บุญบั้งไฟตะไลล้าน : การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยชุมชน บ้านกุดหว้า ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
คำสำคัญ:
บุญบั้งไฟตะไลล้าน, การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยชุมชน, การจัดการการท่องเที่ยวบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ ความเข้าใจประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านของคนในชุมชน ศึกษาพฤติกรรมการมีส่วนร่วมในประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านของคนในชุมชน และศึกษาระดับความสำเร็จของการจัดประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านต่อการพัฒนาท้องถิ่นในเขตพื้นที่บ้านกุดหว้า ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนบ้านกุดหว้าหมู่ 1, 2, 8, 9, 11 และหมู่ 13 ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งมีประชากรจำนวน 4,715 คน โดยประชากรและกลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณจำนวน 98 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเพื่อการวิจัย คือ แบบสอบถาม ซึ่งเป็นเครื่องมือในการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยปรากฏว่ากลุ่มตัวอย่างให้ความเห็นว่า ความรู้ ความเข้าใจประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านของคนในชุมชนพบว่าอยู่ในเกณฑ์รู้ มีค่าเฉลี่ย (=2.42) และพฤติกรรมการมีส่วนร่วมในประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านของคนในชุมชน พบว่าอยู่ในเกณฑ์บ่อยครั้ง มีค่าเฉลี่ย และ(
=2.78) ระดับความสำเร็จของการจัดประเพณีบุญบั้งไฟตะไลล้านต่อการพัฒนาท้องถิ่น พบว่าอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (
= 3.80). โดยมีข้อเสนอแนะให้ หน่วยงานภาครัฐควรมีการสนับสนุนการจัดงานให้เป็นงานประเพณีระดับจังหวัดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ให้มีการเน้นกลุ่มเป้าหมายในการมีส่วนร่วมกิจกรรม เช่น เด็ก และเยาวชน เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
Egkapong Sarnnoi, Issues of Laws on Protection of Intangible Cultural Heritage .(Bangkok : Doctor of Laws,2017). 78.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดศรีสะเกษ. (2560). ความเป็นมา ภูมิหลัง/ความเชื่อประเพณีบุญบั้งไฟ. สืบค้นจากhttps://www2.mculture.go.th/sisaket/ewt_news.php?nid=801&filename=index
ชาธิป สุวรรณทอง. (2556). บุญบั้งไฟตะไลล้านรวมใจรักษ์ภูมิปัญญาที่กุดหว้า กาฬสินธุ์. สืบค้นจากhttps://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/508097
อาหมัดอัลซารีย์ มูเก็ม. (2559). ประเพณี พิธีกรรม ความเชื่อ ที่มีความสัมพันธ์ต่อวิถีชีวิตของชนกลุ่มชาติพันธุ์เขมรบนพื้นที่บ้านจารย์ อําเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุมาลี อุบลมณ.(2563). คู่มือการปฏิบัติงานของงานส่งเสริมการท่องเที่ยวสำนักงานปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหว้า.
จินตวีร์ เกษมศุข. (2554). การสื่อสารกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หน้า 2.
พระครูปลัดศิวภัช ภทฺรญาโณ. (2563). การอนุรักษ์ประเพณีวัฒนธรรมล้านนาของเยาวชนในหมู่บ้าน ดงป่างิ้ว ตำบลมะขุนหวาน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
เป็งมล ทับทิม. (2563).กระบวนการสืบทอดวัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์ลาหู่ดำ ในกลุ่มเด็กและเยาวชน พื้นที่การท่องเที่ยวชุมชนบ้านจ่าโบ่ อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน.Chiang Mai Rajabhat University
ญาณิฐา แพงประโคน, จารุพร ดวงศรี ,คมสันต์ ธงชัย, รัชนี จูมจี, ชัยกฤต ยกพลชนชัย. (2564). การชี้บ่งอันตรายและการจัดทำมาตรฐานความปลอดภัยในงานทำเทียนพรรษา สำหรับชุมชนทำเทียนพรรษาในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9 ปีที่ 15 ฉบับที่ 38 : รายงานวิจัย
ผดุงศิษฏ์ ชำนาญบริรักษ์, ปรีขา ยะถา, บุญชอบ สิงห์คำ, กิตติศักดิ์ ไกรจันทร์, สุนีรัตน์ สิงห์คำ. (2564). การสร้างและการพัฒนามาตรการชุมชนเพื่อการควบคุมการบริโภคและการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในชุมชน ตำบลดงบัง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม.วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม ปีที่ 18 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม) พ.ศ. 2564.
อรทัย อินตา. (2560). การบูรณาการภูมิปัญญาทองถิ่น : การจัดการองค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น เขตพื้นที่อําเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ งบประมาณแผ่นดิน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2560 โดยการสนับสนุนจากสํานักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ปีพ.ศ.2561
ณัฐฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน. (2556). การสืบทอดทางวัฒนธรรม (cultural inheritance) ที่ประสบความสำเร็จ.สืบค้นจาก http://nattawats.blogspot.com/2013/04/cultural-inheritance.html.







