อำนาจตรวจสอบการบริหารงานของมหาวิทยาลัยราชภัฏโดยสภาคณาจารย์และข้าราชการ

บทคัดย่อ

บทความวิชาการฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา อำนาจตรวจสอบการบริหารงานของมหาวิทยาลัยราชภัฏ โดยสภาคณาจารย์และข้าราชการ ซึ่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มาตรา 24 ได้กำหนดหน้าที่อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าที่ในการพิทักษ์ผลประโยชน์ของมหาวิทยาลัย จึงมีประเด็นที่ต้องศึกษาปัญหาในส่วนของการทำหน้าที่ของสภาคณาจารย์และข้าราชการ เพื่อแสดงให้เห็นภาพของการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว

          ผลการศึกษาพบว่า เมื่อสภาคณาจารย์และข้าราชการทำหน้าที่พิทักษ์ผลประโยชน์ของมหาวิทยาลัย โดยกำหนดได้ 3 ด้าน ได้แก่ ด้านบุคคล ด้านตำแหน่งหน้าที่การงาน และด้านทรัพย์สินของมหาวิทยาลัย แต่การพิทักษ์รักษาผลประโยชน์ที่กล่าวมานี้ กระบวนการทำหน้าที่ของสภาคณาจารย์และข้าราชการไม่อาจปฏิบัติได้ครบถ้วน เนื่องจากพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ไม่ได้มอบอำนาจให้ไว้ ทำให้ขาดเครื่องมือในการติดตาม ตรวจสอบการบริหารงานของมหาวิทยาลัย เพื่อพิทักษ์ผลประโยชน์ของมหาวิทยาลัย แต่อำนาจดังกล่าวพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ได้มอบให้คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิที่เป็นบุคคลภายนอกเข้ามาทำหน้าที่ ซึ่งในบางกรณีผู้เขียนมองว่า ข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงบางประการอาจจะไม่ครบถ้วนและรอบด้าน เนื่องจากผู้ทรงคุณวุฒินั้นไม่ได้เป็นบุคคลภายในมหาวิทยาลัย อาจจะไม่สามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลที่แท้จริงได้

          ผู้เขียนมีข้อเสนอแนะ ดังนี้ ควรแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มาตรา 24 โดยให้สภาคณาจารย์และข้าราชการมีอำนาจและหน้าที่ในการปฏิบัติงาน และควรแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มาตรา 49 และมาตรา 50 โดยเพิ่มสภาคณาจารย์และข้าราชการเข้าทำหน้าที่ติดตาม ตรวจสอบและประเมินผลงานของมหาวิทยาลัยและของอธิการบดี ร่วมกันกับคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ