สภาเด็กและเยาวชน อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เรียนรู้ประเพณีท้องถิ่น
คำสำคัญ:
สภาเด็กและเยาวชน, เรียนรู้, ประเพณีท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การเรียนรู้ประเพณีท้องถิ่นของสภาเด็กและเยาวชนอำเภอด่านซ้ายจังหวัดเลยและ 2) การสร้างเครือข่ายอนุรักษ์วัฒนธรรมไทเลยของเยาวชน การศึกษาจากการตรวจสอบเอกสาร งานวิจัย การสังเกต การสัมภาษณ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น สภาเด็กและเยาวชน บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและผู้บริหารสถานศึกษา พบว่า (1) การเรียนรู้ประเพณีท้องถิ่นของเยาวชนในจังหวัดเลย เริ่มต้นจากครอบครัว การมีส่วนร่วมในประเพณีท้องถิ่น การเรียนในสถานศึกษา กิจกรรมสภาเด็กและเยาวชน(2) การสร้างเครือข่ายอนุรักษ์วัฒนธรรมไทเลยของเยาวชนตามประเพณีฮีดสิบสองครองสิบสี่ เช่น ประเพณีนมัสการองค์พระธาตุศรีสองรัก งานประเพณีผีตาโขนในงานบุญหลวง ประเพณีบุญบั้งไฟและการเรียนรู้การอนุรักษ์วัฒนธรรมไทเลยแบบยูบิควิตัสเลินร์นนิ่ง โดยเยาวชนจะสนใจนำรูปแบบที่ดีในการอนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่นจากผู้นำเมืองเลย ผู้นำในท้องถิ่นและผู้ใหญ่มาประพฤติตนเพื่ออนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2558). มาตรการและแรงจูงใจในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
มรดกทางวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม, หน้า 5-6.
กัลยา ยศคำลือ. (2558). การมีส่วนร่วมอนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่นของพลเมือง: ศึกษากรณีประชาชนใน
เทศบาลตำบลนาอ้อ อำเภอเมือง จังหวัดเลยและนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. เลย : Proceeding the 7th International Science, Social
Sciences, Engineering Energy, on 24-26 November, 2015, Phitsanulok, pp114-116.
กัลยา ยศคำลือและคณะ. (2560). การพัฒนาจริยธรรมของนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. ว.มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 11(2) หน้า 13-34.
จริยา กลิ่นอุบล. (2548). การมีส่วนร่วมของสตรีในกิจกรรมการปกครองท้องถิ่น : ศึกษากรณีเทศบาล
ตำบลคลองตำหรุ จังหวัดชลบุรี. ชลบุรี : หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชานโยบายสาธารณะ วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจมหาวิทยาลัยบูรพา, หน้า 1.
ชนงกรณ์ กุณฑลบุตร (2549). วิชาการบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร : คณะบริหาร
ธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี หน้า 1-2.
ตติกานต์ เดชชพงศ์. (2559). สังคมสังเกต สังเกตสังคม. แหล่งที่มา http://social-agenda.org/
social-watch-thailand-2016/วันที่ 5 กันยายน 2560
ทิศนา แขมมณี. (2546). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยมจากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ.
กรุงเทพมหานคร: เมธีทิปส์, หน้า 149-150.
นวพรรษ เพชรมณีและปรัชญนันท์ นิลสุช. (2553). Ubiquitous Learningอัจฉริยะแห่งการล่วงรู้บริบท.
กรุงเทพมหานคร: วารสารวิทยบริการปีที่ 21 ฉบับที่ 1 มกราคม –เมษายน 2553.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศน์. (2527). กลวิธี แนวทางวิธีการสงเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา
ชนบท. กรุงเทพมหานคร : ศักดิ์โสภณการพิมพ์ หน้า 25-26.
พระมหาพิมล พรมเมือง. (2550). วิถีพุทธ-พรามหณ์-ผี ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูบ่อพันขันเพื่อสังคมที่
ยั่งยืนจังหวัดร้อยเอ็ด. มหาสารคาม : วิทยานิพนธ์สาขาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม, หน้า 1.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ (ฉบับที่ 3)
พ.ศ. 2560. กรุงเทพมหานคร : เล่ม 134 ตอนที่ 63 ก, หน้า 1-7.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2548). ความเชื่อ. พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพมหานคร
: ราชบัณฑิตยสถาน, หน้า 12-13.
วิมลสิทธิ์หรยางกูร. (2541). พฤติกรรมมนุษย์กับสภาพแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, หน้า 7-31.
วรรณา ศรีเจริญ. (2547). แรงจูงใจทางสังคมของผู้นำชุมชนในเขตเทศบาลที่เข้ามามีส่วนร่วมใน
การจัดงานประเพณีท้องถิ่น : ศึกษากรณีเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา.ชลบุรี : หลักสูตร
ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชานโยบายสาธารณะ วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ
มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, หน้า 1-5.
อิสริยาภรณ์ ชัยกุหลาบ. (2561). รูปภาพ ที่ 1 และ 2 ประเพณีบุญหลวง อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย.
เลย : วันที่ 16 มิถุนายน 2561.
Junichi Kurata. (2018). Heart of Teacher : Model Education Experiences in Needed of
Group Kodomo and Sensei. Bangkok: The SEAMEO RIHED Southeast Asian Higher
Education Leadership Forum April 1- 4, 2018 Bangkok, Thailand, on Engaging
Communities Empowering Leaders.
Herzberg. Frederoc and Block Snyderman. (1959). The Motivation of Work (2nded).
New York : John Wiley Andersons Inc, pp 11-15.
Rogers, J. (2005). Aspiring to leadership – identifying teacher-leaders. Medical
Teacher, 27(7), pp 629-633.
มรดกทางวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม, หน้า 5-6.
กัลยา ยศคำลือ. (2558). การมีส่วนร่วมอนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่นของพลเมือง: ศึกษากรณีประชาชนใน
เทศบาลตำบลนาอ้อ อำเภอเมือง จังหวัดเลยและนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. เลย : Proceeding the 7th International Science, Social
Sciences, Engineering Energy, on 24-26 November, 2015, Phitsanulok, pp114-116.
กัลยา ยศคำลือและคณะ. (2560). การพัฒนาจริยธรรมของนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. ว.มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 11(2) หน้า 13-34.
จริยา กลิ่นอุบล. (2548). การมีส่วนร่วมของสตรีในกิจกรรมการปกครองท้องถิ่น : ศึกษากรณีเทศบาล
ตำบลคลองตำหรุ จังหวัดชลบุรี. ชลบุรี : หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชานโยบายสาธารณะ วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจมหาวิทยาลัยบูรพา, หน้า 1.
ชนงกรณ์ กุณฑลบุตร (2549). วิชาการบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร : คณะบริหาร
ธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี หน้า 1-2.
ตติกานต์ เดชชพงศ์. (2559). สังคมสังเกต สังเกตสังคม. แหล่งที่มา http://social-agenda.org/
social-watch-thailand-2016/วันที่ 5 กันยายน 2560
ทิศนา แขมมณี. (2546). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยมจากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ.
กรุงเทพมหานคร: เมธีทิปส์, หน้า 149-150.
นวพรรษ เพชรมณีและปรัชญนันท์ นิลสุช. (2553). Ubiquitous Learningอัจฉริยะแห่งการล่วงรู้บริบท.
กรุงเทพมหานคร: วารสารวิทยบริการปีที่ 21 ฉบับที่ 1 มกราคม –เมษายน 2553.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศน์. (2527). กลวิธี แนวทางวิธีการสงเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา
ชนบท. กรุงเทพมหานคร : ศักดิ์โสภณการพิมพ์ หน้า 25-26.
พระมหาพิมล พรมเมือง. (2550). วิถีพุทธ-พรามหณ์-ผี ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูบ่อพันขันเพื่อสังคมที่
ยั่งยืนจังหวัดร้อยเอ็ด. มหาสารคาม : วิทยานิพนธ์สาขาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม, หน้า 1.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ (ฉบับที่ 3)
พ.ศ. 2560. กรุงเทพมหานคร : เล่ม 134 ตอนที่ 63 ก, หน้า 1-7.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2548). ความเชื่อ. พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพมหานคร
: ราชบัณฑิตยสถาน, หน้า 12-13.
วิมลสิทธิ์หรยางกูร. (2541). พฤติกรรมมนุษย์กับสภาพแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, หน้า 7-31.
วรรณา ศรีเจริญ. (2547). แรงจูงใจทางสังคมของผู้นำชุมชนในเขตเทศบาลที่เข้ามามีส่วนร่วมใน
การจัดงานประเพณีท้องถิ่น : ศึกษากรณีเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา.ชลบุรี : หลักสูตร
ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชานโยบายสาธารณะ วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ
มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, หน้า 1-5.
อิสริยาภรณ์ ชัยกุหลาบ. (2561). รูปภาพ ที่ 1 และ 2 ประเพณีบุญหลวง อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย.
เลย : วันที่ 16 มิถุนายน 2561.
Junichi Kurata. (2018). Heart of Teacher : Model Education Experiences in Needed of
Group Kodomo and Sensei. Bangkok: The SEAMEO RIHED Southeast Asian Higher
Education Leadership Forum April 1- 4, 2018 Bangkok, Thailand, on Engaging
Communities Empowering Leaders.
Herzberg. Frederoc and Block Snyderman. (1959). The Motivation of Work (2nded).
New York : John Wiley Andersons Inc, pp 11-15.
Rogers, J. (2005). Aspiring to leadership – identifying teacher-leaders. Medical
Teacher, 27(7), pp 629-633.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
2018-12-01
รูปแบบการอ้างอิง
ยศคำลือ ก. (2018). สภาเด็กและเยาวชน อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เรียนรู้ประเพณีท้องถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 1(2), 52–66. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/husolru/article/view/245402
ฉบับ
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
