต่ผู้บริโภคที่มีเพศ สถานภาพ ต่างกันไม่มีความแตกต่างกัน 4.4) ปัจจัยการตลาดด้านการให้บริการแบบเจาะจง พบว่า ผู้บริโภคที่มี อาชีพ รายได้ต่างกันมีความแตกต่างกัน แต่ปัจจัยอื่นไม่แตกต่างกัน 4.5) ปัจจัยการตลาดด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว พบว่า ผู้บริโภคที่มีเพศ อายุ สถานภาพ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกันไม่มีความแตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กิตติศักดิ์ อังคะนาวิน. (2561). ทัศนคติของผู้บริโภคที่มีต่อธุรกิจขายสินค้าและบริการผ่านออนไลน์ในเขตจังหวัดชลบุรี.วารสารการบริหารและจัดการ สจล.
เกตุวดี สมบูรณ์ทวี และนฤมล บัวจันทร์. (2552). ปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการซื้อสินค้าประเภท เครื่องสำอางทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (อีคอมเมิร์ซ). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
จรัญ ชัยเจริญ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าและบริการทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในจังหวัดชลบุรี. ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์.มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชนนิกานต์ จุลมกร. (2555). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าผ่านอินเทอร์เน็ตของนิสิตระดับปริญญาตรีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชัยวัฒน์ พิทักษ์รักธรรม. (2556). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.คณะบริหารธุรกิจ.พจน์ พันธ์หนองหว้า.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลพระนคร.
ถนอม บริคุต. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อสินค้าและบริการผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทัณฑิมา เชื้อเขียว. (2550). พฤติกรรมในการซื้อสินค้าและบริการผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้บริโภคในจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุษบา มาลาศรี. (2554). พฤติกรรมการบริโภคผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ปรมะ สตะเวมิน .(2557). ทัศนคติและพฤติกรรมการซื้อสินค้าผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพหานคร. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะบริหารธุรกิจ, สาขาการจัดการ.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปรีชา กาวีอิ่น. (2551). พฤติกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงรายในการซื้อสินค้าและบริการผ่านระบบอินเทอร์เน็ต. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาราชภัฎเชียงราย.
ปาณมุก บุญญพิเชษฐ. (2555). การออกแบบสารในการประชาสัมพันธ์การตลาดผ่านเฟซบุ๊กแฟนเพ็จของกลุ่มเครื่องสำอาง ตราสินค้าหรู. (วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาวรรณ มโนปราโมทย์. (2556). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสังคมออนไลน์ (อินสตาแกรม) ของประชากรในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, คณะบริหารธุรกิจ.
ศศิกานต์ โชคเจริญวัฒนกุล. (2553). พฤติกรรมการบริโภคและการบริการผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. คณะบริหารธุรกิจ, ค้นคว้าอิสระ ศษ.ม. (สาขาวิชาเศรษฐศาสาตร์การเมือง). เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิริเพ็ญ มโนศิลปกร. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อสินค้าและบริการผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สาธิยา เถื่อนวิถี .(2555). ทัศนคติและพฤติกรรมการใช้งานอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ บธ.ม.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
สาธิยา เถื่อนวิถี.(2555). ทัศนคติและความพึงพอใจที่มีผลต่อความภักดีในการใช้บัตรสมาชิก M Generation.ของผู้ใช้บริการโรงภาพยนร์เครือ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจ .มหาวิทยาลัยรังสิต.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) (สพธอ.). (2560). ข้อจำกัดของธุรกิจขายสินค้าและบริการผ่านออนไลน์ในเขตจังหวัดชลบุรี.
สุดาวัลย์ ขันสูงเนิน. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาการประกอบการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุทามาศ จันทรถาวร. (2556). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าบน Facebook ของประชากรในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจ .มหาวิทยาลัยรังสิต.
สุพจน์ พันธ์หนองหว้า. (2557). พฤติกรรมการซื้อสินค้าและบริการออนไลน์แบบรวมกลุ่มกันซื้อบนเว็บไซต์ Ensogo ของลุกค้าในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจ, สาขาการตลาด.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุภาพร ชุ่มสกุล. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าและบริการผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของนักศึกษาปริญญาโท มหาวิทยาลัยศิลปากร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาการประกอบการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัมพร ตรีณรงค์. (2556). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเภทที่มีต่อการซื้อสินค้า หรือบริการผ่านบริษัทท่องเที่ยวทางอินเทอร์เน็ต กรณีศึกษา บริษัท ที. ทราเวลเลอร์ 20000 จำกัด.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก.
อำพล นววงศ์เสถียร. (2557). พฤติกรรมการตัดสินใจของผู้บริโภคในร้านค้าออนไลน์ ในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก.
Cordon W. Allport & Shaw & Wright (1976). Constructing a theory of planned behavior questionnaire. Available At people. Umass. edu/aizen/pdf/tpb. Measurement. vol. 105, no. 3, p. 21.
Eagly&Chaiken and O’Keefe (1990). Information and interaction quality and online buyer behavior: evaluating Internet Management and Data Systems, vol. 25, no. 1, p. 36.
Kotler. (2010). Marketing Management (Arab World Edition). Upper Saddle River,: Pearson Higher Education.
