โครงสร้างการอนุญาตให้บริการด้านการสื่อสารของประเทศไทย กรณีศึกษาเปรียบเทียบกับประเทศสิงคโปร์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจโครงสร้างรูปแบบการอนุญาตและพัฒนาการด้านเทคโนโลยีเพื่อให้บริการด้านการสื่อสารของประเทศไทย ซึ่งจะสะท้อนให้เห็นถึงสภาพปัญหาในอุตสาหกรรมด้านการสื่อสารอันเกิดจากกฎหมายที่กำหนดโครงสร้างและรูปแบบการอนุญาตที่ไม่เท่าทันต่อการพัฒนาของเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งหากมองไปโดยรอบประเทศไทย จะเห็นได้ว่าประเทศสิงคโปร์เป็นประเทศที่มีศักยภาพด้านการพัฒนาเทคโนโลยีสูงและรวดเร็ว แต่ก็มิได้ละเลยการวางระบบโครงสร้างพื้นฐานและกลไกทางกฎหมายให้เป็นไปอย่างเท่าทันกัน ผู้เขียนจึงได้ศึกษาและวิเคราะห์แนวคิด โครงสร้าง และการวางรากฐานด้านกฎหมายการสื่อสารของประเทศสิงคโปร์ เพื่อค้นหาแนวทางการกำหนดนโยบาย โครงสร้างองค์กรกำกับดูแล โครงสร้างและกลไกทางกฎหมายด้านการอนุญาตและการกำกับดูแลการให้บริการสื่อสารของประเทศไทยให้สามารถรองรับต่อการพัฒนาด้านเทคโนโลยีและสามารถส่งเสริมสนับสนุนให้อุตสาหกรรมด้านการสื่อสารของประเทศมีความเข้มแข็งในระดับสากล